دیده‌بان

📍 نمایش پرزرق‌وبرق واشنگتن؛ امتیاز بزرگی در کار نبود ماشاءالله ذراتی: دیدار ۳ روزه روسای جمهور چین و آمریکا در واشنگتن، بیش از آنکه به یک توافق بزرگ و قابل سنجش منجر شود، به نمایش گسترده‌ای از دیپلماسی شخصی، مدیریت تنش و خرید زمان شباهت داشت. … متن کامل را در سایت وطن امروز بخوانید: 🔗 vatanemrooz.ir/fa/news/420846 ✉️ @vatanemrooz

📰 صفحه نخست وطن امروز 📅 ۰۵ مهر ۱۴۰۵ ✉️ @vatanemrooz | vatanemrooz.ir

- آراسته ظاهریم و باطن نه چنان - القصه، چنانکه می‌نماییم، نه‌ایم! - شیخ بها .

اینجاست که مفهوم قدرت ایران اهمیت می‌یابد. قدرت ایران در تغییر «هندسه جنگ» است، در آنکه میدان را از یک رقابت متقارن به محیطی چندلایه، پرهزینه، متراکم و غیرقابل پیش‌بینی تبدیل کند؛ کاری که تاکنون نیز هنرمندانه انجام داده است. هر چه آمریکا بیشتر ناچار شود برای حفظ برتری خود منابع، زمان، سامانه‌های گران‌قیمت و ظرفیت تصمیم‌گیری بیشتری مصرف کند، فاصله میان «توان بالقوه» و «توان قابل استفاده» آن بیشتر می‌شود. از این منظر، شکست آمریکا در برابر ایران را نباید صرفا در معنای نابودی نظامی یا شکست در یک نبرد کلاسیک جست‌وجو کرد. شکست راهبردی می‌تواند زمانی رخ دهد که قدرتی با وجود برخورداری از فناوری، بودجه و تسلیحات برتر، نتواند اراده سیاسی و نظامی خود را با هزینه‌ای قابل‌ تحمل بر محیط تحمیل کند. اگر ایران بتواند محیطی ایجاد کند که در آن آمریکا نتواند آزادانه زمان، مکان، مقیاس و هزینه درگیری را تعیین کند، بخش مهمی از برتری مادی آمریکا خنثی می‌شود. بنابراین شاید مهم‌ترین درس این سخنرانی آن باشد که آینده تقابل ایران و آمریکا الزاما در کارخانه‌های تسلیحاتی، تعداد هواپیماها یا حجم بودجه دفاعی تعیین نمی‌شود؛ بخشی از آن در «توان تحمیل اراده» تعیین خواهد شد. آمریکا برای حفظ برتری خود ناچار است همزمان در چند جغرافیا، چند حوزه فناوری و چند سطح از جنگ حضور داشته باشد. ایران اما می‌تواند با تمرکز بر نقاط حساس و آسیب‌پذیر این معماری، هزینه اعمال قدرت آمریکا را افزایش دهد. ایران زمانی قدرتمندتر می‌شود که آمریکا را وادار کند با همه قدرتش بجنگد اما ایران فقط با بخشی از قدرت ملی خود پاسخ دهد. در چنین معادله‌ای، مساله دیگر مقایسه قدرت خام نیست، مساله «کارآمدی قدرت» است. اگر آنچه کین درباره کاهش زمان تصمیم‌گیری، ارزان‌ شدن ابزارهای ضربه، محدود ‌شدن دسترسی و لجستیک، تعدد جبهه‌ها و فشار بر ظرفیت صنعتی آمریکا می‌گوید، به‌درستی فهم شود، روشن است یکی از مهم‌ترین فرصت‌های ایران، تبدیل همین آسیب‌پذیری‌های ساختاری به اهرم‌های بازدارندگی و قدرت ملی است. در نهایت، قدرت ایران در توانایی ایستادن در برابر قدرتی است که خود را برای جنگ در سراسر جهان آماده کرده اما اکنون ناچار شده درباره دسترسی، زمان، لجستیک، صنعت، فناوری و حتی شیوه تصمیم‌گیری خود تجدیدنظر کند. اگر ایران بتواند این روند را با هوش، صبر راهبردی، ابتکار فناورانه و انسجام ملی دنبال کند، تقابل آینده صرفا آزمون قدرت ایران و آمریکا نخواهد بود، بلکه آزمون این پرسش خواهد بود: یک قدرت جهانی می‌تواند اراده خود را بر کشوری تحمیل کند که سال‌هاست برای جنگ در شرایط فشار و عدم قطعیت آماده شده است؟ آمریکا در برابر ایران نه با یک نیروی نظامی، بلکه با یک تمدن، یک جغرافیا، یک تاریخ و یک ایمان روبه‌رو است. هر ناو، هر پایگاه، هر تحریم و هر تهدید، فقط عمق شکاف را بیشتر می‌کند. شکست آمریکا در برابر ایران رؤیا نیست، یک منطق است؛ منطقی که در تنگه هرمز، در خلیج فارس، در آسمان منطقه و در دل ملت‌ها نوشته شده است. @dideh_baan https://vtn.ir/001lTY

