3imar سیمار

‌‌... دزدسالاری و سقوط انسانیت حتما خوانده اید که کلپتوکراسی نوعی از حکومت است که بر پایه‌ی غارت اموال عمومی و تاراج منابع ملی بنا شده است! اما جالب است بدانید در سیاست اصطلاح #دُزدسالاری یا #کلپتوکراسی به دولتی اشاره دارد که عامه مردم را فدای افزایش ثروت و قدرت سیاسی شخصی طبقه حاکم می‌کند. دزدسالاری معمولاً با اختلاس در بودجه‌های دولتی همراه است.این نوع حکومت بیشتر در کشورهای توسعه نیافتهٔ دارای رژیمهای دیکتاتوری، سرزمین‌هایی که مردمش به حقوق خود واقف نیستند و به بلوغ سیاسی نرسیده اند و همچنین اقتصاد آنها دولتی است دیده می‌شود. از مشکلات و آسیبهای کلپتوکراسی یکی این است که در آن فساد از سطوح مدیریتی کلان به خُرد گسترش می‌یابد و در جامعه شایع می‌شود و هرکس که به منابعی دسترسی دارد، بسته به میزان نفوذ و توان و جایگاه خود دست یغما و چپاول بدان می‌یازد، پدیده‌ای که خود تباهی جوامع و سقوط اخلاقیات آن را به دنبال خواهد داشت. دیگر این که چون مبالغی که توسط سردمداران و صاحبان پست و قدرت به تاراج می‌رود همه از منابع عمومی است که بایستی خرج پیشرفت و توسعه شود، بنابراین سطح و کیفیت زندگی و میزان برخورداری مردم به شدت رو به کاهش می‌نهد و رفاه و امنیت اجتماعی در سطح پایینی قرار می‌گیرد.علاوه بر این به علت دست داشتن صاحبان اصلی قدرت در فسادها، اجازهٔ شفافیت در اقتصاد داده نمی‌شود تا به راحتی به سودجویی‌های خود بپردازند و نتیجهٔ این است که اقتصاد در این کشورها انحصاری، مریض، فاسد، غیرشفاف و ناایمن است. مشکل دیگر این است که به علت نبود سیستم بوروکراسی درست و مراجع بررسی‌کننده در این موارد و عدم وجود عدالت، کسانی که بر مشاغل دولتی می‌نشینند در هر جایگاهی که باشند بر گردهٔ مردم سوار شده و بر آنان ظلم می‌کنند و درعین حال وظایف خود را انجام نمی‌دهند. برآیند همهٔ موارد یاد شده این است که در این جوامع فساد، دزدی، رشوه‌خواری و رانت‌بازی رواج می‌یابد و نیز طبقه‌ای ناراضی به‌وجود می‌آید که همان عامهٔ مردمند.این طبقه بر این باورند که حقوقشان ضایع شده و عده‌ای در کشور حقشان را میخورند و به ایشان ظلم میکنند. بنابراین، این گروه های ظلم دیده هم در هر جا که بتوانند دست به تلافی زده و با تخریب کردن، دزدی، درست کار نکردن، کوتاهی در انجام وظایف، کم‌فروشی و احتکار، خشم خود را فرو می‌نشانند. بدین‌ترتیب فساد اقتصادی و سیاسی در این جوامع تبدیل به فرهنگ غالب شده و جزئی جدانشدنی از زندگی روزمرهٔ مردم می‌شود و فرهنگ و اخلاقیات از آن رخت می‌بندد. بزرگترین مشکل این نظامهای حکومتی "سقوط اخلاقیات و انسانیت" است. برگرفته از مقاله پروفسور داگلاس نورث (برنده جايزه نوبل اقتصاد١٩٩٣) @simar50 #سیاست_شناسی #فساد_سیتماتیک

