روانشناسی-احساس خوب

فقط ویترین رو نبین! رابطه‌های ماندگار حاصل شانس یا خوشبختی نیستن؛ پشت هر لبخند مشترک، سازش‌هایی دردناک، بخشش‌هایی دشوار و تعهدهایی آگاهانه وجود داره. آدم‌هایی که کنار هم موندن، حتما جاهایی ایستادن که می‌تونستن برن. ولی موندن، حرف زدن، ساختن. در روان‌شناسی، این یعنی «بلوغ رابطه‌ای»: توانایی کنار اومدن با تفاوت‌ها، عبور از اشتباهات، و وفادار موندن به انتخابت، حتی وقتی وسوسه‌های زیادی دوروبرته. پس اگر رابطه‌ای دیدی که سال‌ها دوام آورده، فقط به عکس‌های خوبش نگاه نکن؛ پشت صحنه‌ش پر از تلاشه.

ترس، نشانه‌ی ضعف نیست... ترسو کسی‌ست که از ترسش فرار می‌کند. اما من و تو... ما می‌ترسیم، و با این حال ادامه می‌دهیم. ما می‌توانیم بلرزیم، اما بایستیم. می‌توانیم با ترس درونی‌مان کلنجار برویم، اما دست از راه نکشیم. قدرت، همیشه در بی‌هراسی نیست؛ گاهی در لرزانی دستی‌ست که با وجود اضطراب، باز هم پیش می‌رود. گاهی در صدایی‌ست که با گلویی گرفته از ترس، باز هم حقیقت را می‌گوید. ما قوی هستیم، نه چون نمی‌ترسیم… بلکه چون با ترس‌مان زندگی می‌کنیم، و باز هم بلند می‌شویم.

نادیده گرفتن خود شامل موارد زیر نیز می‌شود: ۱. وقتی اذیت میشی ولی چیزی نمیگی ۲. بابت چیزهایی که تقصیر تو نبوده دائم عذرخواهی میکنی ۳. برای اینکه بقیه خوششون بیاد خود واقعیت رو مخفی میکنی ۴. وقتی دلت میخواد «نه» بگی ولی «بله» میگی ۵. فقط وقتی ناراحتن یا کارت دارن یاد تو میوفتن ولی تو بازهم به یادشونی ۶. براساس ارزش‌های خودت عمل و زندگی نمیکنی ۷. وقتی بقیه خط قرمزات رو رد میکنن و تو ساکت میمونی ۸. همه تلاشت اینه که همه رو از خودت راضی نگه داری. پ.ن : وقتی خودمون رو نادیده میگیریم به بقیه این حس رو میدیم که وجود ما ارزشمند نیست. درحالی که وجود ما ارزشمند و لایق دریافت عشق و محبت هست.

✍️ من خودم را گاهی در کسوت آن #گنجشکی می‌بینم که چون جنگل آتش گرفته بود، با #منقار #کوچکش، جرعه جرعه از آبِ دریا می‌گرفت و به جنگل می‌پاشید. به او گفتند: جرعه‌ی آب تو در برابر این شعله‌ها چه کارایی دارد؟ او‌ گفت که: «به خودم می‌گویم من هم کاری انجام داده‌ام…». و من هم دلم را خوش می‌کنم که لااقل بی‌تفاوت نماندم… 👤 ژاله آموزگار

افراد زمانی احساس می‌کنند هیچ راهی برای پیمودن در زندگی ندارند و هدفی در زندگیشان وجود ندارد که نمی‌دانند چه چیزی برای خودشان اهمیت دارد و ارزش‌های خود را نمی‌شناسند. وقتی از ارزش‌های خودتان آگاه نباشید، پس لزوماً با ارزش‌های دیگران پیش می‌روید و با اولویت‌های دیگران زندگی می‌کنید، نه اولویت‌های خودتان و این بلیتی یک طرفه به سمت روابطی ناسالم و عاقبتی تباه است. كشف «هدف» شخصی در زندگی نهایتاً مبتنی بر پیدا کردن یک یا دو چیز بزرگتر از خودتان و اطرافیانتان است؛ و مسئله، دستیابی به موفقیتی خارق‌العاده نیست. بلکه صرفاً پیدا کردن راهی است تا وقت محدودی را که در اختیار دارید به خوبی بگذرانید. برای این کار باید از روی کاناپه بلند و دست به کار شوید به فراتر از وجود خودتان فکر کنید و گرچه متناقض به نظر می‌آید دنیایی بدون خودتان را تصور کنید.

