Alirezadadju_official/علیرضا دادجو

زندگی ..!؟ قدم‌زدن در مه... لابد همه میدونید دیگه ابر نزدیک به زمین رو بهش میگن مه .! واژه‌ها دوست دارن منو از راه نوشتن حرف اصلی قلبم دور کنن .... بگذریم داشتم چی میگفتم .؟! آهان !؟ زندگی ، حس گَند تَعلیق، بی‌فردایی به دنیا نگاه‌کردن و پذیرش سهمی در سرنوشت خود نداشتن... اول صبح شنیدن غم‌های مشتری‌های دکه‌ی رضا و رامین ، راننده‌ی جوان و شنیدن کلمه‌ی ناامیدم‌هاشون ، و اینکه بهشون بگم ولم کنید آقاااا خسته مثل اولین صبح بعد از مردن یک دوست... خسته مثل شیب تند کوه دارآباد ... خسته مثل داستان نصفه‌‌ی روی گوشی ... شاد یا غمگین؟ فقط بی‌حس... فقط خسته ... @Alirezadadjoo1 گریه واسه ویدیوهای دی‌ماه ... گریه واسه بابای سپهر ... (سپهر بابا کجایی بابا جان..!؟) چرا غمت تموم نمیشه و صدات از تووی سرم بیرون نمیره ..!؟! آه و آه .... گریه واسه ترس بچه‌هایی که دیگه باباهاشون نمیان خونه ..!؟ گریه واسه پدر و مادرهایی که دیگه بچه‌هاشون نمیان خونه ... برای صدای ترسیده‌ی مامانا که پشت تلفن بهم میگن چیزی نیست مامان .!؟ موشکه ... به خودم میگم ، اولین صبح بعد جنگه .؟ نه..؟! اولین صبح بقیه‌ی عمرته پیییر مَرد ... عمری که نمی‌فهمم چرا این‌قد بقیه داره..!؟ولی یه ندایی تووی قلبم میگه طاقت بیار و ادامه بده ... یه اسم باید واسه این حالم بذارم، ولی اسم‌ها هم بی‌معنی و بیهوده‌ن... بذار اسمش زندگی بمونه... بذار اسمش احساس یه آدم زنده بمونه... صدا میاد ..!؟ انگار چیزی نیست فقط نجوای باد و‌ برگه... رفته‌ها صدا ندارن... تُ هم ساکت بمون... تُ منظورم با شما نیستا ، خودمو میگم منظورم با علیرضاس ... اینطوری بهتره. واسه همه بهتره ... همین. @Alirezadadjoo1 #شبای_روشن امروزم ماه رفتو خورشیدو دیدم