Light Workers🔆

کرانی ندارد بیابان ما قراری ندارد دل و جان ما جهان در جهان نقش و صورت گرفت کدامست از این نقش‌ها آن ما چو در ره ببینی بریده سری که غلطان رود سوی میدان ما از او پرس از او پرس اسرار ما کز او بشنوی سر پنهان ما چه بودی که یک گوش پیدا شدی حریف زبان‌های مرغان ما چه بودی که یک مرغ پران شدی برو طوق سر سلیمان ما چه گویم چه دانم که این داستان فزونست از حد و امکان ما چگونه زنم دم که هر دم به دم پریشانترست این پریشان ما چه کبکان و بازان ستان می‌پرند میان هوای کهستان ما میان هوایی که هفتم هواست که بر اوج آنست ایوان ما از این داستان بگذر از من مپرس که درهم شکستست دستان ما صلاح الحق و دین نماید تو را جمال شهنشاه و سلطان ما #حضرت_مولانا @lightworkers

می‌برد عشق از زمین بر آسمان ارواح را زین دلیل آسمانی هر که غافل ماند، ماند تشنهٔ آغوش دریا را تن‌آسانی بلاست چون صدف هر کس که در دامان ساحل ماند، ماند #صائب_تبریزی @lightworkers

چون تو در قرآن حق بگریختی با روان انبیا آمیختی هست قرآن حالهای انبیا ماهیان بحر پاک کبریا مولانا از عاشقان قرآن است و هر کجا ذکری از این کلام آسمانی است، چنان با شیفتگی سخن می گوید که گویی یاد معشوق است. گاه به پیروی از سنائی که گفت: عروس حضرت قرآن نقاب آنگه بر اندازد که دارالملک معنا را مجرد بیند از غوغا آن را عروس می خواند؛ و گاه به درخت پرباری تشبیه می کند که چون سدره (درختی در بهشت که رمزی از معرفت است) از آسمان در گذشته و هر شاخ و برگ آن به زبان شیرین مردم شور بخت را فرا می خواند و دریغ می خورد که چرا مردمان در کویر تشنۀ عالم در آرزوی سایه جان می بازند و این درخت آسمانی را نمی بینند که: بیخ آن ز شاخ خندان روی تر عقل از اشکال آن زیر و زبر کاروانها بی نوا وین میوه ها پخته می ریزد، چه سحر است، ای خدا؟ سیب پوسیده همی چیدند خلق درهم افتاده به یغما خشگ خلق گفت هر برگ و شکوفۀ آن *غصون دم به دم *((یالیت قومی یعلمون)) گر کسی می گفتشان کاین سو روید تا از این اشجار *مستسعد شوید جمله می گفتند کین مجنون مست از قضاء الله دیوانه شده است *غصون (شاخه ها) *یالیت قومی یعلمون ( ای کاش قوم من می دانستند) *مستسعد (سعادتمند) و گاه از آن به عصای موسی تعبیر می کند که: هست قرآن مر تو را همچون عصا کفر ها را بر درد چون اژدها و جای دیگر از زبان قرآن با منکران سخن می گوید که: مر مرا افسانه می پنداشتید! تخم طعن و کافری می کاشتید! خود بدیدید، ای خسان طعنه زن که شما بودید افسانه نه من! نور خورشیدم فتاده بر شما لیک از خورشید ناگشته جدا و گاه با اشاره به کلام الهی که فرمود: به حلقه بندگان من پیوند، و آنگاه به بهشت من در آی "سوره فجر آیه های 29 و 30 گوید که اگر خواهی به جرگه عاشقان حق پیوندی از صف جولاهگان و سوداگران به محفل قرآن درآی... من نمی رنجم ولیکن این لگد خاطر ساده دلی را پی کند خوش بیان کرد آن حکیم غزنوی بهر محجوبان مثال معنوی که ز قرآن گر نبیند غیر قال این عجب نبود ز اصحاب ضلال کز شعاع آفتاب پر ز نور کور جز گرمی نیابد در عبور خربطی ناگاه از خر خانه ای سر برون آورد چون طعانه ای کاین سخن پست است، یعنی مثنوی قصۀ پیغمبر است و پیروی نیست ذکر و بحث و اسرار بلند که دوانند عارفان آن سو سمند جمله سرتاسر فسانه است و فسون کودکان قصۀ، بیرون و درون چون کلام الله بیامد هم بر آن اینچنین طعنه زدند آن کافران که اساطیر است و افسانه ی نژند نیست تعمیقی و تحقیقی بلند کودکان خرد فهمش می کنند نیست جز امر پسند و نا پسند گفت: گر آسان نماید این به تو اینچنین آسان یکی سوره بگو #مثنوی_معنوی #فیه_ما_فیه #حضرت_مولانا @lightworkers