‌‌... دزدسالاری و سقوط انسانیت حتما خوانده اید که کلپتوکراسی نوعی از حکومت است که برپایه غارت اموال عمومی و تاراج منابع ملی بنا شده است! اما جالب است بدانید در سیاست اصطلاح دُزدسالاری یا کلپتوکراسی به دولتی اشاره دارد که عامه مردم را فدای افزایش ثروت و قدرت سیاسی شخصی طبقه حاکم می‌کند. دزدسالاری معمولاً با اختلاس در بودجه‌های دولتی همراه است.این نوع حکومت بیشتر در کشورهای توسعه نیافتهٔ دارای رژیمهای دیکتاتوری، سرزمین‌هایی که مردمش به حقوق خود واقف نیستند و به بلوغ سیاسی نرسیده اند و همچنین اقتصاد آنها دولتی است دیده می‌شود. از مشکلات و آسیبهای کلپتوکراسی یکی این است که در آن فساد از سطوح مدیریتی کلان به خُرد گسترش می‌یابد و در جامعه شایع می‌شود و هرکس که به منابعی دسترسی دارد، بسته به میزان نفوذ و توان و جایگاه خود دست یغما و چپاول بدان می‌یازد، پدیده‌ای که خود تباهی جوامع و سقوط اخلاقیات آن را به دنبال خواهد داشت. دیگر این که چون مبالغی که توسط سردمداران و صاحبان پست و قدرت به تاراج می‌رود همه از منابع عمومی است که بایستی خرج پیشرفت و توسعه شود، بنابراین سطح و کیفیت زندگی و میزان برخورداری مردم به شدت رو به کاهش می‌نهد و رفاه و امنیت اجتماعی در سطح پایینی قرار می‌گیرد.علاوه بر این به علت دست داشتن صاحبان اصلی قدرت در فسادها، اجازهٔ شفافیت در اقتصاد داده نمی‌شود تا به راحتی به سودجویی‌های خود بپردازند و نتیجهٔ این است که اقتصاد در این کشورها انحصاری، مریض، فاسد، غیرشفاف و ناایمن است. مشکل دیگر این است که به علت نبود سیستم بوروکراسی درست و مراجع بررسی‌کننده در این موارد و عدم وجود عدالت، کسانی که بر مشاغل دولتی می‌نشینند در هر جایگاهی که باشند بر گردهٔ مردم سوار شده و بر آنان ظلم می‌کنند و درعین حال وظایف خود را انجام نمی‌دهند. برآیند همهٔ موارد یاد شده این است که در این جوامع فساد، دزدی، رشوه‌خواری و رانت‌بازی رواج می‌یابد و نیز طبقه‌ای ناراضی به‌وجود می‌آید که همان عامهٔ مردمند.این طبقه بر این باورند که حقوقشان ضایع شده و عده ای در کشور حقشان را میخورند و به ایشان ظلم میکنند بنابراین، این گروه های ظلم دیده هم در هر جا که بتوانند دست به تلافی زده و با تخریب کردن، دزدی، درست کار نکردن، کوتاهی در انجام وظایف، کم‌فروشی و احتکار  خشم خود را فرو می‌نشانند. بدین‌ترتیب فساد اقتصادی و سیاسی در این جوامع تبدیل به فرهنگ غالب شده و جزئی جدانشدنی از زندگی روزمرهٔ مردم می‌شود و فرهنگ و اخلاقیات از آن رخت می‌بندد. بزرگترین مشکل این نظامهای حکومتی "سقوط اخلاقیات و انسانیت" است. برگرفته از مقاله پروفسور داگلاس نورث (برنده جايزه نوبل اقتصاد١٩٩٣) @simar50 #سیاست_شناسی #فساد_سیتماتیک #عباس_پالیزدار

... در درياچه آبی، وقتی ماهی ميگرفتم، ماهی نقره‌ای زيبايی به قلابم افتاد. به من گفت: مرا آزاد كن تا آرزويت را برآورده كنم. ميخواهی شاه كشوری شوی، قصر پر از طلا ميخواهی؟ گفتم: باشه. بعد ولش كردم توی دريا، او شناكنان دور شد و به سادگی‌ام خنديد و آرزوهايم را تووی گوش دريا پچ‌پچ كرد. امروز همان ماهی را دوباره گرفتم. آن ماهی زيبا و نقره‌ای را، باز هم به من قول داد که اگر آزادش كنم ... من به يكى از آرزوهايم رسيدم. چقدر ماهی خوشمزه‌ای بود !! #شل_سیلور_استاین @simar50 #جالب #مارگزیده #عباس_پالیزدار #فساد_سیستماتیک