✅ خطر باور کردن ویترین دیگران! ✍  احسان محمدی ✅ ما معمولاً در زمان‌های آسیب‌پذیری مثل خستگی، ناراحتی یا تنهایی سراغ #اینستاگرام می‌رویم و دقیقاً در این لحظات با بهترین تصویرهای دیگران مواجه می‌شویم، با ویترین دست‌چین شده زندگی دیگران. زُل زدن به این ویترین و باور کردن آن مثل خوردن سم، اندک اندک آدم را ناکار می‌کند! ✅ بیشتر ما بعد از یک روز سختِ کاری، وقتی که زندگی واقعی حسابی انرژی و امیدمان را دزدیده و خسته روی مبل لم داده‌ایم وارد اینستاگرام می‌شویم. چه می‌بینیم؟ 📽️ یک نفر ویدیویی از سفرش به تایلند را پُست کرده است. جنگل‌های سر سبز، دریای فیروزه‌ای، لبریز از رنگ و زیبایی و آرامش. ما یادمان می‌آید که خیلی وقت است حسرت سفری از این دست داریم. 📸 یک نفر توی رستورانی لوکس با همسر خوش‌قیافه‌اش عکس گرفته در حالیکه میز جلویشان پر از غذاهای گرانقیمت است. ما نه فقط گرسنه می‌شویم بلکه حس می‌کنیم همسرمان چندان زیبا نیست. 👩‍💼 یک نفر عکس‌هایی از خودش قبل و بعد از عمل زیبایی یا فیت شدن وزنش گذاشته. ما با ناامیدی به شکم برآمده و چربی‌های پهلویمان دست می‌کشیم. به دماغمان فکر می‌کنیم که انگار خیلی بزرگ است یا به لب‌هایمان که انگار زیادی کوچک است! 🧑‍💻 یک نفر عکسی از ماشین یا ویلای لوکسش گذاشته و غیرمستقیم به ما می‎‌گوید که به درآمد خوبی رسیده! دیدن این عکس یادمان می‌آورد که فقیرتر از چیزی هستیم که فکر می‌کردیم. ❌ دیدن مداوم این اتفاقات وقتی ما در پایین‌ترین نقطه‌ی انرژی و رضایت شخصی هستیم خطرناک است چون به شدت احساس ناکامی و شکست را درونمان تقویت می‌کند. ما فراموش می‌کنیم که دیگران در شبکه‌های اجتماعی معمولاً تصاویر گلچین شده، فیلتردار و نمایشی از لحظه‌های خاص زندگی‌شان را منتشر می‌کنند نه روزهای بد، ترس، دعوا و افسردگی‌شان را. ◀️ چرا ما خودمان را با دیگران مقایسه می‌کنیم؟ لئون فستینگر روانشناس اجتماعی آمریکایی در تئوری مقایسه اجتماعی (Social Comparison Theory) می‌گوید انسان‌ها ذاتاً تمایل دارند خودشان را با دیگران مقایسه کنند تا بتوانند جایگاه، توانایی‌ها و احساس خودارزشمندی‌شان را بسنجند. نوعی از مقایسه که وادارمان کند رشد کنیم مفید است اما بیشتر ما گرفتار مقایسه تخریبی می‎‌شویم. پس ما ناخودآگاه هر لحظه در حال مقایسه خود با دیگران هستیم. در عصر حاضر شبکه‌های اجتماعی به خاطر نمایش دادن بُرش‌های زندگی موفق دیگران، احساس شکست و ناکامی را درون ما به شدت تقویت کرده‌اند. ✅ چه باید کرد؟ من به جای توصیه‌هایی مثل «خودمان را مقایسه نکنیم»، «اینستاگرام را حذف کنیم»، «پسته بخوریم!» و ... «یادآوری فعالانه‌» را پیشنهاد می‌کنم، اینکه هر ویدیو یا عکسی از این جنس می‌بینیم به خودمان یادآوری کنیم که  «این تمام واقعیت آن فرد نیست» و فقط «یک بُرش نازک از زندگی کسی است که ما چیز زیادی در مورد آن نمی‌دانیم».