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار نکته‌ای روح فزا از دهن دوست بگو نامه‌ای خوش خبر از عالم اسرار بیار تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام شمه‌ای از نفحات نفس یار بیار #حافظ @lightworkers

هدف والایی در رنج کشیدن نهفته است تکامل آگاهی و خاکستر شدنِ منِ درون. آگاهانه رنج ببرید. در حین رنج کشیدنِ آگاهانه،دگرگونی در حال رخ دادن است،آتشِ رنج کشیدن به نور آگاهی تبدیل می شود. تا زمانیکه در برابر رنج مقاومت بورزید،فرایند سوختن من درون به کندی در جریان است #اکهارت_تله @lightworkers

چگونه از حسادت دست برداریم؟ کنار گذاشتن حسادت کاری سخت است و دیدن و تشخیص آن در خود،کاری سخت تر.کافی است رقیب ما با سر به سنگ بخورد تا در ته دلمان شاد شویم.حسادت در زمانی که رقیب یا دوست و فامیل هم سن و همکار ما کاری مشابه ما انجام می دهند بیشتر مشخص می‌شود.مثلا اگر شما فردی ۲۵ ساله هستید و متوجه می شوید که مردی ۶۵ ساله در ایالت تگزاس آمریکا از طریق گاوچرانی پولدار شده است حسادت نمی‌کنید و شاید او را تحسین هم بکنید ولی اگر دوست هم دانشگاهی شما در کاری موفق شود آه شدیدی از درونتان بر می‌خیرد و یا برعکس،اگر نمره او کمی کمتر از شما شود بسیار خوشحال می‌شوید که شما برنده میدان شدید و او شکست خورد.اگر این گونه هستید به جمع حسودان خوش آمدید.حالا راه درمان آن چیست؟ راههای مختلفی برای رفع حسادت است. یکی از آنها تغییر بینش است.همه ما یکی هستیم و بخشی از یک آگاهی مشترک هستیم.فرقی بین ما و دیگری نیست.به جای اینکه بگویید حسن در کارش موفق شد بگویید من در کارم موفق شدم چون من و حسن هم یکی هستیم.اگر فردی به مشکل بر می‌خورد آن مشکل برای شما هم هست چون بخشی از شما به درد و رنج دچار شده است.بنابراین او را کمک کنید تا خودتان را کمک کرده باشید. وقتی کسی خبر مسرت بخشی در مورد خود به شما می‌دهد چرا نباید از اینکه بخشی از خودتان به پیروزی رسیده شاد باشید؟برای ایجاد چنین بینشی باید از بند منیت رها شوید و خودتان را جدا فرض نکنید. این حرفها درست است ولی چگونه آن را اجرا کنم؟اینکه بگویم من و دیگری یکی هستیم فقط حرف است.کافی است او از من جلو بزند تا باز هم من حسودی‌ام شود چون بلاخره من هم آن موفقیت را می‌خواهم.قطعا رسیدن به یک بینش به تمرین ذهنی نیاز دارد.اولا دقت کنید که حسادت با غبطه فرق دارد.غبطه یعنی اگر او فلان چیز خوب را دارد من هم داشته باشم.این اشکالی ندارد ولی اگر بگویید او نداشت باشد و فقط من داشته باشم این حسادت است و نوعی بیماری روح است و فقط باعث آزار خودتان می‌شود. برای تغییر بینش و حس وحدت بین کائنات،زیاد مراقبه کنید تا از بند منیت خلاص شوید و ارتباط خود را با عالمیان حس کنید.با خالق خود بسیار ارتباط برقرار کنید و به حکمت او اعتماد کنید. او صلاح دانسته چیزهایی را شما نداشته باشید که دیگری دارد و برعکس. برای مثال دو مرد شدیدا با هم رقابت مالی داشتند.مرد اول بسیار حسود بود و از اینکه میدید مرد دوم به موفقیت مالی رسیده است ناراحت بود.او یک شب تصمیم گرفت پنهانی به خانه او برود و خانه مرد دومی را آتش بزند.تا وارد خانه او شد یواشکی دید که مادر مرد مریض است و سرطان دارد و همسر مرد او را مدتها ترک کرده و یک دختر بچه معلول در کنار آنها زندگی می‌کند.وقتی این اوضاع را دید بسیار ناراحت شد و مرد دوم را واقعا شایسته پول بیشتر دید تا از عهده این زندگی سخت و مخارج بیماری بربیاید.او حتی حاضر شد به صورت پنهانی به او کمک مالی بیشتر کند.مردی که تا دیروز قصد داشت خانه دیگری را آتش بزند با فهمیدن ماجراهای پشت پرده و حمکت خدا در مورد پولدارتر کردن مرد دومی،حالا کمک کننده او شده بود. ما باید اعتراف کنیم که نمی‌توانیم مانند ماجرای بالا از دلایل همه چیز باخبر شویم.اینکه چرا یکی دوستان زیادی دارد و شما ندارید.اینکه چرا یکی همسر مهربان‌تری دارد و شما ندارید.شاید او پدر و مادر خوبی نداشته و خدا خواسته با دادن همسری خوب،او را مورد لطف خود قرار دهد در حالی که شما از کودکی در یک خانواده پر مهر بزرگ شده‌اید و نعمتی داشته‌اید که او نداشته.همه چیز در عالم دارای حساب و کتاب است.فرد حسود حکمت خدا را زیر سوال می‌برد و به نتیجه‌ای هم نمی‌رسد.او نادان است ولی به جهل خود اعتراف نمی‌کند و تصور می‌کند خدا باید از او اجازه بگیرد تا به کسی نعمت دهد. شاید افرادی را مشاهده کنید که از همه لحاظ خوشبخت به نظر می‌رسند و وقتی به زندگی خود نگاه می‌کنید آن را سراسر بدبختی می‌بینید.خوشبخت به نظر رسیدن با خوشبخت واقعی بودن تفاوت دارد.هیچ کس نمی‌آید تمام نقطه ضعف های زندگی خود را برای شما بازگو کند و سعی میکند آن را بی‌عیب نشان دهد.او می‌خواهد همه به او افتخار کنند در حالی که فقط حسادت دیگران را برانگیخته می کند.حتی اگر فردی واقعا خوشبخت است و یا دارایی‌های زیادی دارد نسبت به تک تک آنها مسئول است و باید روزی در محضر خداوند پاسخگو باشد.ولی فردی که چیز زیادی ندارد مسئولیت کمتری هم دارد. همچنین باید به این دید برسید که رسیدن به برخی چیزها که مردم دارند و شما ندارید ممکن است باعث فساد شما شود.اجازه دهید خداوند با توجه به شایستگی‌ها و ظرفیت‌هایتان نعمتی را به شما ببخشد وگرنه زیر بار آن له می شوید.بنابراین به جای بالا بردن حرص و طمع و زیاده‌خواهی،ظرفیت خود را بیشتر کنید چون کاسه هر چه قدر بزرگتر باشد آب بیشتری هم داخل آن را می‌گیرد وگرنه سر می‌رود و کاسه را غرق می‌کند. @lightworkers

