روانشناسی-احساس خوب

عادت‌های زیر رو جایی یادداشت کنید و هر روز انجام بدین، این روش کمک می‌کنه هر روز پیشرفت کنین : جسمی : خواب، آبرسانی به بدن، تحرک و ورزش، پیاده روی، تمرین تنفس، سبزیجات بیشتر ذهنی : مطالعه، خودشناسی، موسیقی هدف گذاری، مراقبه، جملات تاکیدی احساسی : کاهش استرس، شکرگذاری، خلوت با خود ژورنال نویسی، سرگرمی، سطح سروتونین اجتماعی : معاشرت، وقت برای خانواده، شبکه اجتماعی ورزش های گروهی، حضور در لحظه، مهربانی با بقیه سلامتی : ویتامین و مکمل، حذف شکر، غذای سالم چکاپ پزشکی، بهداشت فردی، دیر شام نخوردن روتین ها : سحرخیزی، روتین صبح و عصر، روتین پوست ، برنامه ریزی غذایی، پیگیری هزینه ها، تمیز کاری

هر صبح دیروزهای مبهم خود را در نامعلوم‌ترین جای کائنات رها کن و هیچ گذشته‌ی تلخی را به یاد نیاور. هر آدمی می‌تواند با هر صبح متولد شود ...

*کمی استرس برای شما خوب است!* ■ما انسان‌ها بیش از آنچه فکر می‌کنیم مدیون موش‌هایِ آزمایشگاهیِ گیر افتاده در هزارتوها (ماز) هستیم. موش‌هایی که برای یک لقمه پنیر هر بار مسوولیت آموزش ما را بر عهده می‌گیرند و چقدر ما باید شرمنده باشیم اگر از آن‌ها چیزی یاد نگیریم □یرکس و دادسن دو روان‌شناس بودند که تصمیم گرفتند موش‌ها را برای یافتن غذا تحت فشار و استرس قرار دهند. به این ترتیب موش‌ها را در هزارتوها می‌گذاشتند و راه درست را سفید و راه نادرست را سیاه می‌کردند. موش‌ها به مرور یاد می‌گرفتند کدام راه درست و کدام نادرست است. اما تصمیم گرفتند اگر موش راه نادرست را انتخاب کرد، اندکی شوک برقی به او بدهند. تنبیه با شوک برقی، استرس موش را بالا می‌برد و البته عملکرد موش نیز بهتر می‌شد و راه را سریع‌تر تشخیص می‌داد. ●به مرور شوک را افزایش دادند، و استرس موش افزایش می‌یافت. با افزایش استرس عملکرد مدام بهتر و بهتر می‌شد تا آن‌که استرس از مرز مشخصی بالا رفت، آنجا بود که عملکرد کاهش می‌یافت. به عبارت دیگر استرس متوسط بهترین عملکرد را ایجاد می‌کرد و استرس خیلی کم یا خیلی زیاد، عملکرد را نابود می‌کرد. ○موش‌ها به خاطر راه اشتباه با شوک تنبیه می‌شدند، اما آیا تشویق هم چنین است؟ نینا مازار و همکاران کانادایی‌اش آزمایش‌هایی را در خصوص پاداش و افزایش آن انجام دادند. ■آن‌ها در آزمایش‌شان به افراد برنده در بازی‌های فکری، پاداش می‌دادند. نتایج نشان می‌داد رفتار آدم‌ها دقیقا مشابه نتایج موش‌ها است؛ یعنی ابتدا استرسِ به دست آوردن پاداش منجر به بهبود عملکرد و با افزایش میزان پاداش، استرس زیادتر شده و عملکرد کاهش می‌یابد! □۳ درس بزرگ از استرس *۱. شرکت در آزمون‌ها* اگر مدتی است در آزمونی شرکت نکرده‌اید، سریع‌تر آزمون مرتبط با شغل یا اهداف خود را انتخاب کنید و برای آن ثبت‌نام کنید؛ حتی اگر آزمون زبان انگلیسی باشد که به آن نیازی ندارید! ▪︎آزمون‌ها خصوصا آزمون‌های شغلی یکی از مهم‌ترین ابزارهای استرس‌آفرینی است که نه شکست در آن‌ها زندگی شما را نابود می‌کند و نه موفقیت‌اش زندگی شما را تغییر عجیبی می‌دهد، اما همین استرس اندک است که عملکرد شما را ارتقاء می‌دهد. هرچند سازمان سنجش در کشور ما مشغول کنکور برگزار کردن است، و خیلی زمان برای ارتقاء چنین مسخره‌بازی‌هایی ندارد! *۲. استرس‌سازهای خودخواسته* تمایل سازمان‌های دولتی و غیردولتی و شرکت‌های بزرگ برای انتشار گزارش‌های دوره‌ای (۶ ماهه یا یکساله) از عملکردشان، یکی از مهم‌ترین ابزارهای پاسخ‌گویی در دنیای توسعه‌یافته است. صاحبان سهام شرکت‌ها خوب می‌دانند که این گزارش‌ها اغلب زمینه‌های پنهان‌کاری مورد نیاز برای رشد قیمت سهام‌شان را در کوتاه‌مدت کم می‌کند؛ اما سود بلندمدت و جلوگیری از شکست‌های بزرگ است که آنان را به این سمت سوق می‌دهد که مدیرانشان را مجبور کنند تا گزارش‌های داوطلبانه دوره‌ای منتشر کنند. ▪︎اگر کسب‌و کار خود را دارید، داوطلبانه شروع به انتشار گزارش عملکرد خود کنید و بر روی سایت خود قرار دهید تا به معجزه‌ی این استرس اندک پی ببرید. اگر در سازمانی مشغول هستید، تلاش کنید تا گزارش‌های دوره‌ای تبدیل به یک رویه در آن سازمان شود. ▪︎در قوانین کشورهای توسعه‌یافته مشاهده می‌کنیم که دولت سازمان‌های اجرایی را مجبور می‌کند تا به صورت دوره‌ای گزارش‌های عملکرد خود را با دسترسی عمومی منتشر نمایند. حتما تدوین‌کنندگان این قوانین خوب می‌دانند که این گزارش‌ها مانع سازمان‌ها برای فعالیت‌های بلندپروازنه است، اما این استرس اندک است که عملکردها را در بلندمدت ارتقاء می‌دهد. *۳. استرس‌سازهای روشنفکرانه* رسانه‌ها، روشنفکرها و منتقدها همان استرس‌های متوسطی هستند که عملکرد یک جامعه را ارتقاء می‌دهند. آن‌ها هستند که مدیران و بنگاه‌ها را مدام تحت نظر دارند. مقاله‌ی رسانه نه حکم کیفری است، نه گزارش سازمان بازرسی، برای همین استرس زیادی ایجاد نمی‌کند، اما استرس متوسطی که برای مدیران ایجاد می‌کند، آنان را از خطاها دورتر می‌کند. ▪︎این واگویی همان کلام کلیدی است که: «حتی کسانی که از خدا و پیغمبر نمی‌ترسند، از رسانه‌ها می‌ترسند». رسانه‌ها همان استرس متوسط هستند که عملکردها را ارتقا می‌دهند. ▪︎روشنفکرها و منتقدها را نباید حذف کرد؛ آن‌ها در بهترین حالت آینده را می‌سازند و در بدترین حالت یک میکروب ضعیف‌شده هستند، که نقش واکسن جامعه را ایفا می‌کنند! ●همین فشارهای کوچک است که ما را از فشارهای بزرگ رهایی می‌بخشند! همین سخت‌گیری‌های خودخواسته!