... اسرائیل نابود می شود؟! اجازه دهید بر پایه مشی عالیجناب دیوید هیوم‌، فیلسوف تجربه‌گرای اسکاتلندی عصر روشنگری، برای پرسش بالا، پاسخی فراهم‌ کنم: ۱- گرچه اسرائیل از  ۱۱ می ۱۹۴۹ رسما عضو ملل متحد شده است، باز هم احتمال نابودیش هست؛ ۲- گرچه تا امروز ۱۶۵ کشور از ۱۹۳ عضو ملل متحد، اسرائیل را به رسمیت می‌شناسند، باز هم‌ احتمال نابودیش می‌رود؛ ۳- گرچه بر پایه آمار و اطلاعات ۲۰۲۴، اسراییل از دیدگاه سرانه‌ی تولید ناخالص داخلی، ۱۹ امین کشور ثروتمند جهان محسوب می شود (ایران ۱۱۷ ام)‌ و در منطقه خاورمیانه پس از قطر ردیف دوم را به خود اختصاص داده است، باز هم احتمال نابودیش هست؛ ۴- گرچه هر ۵ عضو دائم و دارای حق وتو ملل متحد(چین، روسیه، امریکا، فرانسه و بریتانیا) حامی تداوم‌ موجودیت اسرائیل بوده‌اند، باز هم احتمال نابودیش هست؛ ۵- گرچه بزرگترین‌ قدرت کنونی جهان، ناتو و دهها ملت دیگر پشتیبان عملی موجودیت اسرائیل‌اند، باز هم احتمال نابودی‌اش هست؛ ۶- گرچه بر پایه‌ی گزارش کردیت سويس در سپتامبر ۲۰۱۵، اسراییل از دیدگاه قدرت نظامی ۱۴ امین دولت برتر جهان است، باز هم احتمال نابودش کم‌ نیست؛ ۷- گرچه اسرائیل جزو ۹‌ کشور دارنده‌ی تسلیحات هسته‌ای است و در صورت ناگزیرشدن، در استفاده از آنها درنگ‌ نخواهد کرد، باز هم بر پایه‌ی قواعد فلسفه هیومی، احتمال نابودیش کم‌ نیست؛ ۸- گرچه اکثریت نزدیک به همه‌ی کشورهای عرب و مسلمان در نهان و آشکار دارای مناسبات با اسرائیل هستند، باز هم‌ احتمال فروپاشی آن‌ کم‌ نخواهد بود. در بستر مرگ،کشیش از دیوید هیوم‌ تجربه‌گرای لاادری به خدا و معاد، می‌خواست توبه گیرد. پرسید آیا به مسیح، اقنوم‌ ثلاثه(تثلیث) و بهشت و دوزخ خدا باورمند است؟‌ دیوید در آخرین لبخندش، گزاره‌ی جاودانی زیر را برای تاریخِ اندیشه گفت و مرد: چه بسا هیزم خشک که در آتش نسوزد. آیا جدا از ستاره‌شناسی و ایمان‌باوری و صرفا بر پایه‌ی شاخص‌های ژئوپولیتیک و ژئواستراتژی، اسرائیل نابود شدنی می‌نماید؟ #یدالله_کریمی_پور @simar50

... اسرائیل نابود می شود؟! اجازه دهید بر پایه مشی عالیجناب دیوید هیوم‌، فیلسوف تجربه‌گرای اسکاتلندی عصر روشنگری، برای پرسش بالا، پاسخی فراهم‌ کنم: ۱- گرچه اسرائیل(اشغالگر)‌ از  ۱۱ می ۱۹۴۹ رسما عضو ملل متحد شده است، باز هم احتمال نابودیش هست؛ ۲- گرچه تا امروز ۱۶۵ کشور از ۱۹۳ عضو ملل متحد، اسرائیل را به رسمیت می‌شناسند، باز هم‌ احتمال نابودیش می‌رود؛ ۳- گرچه بر پایه آمار و اطلاعات ۲۰۲۴، اسراییل از دیدگاه سرانه تولید ناخالص داخلی، ۱۹ امین کشور ثروتمند جهان محسوب می شود (ایران ۱۱۷ ام)‌ و در منطقه خاورمیانه پس از قطر ردیف دوم را به خود اختصاص داده است، باز هم احتمال نابودیش هست؛ ۴- گرچه هر ۵ عضو دائم و دارای حق وتو ملل متحد(چین، روسیه، امریکا، فرانسه و بریتانیا) حامی تداوم‌ موجودیت اسرائیل بوده اند، باز هم احتمال نابودیش هست؛ ۵- گرچه بزرگترین‌ قدرت کنونی جهان، ناتو و دهها ملت دیگر پشتیبان عملی و در صحنه تداوم‌ موجودیت اسرائیل اند، باز هم احتمال نابودی اش هست؛ ۶- گرچه بر پایه گزارش کردیت سويس در سپتامبر ۲۰۱۵، اسراییل از دیدگاه قدرت نظامی ۱۴ امین دولت برتر جهان است، باز هم احتمال نابودش کم‌ نیست؛ ۷- گرچه اسرائیل جزو ۹‌ کشور دارنده تسلیحات هسته ای است و در صورت ناگزیرشدن، در استفاده از آنها درنگ‌ نخواهد کرد، باز هم بر پایه قواعد فلسفه هیومی، احتمال نابودیش کم‌ نیست؛ ۸- گرچه اکثریت نزدیک به همه کشورهای عرب و مسلمان در نهان و آشکار دارای مناسبات با اسرائیل هستند، باز هم‌ احتمال فروپاشی آن‌ کم‌ نخواهد بود. در بستر مرگ،کشیش از دیوید هیوم‌ تجربه گرای لاادری به خدا و معاد، می خواست توبه گیرد. پرسید آیا به مسیح، اقنوم‌ ثلاثه(تثلیث) و بهشت و دوزخ خدا باورمند است؟‌ دیوید در آخرین لبخندش، گزاره جاودانی زیر را برای تاریخ اندیشه گفت و مرد: چه بسا هیزم خشک که در آتش نسوزد. آیا جدا از ستاره شناسی و ایمان باوری و صرفا بر پایه شاخص های ژئوپولیتیک و ژئواستراتژی، اسرائیل(اشغالگر)‌ نابود شدنی می نماید؟ #یدالله_کریمی_پور