یکی دیگر از اعترافات مهم کین، مربوط به سرعت تصمیم‌گیری است. او گفت زمان تصمیم‌گیری مقامات از هفته‌ها به روزها و سپس به ثانیه‌ها کاهش یافته و در جنگ آینده «مزیت با طرفی خواهد بود که نخست ببیند، نخست درک کند، نخست تصمیم بگیرد و نخست اقدام کند». این سخن دربردارنده یک آسیب‌ مهم است: هرچه سرعت جنگ افزایش یابد، احتمال خطای تصمیم‌گیری نیز افزایش خواهد یافت. ایران در این حوزه الزاما نیازی ندارد در همه حوزه‌ها از آمریکا سریع‌تر باشد. کافی است بتواند سرعت تولید ابهام، تغییر وضعیت، ایجاد اهداف کاذب، حملات ترکیبی و فشار اطلاعاتی را افزایش دهد؛ به گونه‌ای که سامانه تصمیم‌گیری آمریکا با مساله «اشباع اطلاعاتی» و دشواری تشخیص واقعیت از فریب مواجه شود؛ کاری که نیروهای مسلح کشورمان تاکنون به‌خوبی انجام داده است. در چنین شرایطی، برتری فناورانه آمریکا لزوما به برتری تصمیم‌گیری تبدیل نمی‌شود. کین در بخش دیگری از سخنرانی‌اش، نمونه‌ای از پهپادهای کوچک و ارزان را مطرح کرد که حتی در شرایط قطع جی‌پی‌اس و ارتباطات می‌توانند با استفاده از هوش مصنوعی و بینایی ماشین به سمت هدف حرکت کنند. سپس نتیجه‌ای بسیار مهم گرفت: «قیمت مبادله مرگبار روزبه‌روز در حال کاهش است». این جمله برای فهم قدرت ایران بسیار مهم است. در واقع، سخنان کین نشان می‌دهد آمریکا خود را در برابر یک مساله «هزینه/ مقیاس» می‌بیند. او از صنایع دفاعی کشورش خواست تسلیحات باکیفیت را «در زمان مناسب، با زمان تولید کوتاه‌تر و هزینه پایین‌تر» تحویل دهند و هشدار داد: «پنجره ساخت نیروی مورد نیاز در حال بسته‌ شدن است». اینجا یکی از ضعف‌های ساختاری مدل آمریکایی نمایان می‌شود: فاصله میان فناوری پیشرفته و توان تولید انبوه و سریع آن. در همین نقطه، یکی از ظرفیت‌های ایران آشکار می‌شود: توان تبدیل محدودیت اقتصادی به نوآوری نامتقارن. ایران در شرایط تحریم طی دهه‌های گذشته ناچار به توسعه داخلی برخی فناوری‌های دفاعی، استفاده از طراحی‌های کم‌هزینه‌تر و حرکت به سوی تولید انبوه برخی سامانه‌ها شد. این تجربه الزاما به معنای برتری ایران نیست اما در جنگی که «هزینه تبادل مرگبار» اهمیت فزاینده پیدا کرده، چنین تجربه‌ای می‌تواند ارزش راهبردی داشته باشد. کین بارها بر «انطباق در تماس با دشمن»، «نوآوری»، «سرعت»، «کاهش محدودیت‌های سازمانی» و «عدم انتظار برای مجوز» تأکید کرد. وقتی عالی‌ترین مقام نظامی آمریکا چنین توصیه‌هایی را ضروری می‌داند، می‌توان دریافت بخشی از مساله آمریکا در ساختارهای تصمیم‌گیری، فرآیندهای طولانی، الزامات بروکراتیک و فاصله میان فناوری و میدان نبرد نهفته است. از این منظر، قدرت ایران می‌تواند در تحمیل «اصطکاک» به این فرآیندها تعریف شود. هر چه میدان نبرد پیچیده‌تر، چندلایه‌تر و سریع‌تر شود، ارزش سازمانی چابکی افزایش می‌یابد. جنگ آینده الزاما جنگی نیست که در آن قدرتمندترین سامانه پیروز شود، ممکن است جنگی باشد که در آن طرفی که سریع‌تر چرخه «مشاهده - درک - تصمیم - اقدام» را تکمیل کند، مزیت بیشتری به دست آورد. در نهایت، شاید مهم‌ترین جمله کین همان 2 جمله پایانی او باشد: «ما باید اکنون حرکت کنیم» و «نمی‌توانیم زمان بخریم». این 2 جمله در حقیقت یک اعتراف راهبردی است: آمریکا می‌داند بخشی از مزیت‌های گذشته در حال فرسایش است و برای بازسازی آنها به زمان نیاز دارد اما خود زمان نیز به یک متغیر کمیاب تبدیل شده است. در نهایت، سخنان ژنرال دن کین را باید بیش از آنکه صرفا نمایش قدرت آمریکا دانست، تصویری از نگرانی عمیق آن کشور نسبت به تغییر قواعد بازی قدرت در جهان دانست. آمریکا همچنان از بزرگ‌ترین ظرفیت‌های نظامی، فناورانه و اقتصادی جهان برخوردار است اما مساله آن است که بسیاری از مزیت‌های تاریخی این قدرت رو به افول در حال ورود به محیطی است که دیگر مطابق مفروضات گذشته عمل نمی‌کند. دسترسی بلامنازع، برتری مطلق اطلاعاتی، امنیت خطوط پشتیبانی، زمان کافی برای تصمیم‌گیری و امکان تحمیل هزینه‌های نامتقارن به طرف مقابل، دیگر مفروضات تضمین‌شده نیست. کین می‌گوید دشمن آینده آمریکا باید در محیطی تصور شود که نظامیان آمریکایی در آن «ردگیری می‌شوند»، «در طیف الکترومغناطیسی مختل می‌شوند» و با سامانه‌های خودمختار مورد حمله قرار می‌گیرند. او از کاهش روزافزون هزینه مبادله مرگبار سخن می‌گوید و هشدار می‌دهد آمریکا با چند بحران همزمان، ظرفیت صنعتی محدودتر از نیازهای جنگ آینده و پنجره زمانی رو به بسته‌ شدن مواجه است. اینها صرفا مشکلات تاکتیکی نیست، نشانه‌های یک تغییر بزرگ‌تر در منطق اعمال قدرت است.