🔴 سرکوب و اجتناب هیجانی اگر مادر فضای امنی برای ابراز احساسات ایجاد نکرده باشه، پسر ممکنه بزرگ بشه با این باور که احساسات نشونه ضعف هستن مخصوصا احساسات نرم مثل غم، ترس یا مهربانی. در رابطه، ممکنه وقتی احساسات بالا میگیرن، خاموش بشه، عقب بکشه، یا بی حس به نظر برسه. 🟠 نقش مراقب یا نجات دهنده اگر مجبور بوده به لحاظ هیجانی از مادرش مراقبت کنه، مثلا: مادرش بیش از حد درد دل می کرده، به او تکیه می کرده یا احساس مسئولیت به او می داده، ممکنه بعدها در رابطه به سمت افرادی کشیده بشه که باید نجاتشان بده، در ناخودآگاهش، عشق یعنی کار زیاد کردن. 🟡 دشواری در اعتماد یا احترام به زنان پسری که از سوی مادرش احساس طرد، انتقاد، خفگی یا رها شدگی کرده، ممکنه با احساسات پیچیده‌ ای نسبت به زنان بزرگ بشه. از یک سو به آن ها اعتماد داره، از سوی دیگر از نزدیکی هیجانی با آن ها میترسه یا متنفره. 🟢 ترس از طرد یا انتقاد ممکنه به طور ناخودآگاه همان طور که در کودکی برای جلب توجه مادر تلاش می کرده، در رابطه هم به دنبال تأیید شریکش باشه. در نتیجه نسبت به طرد، انتقاد یا فاصله ی عاطفی حساس میشه، حتی اگر آشکارا نشون نده. 🔵 ایده آل سازی یا بی هویت سازی زنان برخی مردان با زخم عمیق مادر، زنان رو بیش از حد ایده آل می کنن، و اون ها رو در جایگاهی بالاتر میذارن، با این امید که انتخاب بشن یا کامل بشن. برخی دیگر عکس این کار رو میکنن: زنان رو بی هویت یا شیء انگار می کنن تا از خودشون در برابر آسیب عاطفی محافظت کنن‌. 🟣 استقلال افراطی ممکنه به شدت از خفه شدن، کنترل شدن یا بلعیده شدن هیجانی بترسه، و همین باعث بشه دیگران رو از خودش دور کنه، از نظر هیجانی در دسترس نباشه، یا بر استقلال شدید پافشاری کنه حتی اگر در دلش نیاز به ارتباط داشته باشه. 🔴 شرم پنهان و احساس  بی ارزشی ممکنه این باور پنهان وجود داشته باشه که من کافی نیستم یا چیزی در من اشکال داره این میتونه به خود تخریبی، کمال گرایی، یا کناره گیری در لحظه های صمیمیت منجر بشه نه چون اهمیتی نمیده، بلکه چون خودش رو شایسته ی دیده شدن واقعی نمی‌دونه. 🟠 دلبستگی پریشان یا سیگنال های متناقض ممکنه به نزدیکی عاطفی نیاز داشته باشه، ولی وقتی اون نزدیکی اتفاق می افته، عقب بکشه. یا ممکنه ناخودآگاه جذب شریک های با اضطراب بالا بشه، اما بعد از خواسته های هیجانیشون احساس خفگی کنه‌. این کشمکش رفت و برگشتی اغلب بازتابی از دینامیک اولیه ی او با مادرشه: جایی که عشق نا ایمن به نظر میرسه. 🟡 هوش هیجانی پایین اگر احساساتش در کودکی سرکوب یا تنبیه شده باشد، ممکنه هرگز زبانی برای بیان یا پردازش هیجاناتش پیدا نکرده باشه. در نتیجه در حل تعارض، همدلی با شریک، یا بیان واضح نیاز ها دچار مشکل میشه. 🟢 خشم ناخودآگاه نسبت به زنان اکر درد های او با مادرش هرگز پردازش نشده باشد، ممکنه این خشم سرکوب شده به شکل های دیگه بروز پیدا کنه. مثلا ممکنه عصبی بشه، سکوت سنگین کنه، کنترل گر بشه بدون اینکه بدونه این ها سوگواری های قدیمی است که حالا خودش رو به شکل تحریک پذیری یا دعوای های قدرت نشون میده. 🔵 ماسک های مردانگی بر زخم مادر زخم مادر در مردان اغلب پشت ماسک های مثل: خویشتن داری افراطی، سردی هیجانی، مرد خوب بودن، یا حتی میل جنسی بالا پنهان میشه. اما در زیر این ماسک ها، اغلب پسری هست که هیچ احساس امنیت عاطفی، انعکاس عاطفی، یا پذیرش کامل از طرف اولین زنی که دوستش داشته رو تجربه نکرده‌. ✅ شفا از کجا شروع میشه؟! شفا از زمانی آغاز میشه که او دست از تلاش برای اثبات کافی بودنش برداره.  یاد بگیره چطور احساس کنه، بیان کنه و دریافت کنه، با شجاعت.