اینو بدون که اگه مغرور باشی،کمتر یاد میگیری؛ اگه متعصب باشی،کمتر میبینی؛ اگه کم رو باشی،کمتر نه میگی؛ اگه ترسو باشی،کمتر ریسک میکنی؛ اگه بدبین باشی،کمتر خوشحالی؛ اگه خودشیفته باشی،کمتر معاشرت سالمی داری؛ اگه شکایت کنی،کمتر تلاش میکنی؛ اگه عادت کنی،کمتر تغییر میکنی؛و ممکنه تغییر سخت باشه؛ولی همین تغییر هست که هویت و شخصیت تورو تعیین میکنه.

اینو بدون که اگه مغرور باشی،کمتر یاد میگیری؛ اگه متعصب باشی،کمتر میبینی؛ اگه کم رو باشی،کمتر نه میگی؛ اگه ترسو باشی،کمتر ریسک میکنی؛ اگه بدبین باشی،کمتر خوشحالی؛ اگه خودشیفته باشی،کمتر معاشرت سالمی داری؛ اگه شکایت کنی،کمتر تلاش میکنی؛ اگه عادت کنی،کمتر تغییر میکنی؛و ممکنه تغییر سخت باشه؛ولی همین تغییر هست که هویت و شخصیت تورو تعیین میکنه.