دیده‌بان: گزارش «وطن امروز» از اعترافات اخیر دن کین و خوانش قدرت ایران *اعتراف‌نامه یک امپراتوری خسته* ماشاءالله ذراتی: کنفرانس سالانه هوا، فضا و سایبر 2026 انجمن نیروی هوایی و نیروهای فضایی آمریکا (AFA) روزهای ۱۴ تا ۱۶ سپتامبر جاری برگزار شد و جمعی از فرماندهان ارشد، مقامات دفاعی، متخصصان، شرکت‌های صنایع دفاعی و فعالان حوزه‌های هوافضا و سایبری آمریکا در آن حضور داشتند. در روز پایانی کنفرانس، ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش تروریست آمریکا سخنرانی کلیدی خود را ارائه کرد و درباره آینده جنگ، هوش مصنوعی، سامانه‌های خودمختار، جنگ چنددامنه‌ای و چالش‌های پیش‌ روی نظامیان آمریکایی سخن گفت. سخنرانی کین را باید نه نمایش قدرت بی‌کران آمریکا، بلکه اعتراف‌نامه یک امپراتوری خسته و هراسان خواند. او از «محیط مورد مناقشه» گفت، از جهانی که در آن دسترسی بدون چالش، عقبه امن و لجستیک بی‌وقفه دیگر تضمین‌شده نیست. سخنان وی در نگاه نخست، یک سخنرانی انگیزشی برای نیروهای هوایی و فضایی ایالات متحده است اما در لایه عمیق‌تر، تصویری نسبتا صریح از نگرانی‌های ساختاری واشنگتن درباره آینده جنگ ارائه می‌کند. اهمیت این سخنان در آن است که کین، بدون آنکه هدف سخنرانی‌اش ارائه تصویری از ضعف آمریکا باشد، مجموعه‌ای از محدودیت‌ها، شکاف‌ها و آسیب‌پذیری‌های نظامی ایالات متحده را بر زبان آورد. از همین منظر، سخنرانی او را می‌توان نه صرفا بیانیه‌ای درباره قدرت آمریکا، بلکه سندی درباره «مساله قدرت آمریکا» در عصر جنگ‌های چنددامنه‌ای دانست. کین در توصیف جنگ‌های ۲۵ سال گذشته آمریکا تصریح کرد نیروهای مشترک آن کشور عمدتا در پارادایم ضدشورش فعالیت کرده‌اند، محیطی که در آن آمریکا از «برتری تعیین‌کننده در هوا، طیف الکترومغناطیسی، لجستیک و حفاظت نیرو» برخوردار بوده و «آزادی مانور» برای آن تضمین شده بود اما بلافاصله اضافه کرد جنگ‌های آینده دیگر بر چنین مفروضاتی استوار نخواهند بود و آمریکا باید بدون «دسترسی بلامنازع»، مناطق امن و «تداوم بلامنازع پشتیبانی» عملیات کند. کین گفت: «آینده درگیری‌ها ما را ملزم خواهد کرد بدون مفروضات دسترسی بدون مناقشه، مناطق امن و تداوم بدون مناقشه پشتیبانی عملیات کنیم». این سخن از منظر نظریه قدرت، اهمیت بسیار زیادی دارد. قدرت مطلق وجود ندارد. قدرت همواره در رابطه با محیط اعمال قدرت معنا می‌یابد. کشوری که می‌تواند هزینه استفاده