شورای صنفی-آموزشی دانشکده‌ی پزشکی شیراز

بسمه تعالی با سلام و احترام اکنون به پایان دوره فعالیت شورای صنفی دانشجویان پزشکی در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ رسیده‌ایم؛ مسئولیتی که با اعتماد شما دانشجویان آغاز شد و امروز، در پایان این مسیر، خود را بیش از هر زمان دیگری موظف می‌دانیم با صداقت و شفافیت با شما سخن بگوییم. در آغاز، بر خود لازم می‌دانیم از خداوند متعال و سپس از تمامی عزیزانی که در این مسیر همراه و پشتیبان ما بودند، صمیمانه قدردانی کنیم؛ از نمایندگان ورودی‌ها، مجمع نمایندگان بالینی، فعالان دانشجویی، تشکل‌ها، مسوولین و کارکنان دانشکده و دانشگاه و بیش از همه، از تمامی دانشجویانی که با اعتماد، همراهی، نقدها و پیشنهادهای خود، ما را در انجام این مسئولیت یاری کردند. اگر امروز از دستاوردی سخن گفته می‌شود، سهم اصلی آن متعلق به جامعه دانشجویی است که در تمام این مسیر، بزرگ‌ترین پشتوانه شورای صنفی بود. از نخستین روز فعالیت، باور داشتیم که شورای صنفی نباید صرفاً نهادی برای بیان مشکلات یا انتشار اخبار باشد، بلکه باید نهادی مستقل و پیگیر باشد؛ نهادی که به جای بسنده کردن به انتقاد، برای حل مسائل راهکار ارائه دهد و تا رسیدن به نتیجه، از پیگیری دست نکشد. در تمام این مسیر، برای ما هیچ جایگاهی ارزشمندتر از صدا دانشجویان نبود. بارها آسان‌ترین انتخاب، سکوت بود؛ سکوتی که شاید هزینه کمتری داشت و آسایش بیشتری به همراه می‌آورد. اما ما آگاهانه راه دشوارتر را برگزیدیم، زیرا شورای صنفی زمانی معنا پیدا می‌کند که در بزنگاه‌ها صدای دانشجو باشد. از همین رو برخلاف برخی مدعیان مطالبه گری، هرگز ملاحظات شخصی، حفظ جایگاه یا رضایت مسئولین یا گروه و فردی خاص را بر منافع و حقوق دانشجویان مقدم ندانستیم. همچنین وظیفه خود می‌دانیم صمیمانه بابت تمامی کاستی‌ها، مطالبات بر زمین‌مانده و هر آنچه در حوزه‌های آموزشی، رفاهی و صنفی نتوانستیم آن‌گونه که شایسته جامعه دانشجویی بود به سرانجام برسانیم، از شما عذرخواهی کنیم. بی‌تردید هیچ‌کس بیش از خود ما از کاستی ها و اهدافی که محقق نشد آگاه نیست و مسئولیت آن‌ها را نیز پیش از هر کس، متوجه خود می‌دانیم. در کنار همه کاستی‌ها، بزرگ‌ترین سرمایه و دلگرمی ما اعتماد، همراهی و صبوری شما دانشجویان عزیز بود. همین حمایت، با وجود همه دشواری‌ها و محدودیت‌ها، انگیزه‌ای شد تا هیچ‌گاه از پیگیری مطالبات دانشجویان دست نکشیم. واقعیت آن است که این سال، سالی آسان نبود. کشور در ماه‌های گذشته شرایطی ویژه و پرچالش را پشت سر گذاشت و از سوی دیگر، محدودیت‌های مالی و کمبودهای دانشگاه موجب شد بخش قابل‌توجهی از توان و زمان شورای صنفی، به جای حرکت به سمت توسعه و ارتقای خدمات آموزشی و رفاهی، صرف حفظ حقوق اولیه و پیگیری مسائل پایه‌ای دانشجویان شود. با این وجود، تلاش ما همواره بر این بود که تا حد امکان اجازه ندهیم حقی از دانشجویان نادیده گرفته شود یا مطالبه‌ای بدون پیگیری باقی بماند؛ هرچند اذعان داریم که در همه موارد، به نتیجه‌ای که مطلوب ما و شایسته دانشجویان بود دست نیافتیم. با این حال، اگر امروز با آرامش بیشتری به پایان این مسئولیت می‌نگریم، به این دلیل است که در تمام این مدت کوشیدیم بی‌واسطه و بدون ملاحظه نسبت به اشخاص یا جایگاه‌ها، صدای دانشجویان باشیم و تا آنجا که در توان داشتیم از حقوق و منافع آنان دفاع کنیم؛ حتی اگر بخشی از این تلاش‌ها دیده نشد یا به نتیجه نهایی نرسید. در پایان این دوره، آنچه برای ما باقی می‌ماند نه عنوانی است و نه جایگاهی؛ بلکه ارزشمندترین دستاورد، اعتماد دانشجویانی است که این مسئولیت را به ما سپردند و در تمام این مسیر، بزرگ‌ترین پشتوانه و سرمایه ما بودند. برای شورای صنفی آینده آرزوی موفقیت داریم و امیدواریم مسیر مطالبه‌گری، مسئولیت‌پذیری و خدمت به دانشجویان، هر سال پویاتر، مؤثرتر و ثمربخش‌تر از گذشته ادامه یابد. یقین داریم آینده این نهاد، تنها با اتحاد، پیگیری، مطالبه‌گری و حفظ استقلال آن روشن‌تر خواهد شد. با احترام اعضا شورای صنفی دانشجویان پزشکی سال ۱۴۰۴-۱۴۰۵ مریم بزرگی محمد مهدی پوپ ماهان اقابزرگی علی قربانی ماهان مردانی ایدا سوری پرهام خورشیدی تیرماه ۱۴۰۵