📌الگوهای های مختلف رابطه، در مردانی که به واسطه مادر زخم خورده اند. مشکلات با مادر میتونه الگو های رابطه ای یک مرد رو عمیق و نامرئی شکل بده. این الگو ها ممکنه در روابط عاشقانه، دوستی ها و حتی رابطه ی او با خودش نمایان بشن. ✳️ در ادامه برخی الگو های رایج که ممکنه یک مرد تجربه کنه:

بدقولی در رابطه فقط یه مشکل کوچیک نیست؛ یه زنگ خطر جدیه! 🚨 قول ازدواج دادن و عمل نکردن بهش، فقط شکستن یه وعده نیست؛ شکستن اعتماد یه آدمه. آدمی که بارها با خودش جنگیده تا بهت اعتماد کنه، صبوری کرده، به حرف‌هات دل بسته… اما هر بار با یه بهونه‌ی جدید روبه‌رو شده. ⏳ تو شاید فکر می‌کنی زمان می‌خری، اما واقعیت اینه که داری رابطه رو فرسوده می‌کنی. داری طرف مقابلت رو توی انتظار، بلاتکلیفی و ناامیدی نگه می‌داری، جایی که کم‌کم حتی عشق هم کم‌رنگ می‌شه. 🔥 اگه نمی‌خوای، شجاعتِ گفتنش رو داشته باش. اگه می‌خوای، جسارتِ عمل کردنش رو. قول بی‌عمل فقط یه دلخوشیِ موقته که تهش پر از ناامیدیه. ✅ مسئولیت‌پذیری یعنی وقتی قول می‌دی، براش برنامه داشته باشی. نه این‌که پشت دغدغه‌ها و ترس‌هات پنهان بشی و هر بار فقط زمان رو بکشی. 🗓️ خیلی وقتا این عقب انداختن‌ها، فقط نشونه‌ی یه چیزه: ترس. ترس از تعهد، از تغییر، یا حتی از شناخت خودت. اما اگه بیانش نکنی، تبدیل می‌شه به بی‌احترامی به کسی که دوستت داره. ⚖️ رابطه یعنی دو نفر که رو راست، بالغ و هم‌مسیر باشن یکی که وعده بده و یکی که توی انتظار فرسوده بشه. 👫 اگه کسی برات مهمه، اینو توی رفتارت نشون بده فقط با حرف. با تصمیم‌گیری، با احترام، با تعهد. ✊

#مخدر #گل؛ از #سرخوشی تا نابودی #احساسات #دکتر_احیایی https://t.me/+4zX5QEtbKds1NDE0

• • ⏳ خیلی وقتا مشکل ما «کمبود زمان» نیست... کمبود انرژیه! همه‌مون ۲۴ ساعت داریم، فرقش اینه کی بلده انرژی‌شو مدیریت کنه. 🔋 چند کار ساده برای بالا نگه داشتن انرژی: • خواب کافی داشته باش • یه ذره ورزش کن • غذای سبک‌تر بخور • بین کارات استراحت کوتاه بذار 📌 یادت باشه: وقتی انرژی‌ت بالاست، توی یه ساعت کارایی می‌کنی که با خستگی توی ۵ ساعت هم جلو نمی‌ره.

موانع را از سر راه رشد بردارید هورنای معتقد بود اگر موانع برداشته شود، فرد می‌تواند به انسانی بالغ و کاملاً تحقق یافته بدل شود، درست مانند میوه‌ی کوچکی که در نهایت درخت بلوطی خواهد شد. کار من برداشتن موانع از سر راه بیمارم بود ، مجبور نبودم همه کار را بر عهده بگیرم ؛مجبور نبودم میل به رشد ، حس کنجکاوی،اراده، رغبت به زندگی، محبت ، وظیفه شناسى یا هر یک از بی شمار خصوصیاتى را که از ما انسان مى سازد ، در روح بیمار بدمم . نه ، من فقط باید موانع را شناسایی و برطرف کنم ، باقى کار به خودی خود و با نیروی خودشکوفایی موجود در درون هربیمار پیش می رود . 📗هنردرمان اروین_یالوم

کنگره نوزدهم انشالله از ۱۲ تا ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ دانشگاه علوم پزشکی ایران @OHADIpsychologist گروه سوپرویژن روان شناسی https://t.me/+4zX5QEtbKds1NDE0 ⭕️🌈⭕️🌈⭕️🌈

👆