از قدرت طرف مقابل را افزایش دهد، حتی اگر از نظر حجم منابع در سطح پایین‌تری باشد، می‌تواند بخشی از شکاف مادی را جبران کند. در اینجا یکی از ظرفیت‌های مهم ایران، یعنی جغرافیا آشکار می‌شود. ایران در نقطه اتصال خلیج فارس، دریای عمان، آسیای مرکزی، قفقاز و منطقه غرب آسیا قرار دارد و در مجاورت یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان - تنگه هرمز - واقع شده است. اهمیت این جغرافیا زمانی افزایش می‌یابد که آن را با مفهوم «محیط عملیاتی مورد مناقشه» مورد اشاره کین پیوند بزنیم. آمریکا برای اعمال قدرت در منطقه نیازمند شبکه‌ای از پایگاه‌ها، خطوط ارتباطی، سوخت‌رسانی، اطلاعات، پشتیبانی و جابه‌جایی نیرو است. هر عاملی که این شبکه را تحت فشار قرار دهد، الزاما به معنای شکست آمریکا نیست اما هزینه اعمال قدرت آن را افزایش می‌دهد. کین همچنین تصریح می‌کند آمریکا همزمان با چند مساله مواجه است: دفاع از سرزمین اصلی و مرزها، حفاظت از منافع آمریکا در نیمکره غربی، عملیات‌های مستمر در غرب آسیا، رقابت پایدار در اقیانوس آرام و جنگ اروپا. او حتی وضعیت موجود را چنان پیچیده می‌داند که می‌گوید «تام کلنسی در الهام‌بخش‌ترین روز خود نیز نمی‌توانست چنین وضعیتی را تصور کند». این بخش از سخنان کین یک آسیب‌پذیری مهم را آشکار می‌کند: مساله آمریکا صرفا قدرت دشمن نیست، مساله همزمانی بحران‌هاست. ایران، چین، روسیه و سایر بازیگران الزاما برای به چالش کشیدن آمریکا نیازمند ایجاد یک جنگ کلاسیک مستقیم با آن کشور نیستند، کافی است محیط امنیتی به گونه‌ای شکل گیرد که واشنگتن ناچار شود منابع، توجه، اطلاعات و توان تصمیم‌گیری خود را میان چند جبهه توزیع کند. کین دقیقا به همین مساله اشاره کرد: «دشمنان ما ممکن است از نظر جغرافیایی پراکنده باشند اما به طور فزاینده‌ای به یکدیگر متصل شده‌اند». از این منظر، قدرت ایران می‌تواند در قالب قدرت شبکه‌ای تعریف شود؛ مفهومی که حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای امام شهید انقلاب اسلامی آن را «کمربند مقاومت» نامیدند: توانایی ایجاد پیوند میان جغرافیا، بازیگران، فناوری، اطلاعات و ظرفیت‌های نامتقارن. البته این به معنای فرض وجود یک ائتلاف نظامی یکپارچه میان همه بازیگران ضدآمریکایی نیست، بلکه نشان‌دهنده تغییر محیط راهبردی‌ای است که در آن آمریکا دیگر الزاما با یک دشمن منفرد، یک جبهه مشخص و یک میدان نبرد محدود مواجه نیست.