استادی درشروع کلاس درس، لیوانی پراز آب به دست گرفت.آن را بالا گرفت که همه ببینند.بعد از شاگردان پرسید: به نظر شما وزن این لیوان چقدر است؟ شاگردان جواب دادند: ۵۰ گرم ، ۱۰۰ گرم ، ۱۵۰ گرم استاد گفت: من هم بدون وزن کردن، نمیدانم دقیقا" وزنش چقدراست.اما سوال من این است: اگر من این لیوان آب را چند دقیقه همین طور نگه دارم،چه اتفاقی خواهد افتاد؟ شاگردان گفتند:هیچ اتفاقی نمی.افتد. استاد پرسید: خوب،اگر یک ساعت همین طور نگه دارم، چه اتفاقی می‌افتد؟ یکی از شاگردان گفت:دست‌تان کم‌کم درد میگیرد. حق با توست.. حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم چه؟ شاگرد دیگری گفت: دست‌تان بی‌حس می شود.عضلات به شدت تحت فشار قرار میگیرند و فلج می‌شوند. و مطمئنا" کارتان به بیمارستان خواهد کشید و همه شاگردان خندیدند. استاد گفت:خیلی خوب است.ولی آیا در این مدت وزن لیوان تغییرکرده است؟ شاگردان جواب دادند: نه پس چه چیز باعث درد و فشار روی عضلات می‌شود؟ درعوض من چه باید بکنم؟ شاگردان گیج شدند. یکی از آنها گفت: لیوان را زمین بگذارید. استاد گفت: دقیقا" مشکلات زندگی هم مثل همین است. اگر آنها را چند دقیقه در ذهنتان نگه دارید،اشکالی ندارد. اگر مدت طولانی‌تری به آنها فکر کنید، به درد خواهند آمد. اگر بیشتر از آن نگه‌شان دارید،فلج‌تان می‌کنند و دیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود. فکرکردن به مشکلات زندگی مهم است.. اما مهم‌تر آن است که در پایان هر روز و پیش از خواب،آنها را زمین بگذارید. به این ترتیب تحت فشار قرار نمی‌گیرند، هر روز صبح سرحال و قوی بیدار می شوید و قادر خواهید بود از عهده هر مسئله و چالشی که برایتان پیش می‌آید، برآیید! دوست من، یادت باشد که لیوان آب را همین امروز زمین بگذاری.... زندگی همین است! @lightworkers

