3imar سیمار

... این روزها اینگونه‌ام ببین: دستم، چه کند پیش میرود، انگار هر شعر باکره‌ای را سروده‌ام پایم چه خسته میکشدم، گویی کت‌بسته از خم هر راه رفته‌ام تا زیر هر کجا... حتى شنوده‌ام هر‌بار شیون تیر خلاص را ای دوست این روزها با هر که دوست میشوم احساس میکنم آنقدر دوست بوده‌ایم که دیگر وقت خیانت است انبوه غم، حریم و حرمت خود را از دست داده است دیری ست هیچ کار ندارم مانند یک وزیر... من هیچ کاره‌ام یعنی که شاعرم گیرم از این کنایه هیچ نفهمی این روزها اینگونه‌ام: فرهادواره‌ای که تیشه خود را گم کرده‌ است آغاز انهدام چنین است. #نصرت_رحمانی انهدام @simar50 #شعر_نو #این_روزها

...♡ به رویای تو خواهم مُرد با منشوری از راز  و گُل‌های سپیده‌دمان در علفِ حادثه به قُطبِ آتش و پلکِ گُشاده‌ی مهتاب به رویای تو خواهم مُرد با کاج بیکران و پولاد کشیده‌ی دریا در برقِ سیمینِ آسمان به رویای تو خواهم مُرد... #قاسم_آهنین‌جان (۲۶ شهریور ۱۳۳۷ _ ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰) @simar50 #انتظار #در_هوایت #شعر_نو

... درس از شکست #یدالله_کریمی‌پور ۱۹ جولای ۱۷۳۳‌، یعنی حدود۲۹۰ سال پیش، نادر در نبرد سامرا از مشهورترین و ماهرترین فرمانده عثمانی، توپال پاشا شکست خورد. ایرانیان ناگزیر شدند با ۳۰/۰۰۰ کشته و زخمی و ۳۵۰۰ اسیر تا همدان و آق دره عقب نشینی کنند. این نخستین شکست نادر بود. یادآوری می شود که پیش و پس اسلام هیچ امیر‌، فرمانروا و امیر و شاهی، بیش از نادر، پیروز میدان‌ جنگ‌ ها نبوده است. نقش شکست سامرا از دید تخریب روحیه ایرانیان، کمتر از شکست چالدران نبود. ولی برای نادر همواره پیروز، این شکست بس عبرت آموز بود. نخست آن که نادر شکست را پذیرفت. او با احضار افسران خود شروع به اعتراف کرد و همه تقصیرها را به گردن گرفت. در عین حال سرنوشت خود و سربازانش را یکسان دانست و دلاوری ها و پیروزی های گذشته را یادآور شد. به آنان قول داد که جبران کند.‌ اعتراف به اشتباه استراتژیک‌، جایگاه نادر را نزد فرماندهان بالا برد. به گونه ای که همه در چادر فرماندهی اشک ریخته و به او اطمینان دادند که در رویارویی دوباره با توپال پاشا و ترکان عثمانی تا مرز مرگ خواهند جنگید. دوم این که به کاتب و منشی خود، میرزا مهدی خان استرآبادی‌فرمان داد که به همه ولایات، ایالات و رئیسان قبایل نامه نوشته و در خواست اعزام نیرو کند. میرزا مهدی به شیوه دربار صفویه شرحی نگاشت و پس از تعریف و تمجید فراوان از نادر و لشگریانش و ذکر پیروزی های نادر، در پایان نوشت: اندک چشم زخمی به قسمتی از سپاه سپهر دستگاه نادری رسیده است. چون نادر نامه ها را دید، خشمگین شد و برآشفت و به تندی بر سر میرزا مهدی خان فریاد کشید؛ مردک این دروغ ها و یاوه ها چیست که از خود بافتی. ما شکست خورده ایم. دمار از روزگارمان در آمده و رو به فنا هستیم. واقعگرایی نادر مبنی بر پذیرش شکست، به ویژه اعتراف به اشتباه استراتژیک خویش و در خواست صادقانه و فوری نیرو، با پاسخ مثبت و کلان ایرانیان مواجه شد. چنان که در نبرد سرنوشت ساز انتقامی کرکوک‌، نه تنها شکست سامرا جبران شد بلکه سپاه عثمانی با از دست دادن ۲۰ هزار فرمانده و تفنگ چی زبده و به ویژه کشته شدن‌ فرمانده پیر, همواره پیروز و شجاع، توپال عثمان، ناچار به عقب نشینی و قبول شکست شد. لیدل هارت، استراتژیست بریتانیایی دائما می گفت: گام نخست بازیابی برای ارتش شکست خورده، پذیرش شکست از سوی فرمانده کل است. بدون اعتراف به شکست‌، احتمال بازسازی و نوسازی ممکن نیست. سهل است که زمینه ای برای شکست های بعدی خواهدبود. (منبع: پناهی سمنانی، نادرشاه (بازتاب حماسه و فاجعه ملی)، انتشارات کتاب نمونه کتاب جهانگشای نادری نوشتهٔ میرزا مهدی خان منشی استرآبادی -منشی و مورخ نادر شاه افشار- (درگذشت بین ۱۱۷۵ تا ۱۱۸۲ قمری) #تاریخ #اندیشه #نادرشاه @simar50