نظر نامحبوب! سخنان رییس جمهور محترم در سازمان ملل فاقد خلاقیت و مخاطب شناسی دقیق بود. تمام موارد مطروحه ایشان قبلا بارها, هم توسط خودشان و هم وزیرخارجه بیان شده بودند. توقع از اولین سخنرانی در مجمع عمومی بعد از شهادت آقای شهیدمان خیلی بیشتر از اینها بود! البته همین که خیلی ها به به و چه چه میکنند نشان می‌دهد اکثرا با نگاهی برخاسته از زوایه داخل کشور راضی هستند و کسی به پتانسیل و ظرفیت فوق‌العاده این تریبون و محتوای آن فکر نکرده است! افسوس! @dideh_baan

رکوردشکنی بهره اوراق قرضه آمریکا ۱. اوراق قرضه ۱۰ ساله چیه؟ دولت آمریکا برای اینکه پول قرض کنه، اوراق قرضه می‌فروشه. یکی از معروف‌ترین‌هاش «اوراق ۱۰ ساله»ست. نرخ سود در لحظه این اوراق (۵.۰۴٪) در واقع نشون می‌ده که دولت برای قرض گرفتن پول، چقدر باید به قرض‌دهنده‌ها سود بده. ۲. چرا این عدد مهمه؟ این نرخ، معیار اصلی همه‌ی نرخ‌های سود در اقتصاد آمریکاست. وقتی بالا می‌ره، تقریباً همه‌چیز گرون‌تر می‌شه از وام ماشین تا وام خونه. ۳. ربطش به وام خونه چیه؟ وام‌های مسکن ۳۰ ساله معمولاً از روی همون نرخ اوراق ۱۰ ساله تعیین می‌شن (به‌علاوه یه مقدار اضافه). حالا که اون اوراق رسیده به ۵.۰۴٪ — بالاترین از سال ۲۰۰۷ — میانگین سود وام مسکن هم رسیده به ۷.۱۷٪. ۴. این یعنی چی برای خریدار خونه؟ فرض کن می‌خوای یه خونه ۴۰۰ هزار دلاری بخری با ۲۰٪ پیش‌پرداخت (یعنی ۳۲۰ هزار دلار وام): · با نرخ ۳٪ (چند سال پیش): قسط ماهانه ≈ ۱٬۳۵۰ دلار · با نرخ ۷.۱۷٪ (الان): قسط ماهانه ≈ ۲٬۱۷۰ دلار یعنی ماهی ۸۰۰ دلار بیشتر، فقط به خاطر تغییر نرخ سود. این یعنی خیلی از خانواده‌ها دیگه از پس خرید خونه برنمیان. @dideh_baan