👆

یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند @ehsasekhooob

تفنگ‌های پر برای شلیک به مغزهای پر ساخته شده‌اند و مغزهای خالی برای پر کردن این تفنگها! از کسی که کتابخانه دارد و کتاب‌های زیادی می‌خواند نباید هراسید از کسی باید ترسید که تنها یک کتاب دارد و آن را مقدس می‌پندارد، ولی هرگز آن را نخوانده است... #فردریش_نیچه https://t.me/ehsasekhooob

💭یه بار تراپیستم بهم گفت : فرض کن یه مار نیشت میزنه ولی تو به جای اینکه به فکر نجات خودت و بهبود پیداکردن باشی ، دنبال اون مار میری تا بگیریش و ببینی چرا نیشت زده و بهش ثابت کنی که تو لایق این طرز برخورد نبودی! 🗯بپذیریم که بعضی آدم‌ها به زخمی کردن بقیه خو گرفتن و جزئی از طبیعتشون شده و حتی متوجه پیام‌های ما نمیشن! پس بهتره به جای درگیری‌های بیهوده روی بهبودی خودمون تمرکز کنیم💯

💬ما بیشتر وقت‌ها گوش نمی‌دیم که بفهمیم؛ گوش می‌دیم که جواب بدیم. همین که کسی شروع به حرف زدن می‌کنه، ذهنمون مشغول آماده کردن پاسخی می‌شه، بی‌آنکه واقعا عمق حرفاش رو درک کنیم. به جای اینکه به احساسات پشت کلمات توجه کنیم، فقط به دنبال فرصتی هستیم که حرف خودمون رو بزنیم. اینجاست که ارتباط واقعی گم می‌شه؛ چون ما دنبال فهمیدن نیستیم، بلکه می‌خوایم خودمون رو اثبات کنیم. وقتی کسی با ما صحبت می‌کنه، شاید بیشتر از شنیدن جواب، نیاز داره که فهمیده بشه. نیاز داره احساساتش، نگرانی‌هاش و حتی سکوت‌هاش شنیده بشن. ولی ما همیشه عجله داریم که بگیم “من می‌دونم”، “من درک می‌کنم”، یا “بذار راه حل بدم”. اینجاست که فاصله‌ها شکل می‌گیرن؛ چون به جای همدلی، رقابت می‌کنیم. راه‌حل اینه که کمی آهسته‌تر بشیم. به جای اینکه فکر کنیم چه جوابی بدیم، با تمام وجود گوش بدیم. سعی کنیم واقعا بفهمیم طرف مقابلمون چی می‌خواد بگه، حتی اگر نیازی به جواب نداشته باشه. گوش دادن فعال یعنی با قلبت بشنوی، نه فقط با گوشت. وقتی این تغییر رو در ارتباط‌هامون ایجاد کنیم، اون وقته که تفاهم واقعی شکل می‌گیره. #گوش_دادن

دوران کودکی و کودک درون خودرا جدی بگیرید.. به اون دوران قدم بزنید، تروماها و زخم های خودرا پیدا کنیدانها را التیام دهیدبرای کودک درونتون وقت بذاریدتروماهاشو درمان کنیدنذارید زخم های اون زمان در وجود شما باقی بمونند وگرنه افسرده میشید. هرچی که کودک درونت خوشحالش میکنه براش انجام بده حتی خریدن یه بستنی و بویبدن یه گل و نقاشی کشیدن به هر حالتی... خودتون رو ترمیم کنید از خود کودکی تا منه بالغ..درمانش کنید تا نسلتان، وجودتان، روحتان، ازاد شود..

ارتباط با کودک درون سلام به کودک درون زیبای من چقدر ترا میپرستم .. میخواهم ترا در آغوش بگیرم تا در آغوشم احساس عشق کنی شاید همان عشقی را که هرگر دریافت نکرده ای ممنونم از اینکه اینقدر عالی هستی با تمام وجودم دوست دارم .. غم هایت را در دل نگه ندار به من بگو . ان قلب حساس و مهربان است و باید شفا گیرد در شفا از خشم رها میشود کودک زیبای من گریه کن لطفا گریه کن تا احساس کنی همه ی رنجش ها از بین رفته .. من اینجا ترا در آغوش میگیرم ..میبوسمت با تمام وجود دوست دارم ..من از تو مراقبت میکنم از تو محافظت میکنم من به تو آرامش میدهم ..و بهترین ها یم را به تو هدیه میدهم . ما سالم و سلامت هستیم کودک درون فوق العاده من قول میدهم به آنچه که آرزو داری برسی . قول میدهم ترادخوشحال کنم و دوست دارم ..دوست دارم ..دوست دارم متشکرم که هستی