‌‌... آتش‌بس، پایان نیست جنگ اخیر نشان داد جمهوری اسلامی، دربرابر مردم بی‌سلاح و بی‌دفاع ایران زورمند و در برابر دشمن مجهز به سلاح‌ها و خرد نظامی پیشرفته، ضعیف است. ترامپ به‌لحاظ شخصیتی به‌شدت بی‌ثبات و غیرقابل پیش‌بینی است. این پیش‌بینی‌ناپذیری گاهی می‌تواند به سود ما مردم ایران تمام شود و گاهی هم به زیان ما. احتمالاً یکی از عواملی که جمهوری اسلامی را به صرافت صلح انداخت، اشارهٔ ترامپ به احتمال «تغییر رژیم» بود. چه‌بسا آن دسته از نیروهای حکومت که واقع‌بینی بیشتری دارند (امثال ظریف و رفقا) با بو کشیدنِ شدت خطر تهدیدکنندهٔ بقای حکومت، توانستند هستهٔ قدرت را به‌ صلح ترغیب کنند. ترکیه و کشورهای حوزهٔ خلیج فارس، قطعاً حکومت توسری‌خور کنونی را به حکومتی ملی و نیرومند در ایران ترجیح می‌دهند. اگر انقلاب ۵۷ رقم نمی‌خورد، بعید بود این کشورها با وجود پتانسیل عظیم ایران، بتوانند تا این حد سرمایه جذب کنند و به رشد کنونی خود برسند. جمهوری اسلامی برای آنان به‌راستی یک موهبت بوده است. دنیا به خلأ قدرت در ایران - خواه درنتیجهٔ جنگ، خواه هر رویداد دیگری - تن نخواهد داد و اگر بدیلی برای دوران گذار نبیند به تغییر رژیم اذعان نخواهد کرد. بازی هنوز تمام نشده است؛ باید منتظر بمانیم و ببینیم، طی روزهای آتی چه اتفاقاتی رخ خواهند داد.... #حسن_محبی تحلیلگر سیاسی @simar50 #نه_به_جنگ #توسعه #زندگی_شرافتمندانه #آتش_بس

... چند نکته جنگ اخیر نشان داد جمهوری اسلامی، دربرابر مردم بی‌سلاح و بی‌دفاع ایران زورمند و در برابر دشمن مجهز به سلاح‌ها و خرد نظامی پیشرفته، ضعیف است. ترامپ به‌لحاظ شخصیتی به‌شدت بی‌ثبات و غیرقابل پیش‌بینی است. این پیش‌بینی‌ناپذیری گاهی می‌تواند به سود ما مردم ایران تمام شود و گاهی هم به زیان ما. احتمالاً یکی از عواملی که جمهوری اسلامی را به صرافت صلح انداخت، اشارهٔ ترامپ به احتمال «تغییر رژیم» بود. چه‌بسا آن دسته از نیروهای حکومت که واقع‌بینی بیشتری دارند (امثال ظریف و رفقا) با بو کشیدنِ شدت خطر تهدیدکنندهٔ بقای حکومت، توانستند هستهٔ قدرت را به‌ صلح ترغیب کنند. ترکیه و کشورهای حوزهٔ خلیج فارس، قطعاً حکومت توسری‌خور کنونی را به حکومتی ملی و نیرومند در ایران ترجیح می‌دهند. اگر انقلاب ۵۷ رقم نمی‌خورد، بعید بود این کشورها با وجود پتانسیل عظیم ایران، بتوانند تا این حد سرمایه جذب کنند و به رشد کنونی خود برسند. جمهوری اسلامی برای آنان به‌راستی یک موهبت بوده است. دنیا به خلأ قدرت در ایران - خواه درنتیجهٔ جنگ، خواه هر رویداد دیگری - تن نخواهد داد و اگر بدیلی برای دوران گذار نبیند به تغییر رژیم اذعان نخواهد کرد. بازی هنوز تمام نشده است؛ باید منتظر بمانیم و ببینیم، طی روزهای آتی چه اتفاقاتی رخ خواهند داد.... #حسن_محبی تحلیلگر سیاسی @simar50