🔺🔻خاندوزی رئیس گروه اقتصادی دفتر رهبر انقلاب شد 🔹احسان خاندوزی جایگزین علی آقا‌محمدی، رئیس گروه اقتصادی دفتر رهبر انقلاب شد. @Akharinkhabar | akharinkhabar.ir

📍 شکاف زیر پرچم ماگا؛ گردهمایی دالاس؛ روایتی از انزوای ترامپ و سرگردانی حزب جمهوری‌خواه 📃 چکیده: کنوانسیون میان‌دوره‌ای حزب جمهوری‌خواه آمریکا در دالاس قرار بود نمایش وحدت و قدرت پیرامون دونالد ترامپ و آماده‌سازی برای انتخابات نوامبر باشد، اما نشانه‌های بحران، کاهش محبوبیت و شکاف در حزب را آشکار کرده است. مهم‌ترین نشانه، تصمیم کمیته ملی جمهوری‌خواهان برای توزیع بلیت رایگان از طریق لاتاری، تنها دو روز پیش از آغاز گردهمایی است؛ اقدامی که در تضاد با ادعای وجود پایگاه پرشور و ثابت هواداران ترامپ قرار دارد. هم‌زمان، بسیاری از چهره‌ها و نامزدهای جمهوری‌خواه از حضور در دالاس فاصله گرفته‌اند. سناتورهایی مانند سوزان کالینز و مایک راوندز اعلام کرده‌اند ترجیح می‌دهند در حوزه‌های انتخابیه خود با رأی‌دهندگان دیدار کنند. نگرانی اصلی، هزینه سیاسی همراهی با ترامپ است؛ زیرا نامزدها از یک سو به رأی‌دهندگان وفادار به او نیاز دارند و از سوی دیگر، محبوبیت پایین او در میان رأی‌دهندگان مستقل می‌تواند شانس انتخاباتی آنان را کاهش دهد. محتوای اعلام‌شده گردهمایی نیز بیشتر بر سخنرانی، سرگرمی و تکرار اتهام «کمونیست» بودن دموکرات‌ها متمرکز است و راهکار مشخصی برای تورم، بحران‌های بین‌المللی یا مشکلات اقتصادی ارائه نمی‌کند. غیبت ملانیا ترامپ، تردید درباره حضور جان تون و ترجیح برخی چهره‌های ارشد برای شرکت در برنامه‌های حاشیه‌ای و جمع‌آوری کمک مالی، نشانه دیگری از کاهش جذابیت سیاسی این رویداد تلقی شده است. یکی از اهداف اصلی گردهمایی، حمایت از کن پاکستون، نامزد جنجالی سنا در تگزاس است که با اتهامات تقلب و فساد مالی روبه‌روست و با حمایت ترامپ توانست جان کورنین را در رقابت درون‌حزبی کنار بزند. تگزاس که سه دهه در اختیار جمهوری‌خواهان بوده، اکنون به دلیل کاهش محبوبیت ترامپ و حاشیه‌های پاکستون به میدان رقابت تبدیل شده است. حضور ترامپ می‌تواند محافظه‌کاران را بسیج کند، اما هم‌زمان رأی‌دهندگان حومه‌ای و مستقل را به سمت رقیب دموکرات سوق دهد. گردهمایی دالاس در این روایت، تصویری از انشقاق پنهان، بی‌میلی و وابستگی حزب جمهوری‌خواه به ترامپ ارائه می‌کند. لاتاری بلیت‌های رایگان، غیبت نمایندگان، شعارهای تکراری و حمایت از نامزدی جنجالی، نشانه‌های یک بحران گسترده‌تر معرفی شده‌اند. انتخابات نوامبر ۲۰۲۶ مشخص خواهد کرد که جمهوری‌خواهان می‌توانند از سایه سنگین ترامپ فاصله بگیرند یا همچنان درگیر وفاداری به رهبری باقی بمانند. متن کامل را در سایت وطن امروز بخوانید: 🔗 vatanemrooz.ir/fa/news/420575 ✉️ @vatanemrooz

همچنان شُکرِ عشق می‌گویم که گرَم دل بسوخت، جان بنواخت #سعدی

🔹 خونخواهی یک مکتب و یک هدف متعالی ست؛ سبک برخورد با طاغوتی‌ست که می‌خواهد شیعه را از میان بردارد 🔹 یک مسئله برای فرد فرد اجتماع است! 📲 اینستاگرام | بله | ایتا | تلگرام

🎯 بسیاری از افراد از تبِ خرید گوشی‌های نو فاصله گرفته‌اند ♦️ زمانی بود که افراد برای عرضۀ آیفون شب را جلوی فروشگاه‌ها اردو می‌زدند، اما حالا بسیاری از افراد، در مقیاسی بی‌سابقه، دستگاه‌های دست‌دوم می‌خرند. اپل احتمالاً ماه آینده آیفون ۱۸ پرو را عرضه می‌کند. اما اندرو اریکسون، یوتیوبر قدیمیِ حوزهٔ فناوری، می‌گوید قصد ندارد این مدل را بخرد. او از پیشرفت‌های جزئی و تدریجیِ گجت‌ها خسته شده و ترجیح می‌دهد وقتی آیفون ۱۷ پرو به بازار دست‌دوم می‌رسد و با قیمت پایین‌تری عرضه می‌شود، آن را تهیه کند. ♦️ارزش صنعت ابزارهای فناوریِ دست‌دوم در جهان امسال به ۱۵۳٫۴ میلیارد دلار می‌رسد؛ رقمی که چهار سال پیش ۱۰۴٫۱ میلیارد دلار بود. بر پایۀ پیش‌بینی شرکت بین‌المللی داده‌ها، بازار دست‌دوم گوشی‌های هوشمند به‌تنهایی در سال ۲۰۲۶ بیش از ۱۲ درصد رشد خواهد کرد؛ درحالی‌که بازار گوشی‌های هوشمند نو، طبق پیش‌بینی این مؤسسه، امسال با افتی بی‌سابقه روبه‌رو خواهد شد. در گفت‌وگو با شماری از خریداران، به نظر می‌رسد از نظرشان مدل‌های جدید تفاوت چشمگیری با مدل‌های قبلی ندارند. به همین دلیل، اشتیاق برای خرید تازه‌ترین و بهترین محصول جای خود را به تصمیمی عملی‌تر داده است: افراد فقط زمانی گوشی‌شان را ارتقا می‌دهند که واقعاً به آن نیاز داشته باشند. ♦️این تمایل تازه برای همراه‌نشدن با چرخۀ بی‌وقفۀ عرضۀ محصولات جدید ظاهراً نشان می‌دهد مردم در خرید دستگاه‌هایشان به‌دنبال چیزی عملی‌تر هستند: یک معاملۀ خوب و به‌صرفه. بااین‌همه، باید دید این رویکرد کاربردی‌تر (و احتمالاً سالم‌تر) به مصرف گجت‌ها آیا واقعاً ما را از فناوری‌های گران‌قیمت بی‌نیاز می‌کند یا نه. 🔗 برگرفته از «There’s No Reason to Buy a New Phone Anymore» نوشتهٔ الکساندرا ترمین-پنگلی، ۱۸ اوت ۲۰۲۶، آتلانتیک. tarjomaanweb @dideh_baan

📍 ایران میان ۲ روایت 📝 چکیده ماشاءاللـه ذراتی: در عصر حاضر که روابط بین‌الملل و امنیت ملی از پارادایم‌های صرفا سخت‌افزاری به سمت نبردهای ترکیبی و شناختی تغییر کرده‌اند، «روایت» هسته مرکزی قدرت و بقای ملی محسوب می‌شود. تأکید بر لزوم «تبیین و روایت قدرت و قوت ایران» و پرهیز از «سخن ناامیدکننده»، در شرایط جنگ نظامی-اقتصادی-شناختی، به اندازه مدیریت میدان نبرد حیاتی است. از منظر جامعه‌شناسی، جوامع برای بقا نیازمند اشتراک در باورها و ارزش‌ها هستند. «روایت قدرت» موجب تقویت سرمایه اجتماعی و همبستگی می‌شود و تمرکز بر ضعف‌ها و کمبودها بدون ارائه راهکار، گسست نمادین ایجاد می‌کند. جامعه‌ای که با روایت‌های متناقض و ناامیدکننده بمباران شود، دچار فرسودگی اجتماعی شده و سرمایه اعتماد را از دست می‌دهد. در روانشناسی اجتماعی، پرهیز از «سخن ناامیدکننده» را می‌توان با نظریه «درماندگی آموخته‌شده» و «کارآمدی جمعی» تحلیل کرد. القای «ما نمی‌توانیم» موجب افسردگی جمعی و انفعال می‌شود، در حالی که «روایت قدرت و قوت ایران» به فعال‌سازی کارآمدی جمعی و تقویت هویت اجتماعی و عزت‌نفس ملی کمک می‌کند. از منظر آینده‌پژوهی و دیپلماسی فرهنگی، روایت‌های امروز معماران فردا هستند. تفکیک میان «ضعف و نقص» که نیازمند حل مساله است و «روایت ضعف» که نیازمند پرهیز است، اهمیت دارد. روایت داخلی نباید تصویر ایران به عنوان کشوری منزوی و شکست‌خورده را تأیید کند. همچنین «دوگانه‌سازی‌های موهوم» و قطبی‌سازی، جامعه را از تمرکز بر حل مسائل اصلی دور می‌کند. در نهایت، «روایت قدرت» نیازمند بازتعریف صداقت و نقد است. آسیب‌شناسی دلسوزانه که به حل مساله منجر می‌شود با گفتار تضعیف‌کننده تفاوت دارد. در عصر جنگ شناختی، قلم و زبان می‌توانند به اندازه ابزارهای نظامی در امنیت ملی مؤثر باشند. روایت «ما می‌توانیم» و «ما هستیم»، ضرورت عبور از گردنه‌های دشوار و ضامن بقای ایران قوی است. متن کامل را در سایت وطن امروز بخوانید: 🔗 vatanemrooz.ir/fa/news/420426 ✉️ @vatanemrooz

📰 صفحه نخست وطن امروز 📅 ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ ✉️ @vatanemrooz | vatanemrooz.ir

اعمال روز هفدهم ربیع الاول

مُحَمَّدٌ رَسولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذينَ مَعَهُ أَشِدّاءُ عَلَى الكُفّارِ رُحَماءُ بَينَهُم عید زیباى برائت از عدو دارد ربیع عید میلاد دو دلدار نکو دارد ربیع @Dideh_baan

سازمان بین‌المللی دریانوردی، وابسته به سازمان ملل متحد، روز شنبه هفتم شهریورماه اعلام کرد وضعیت کشتی‌ها و دریانوردان گرفتار در تنگه هرمز همچنان حل‌نشده است و حدود شش هزار دریانورد در ۴۰۰ کشتی در این آبراه حضور دارند. آرسنیو دومینگوئز، دبیرکل این سازمان، گفت با گذشت شش ماه از آغاز جنگ ایران، این کشتی‌ها همچنان متوقف مانده‌اند. او افزود اختلال در مسیرهای مهم حمل‌ونقل دریایی بر زنجیره تامین سوخت، کود شیمیایی و دیگر مواد خام در سراسر جهان تاثیر گذاشته است. این خبر از منبع اصلی این حوزه مشخص میکنه آمریکا دروغ می‌گوید تنگه باز است! @dideh_baan

مقامات پنتاگون در حال تدوین راهبردی هستند که می‌تواند به *سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی* کوتاه‌برد نقش بیشتری در جنگ‌های منطقه‌ای بدهد و یکی از مقامات ارشد دفاعی گفت واشنگتن به «گزینه‌های هسته‌ای معتبر» نیاز دارد. @dideh_baan

📍 حفره در تاریکخانه #کیوسک؛ موج بی‌سابقه استعفا و بازنشستگی پیش از موعد در سازمان سیا و تبعات امنیتی آن برای آمریکا متن کامل را در سایت وطن امروز بخوانید: 🔗 vatanemrooz.ir/fa/news/420320 ✉️ @vatanemrooz