کسی که آفتاب آمد غلامش همی آید به مشتاقان سلامش #حضرت_مولانا @lightworkers

خوی بد دارم ملولم تو مرا معذور دار خوی من کی خوش شود بی‌روی خوبت ای نگار بی‌تو هستم چون زمستان خلق از من در عذاب با تو هستم چون گلستان خوی من خوی بهار بی‌تو بی‌عقلم ملولم هر چه گویم کژ بود من خجل از عقل و عقل از نور رویت شرمسار آب بد را چیست درمان باز در جیحون شدن خوی بد را چیست درمان بازدیدن روی یار آب جان محبوس می‌بینم در این گرداب تن خاک را بر می‌کنم تا ره کنم سوی بحار شربتی داری که پنهانی به نومیدان دهی تا فغان در ناورد از حسرتش اومیدوار چشم خود ای دل ز دلبر تا توانی برمگیر گر ز تو گیرد کناره ور تو را گیرد کنار #حضرت_مولانا @lightworkers

جان من سهلست جان جانم اوست دردمند و خسته‌ام درمانم اوست #حضرت_مولانا @lightworkers

فرافکنی احساسات و افکار اگر در راه خودشناسی قدم می‌گذارید باید به خوبی افکار و احساسات خود را بشناسید.اگر خیال میکنید این کار راحت است اشتباه کرده‌اید.رویارویی با صفات منفی درونی کاری است که به شهامت و تمرین زیادی نیاز دارد.برای بسیاری از افراد هیچ چیز تلخ‌تر و ترسناک‌تر از این نیست که بفهمند در درون آنها صفات منفی وجود دارد و آن قدرها هم کامل نیستند.ولی تا وقتی از این عیوب آگاه نشویم چگونه برای درمان آنها تلاش کنیم؟ یکی از حقه‌های ذهن برای مبرا فرض کردن ما از صفات منفی که داریم حالتی است که به آن فرافکنی گفته می‌شود. یعنی شما به طور مستقیم نمی‌خواهید به وجود یک عیب در خودتان اعتراف کنید و آن را به دیگران نسبت داده و آنها را سرزنش میکنید.اینگونه با فاصله بیشتری به آن عیب نگاه میکنید و دیگر احساس بد نسبت به خودتان ندارید زیرا انسان اساسا دوست ندارد حتی مورد قضاوت و سرزنش خودش قرار بگیرد و میخواهد همواره دوست داشتنی و کامل به نظر برسد. فرافکنی از روشهای دفاعی ذهن بوده و مانع از شناخت مستقیم نقاط منفی شخصیتی ما میشود.البته از طریقی می توان از آن برای خودشناسی و شناخت عیوب شخصیتی نیز استفاده کرد.هر زمان حس کردید بی‌جهت عیبی را بر بقیه می‌گذارید و یا آن عیب را خیلی برجسته و واضح در آنها مشاهده می کنید یعنی در حین اینکه فرافکنی کرده و صفات و احساسات خود را به آنها نسبت داده‌اید یعنی خودتان هم دارای آن ویژگی منفی هستید و باید برای زدودن آن کوشش کنید. برای مثال ممکن است شما خودتان فردی حسود باشید ولی بی دلیل و مدرک این برچسب را به ببشتر اطرافیان خود می زنید و حس میکنید همه در حال رقابت با شما هستند و یا کلا افراد حسود خیلی شدید برای شما آزار دهنده هستند.در اینجا به جای برچسب زدن به افراد لازم است قبول کنید که ممکن است این صفت را خودتان دارا باشید و آن را به بقیه فرافکنی کنید.بهتر است با خودتان صادق باشید و احساستان را بدون قضاوت و سرزنش بشناسید.مشکلی ندارد که شما حسود هستید مشکل این است که برای رفع آن اقدامی نمی‌کنید و فقط روی آن سرپوش می‌گذارید. نشانه دیگر اینکه دارید فرافکنی می کنید این است که رفتار دیگران را بدون داشتن شناخت کافی از آنها پیش‌بینی میکنید.برای مثال اگر شخصی دیر به جلسه آمده ممکن است بگویید حتما تمایلی برای ملاقات با ما ندارد.در واقع این کاری است که خودتان معمولا انجام می‌دهید و فقط دارید احساس شخصی مربوط به خودتان را به دیگری نسبت می دهید. افراد دیگر هم ممکن است بدون هیچ دلیلی از شما فاصله بگیرند و به شما رفتارهایی را نسبت دهند که مبرا از آنها هستید.در چنین حالتی آنها نیز مشغول فرافکنی احساسات و افکار خود به شما هستند و دلیلی ندارد که از رفتار آنها دلخور شوید و یا حس کنید به شما تهمت زده شده است. ضرب المثلی است که می‌گوید اگر کسی به شما گفت به من خیانت نکن و مرا رها نکن یعنی خودش قرار است زودتر به شما خیانت کرده و رهایتان کند.وگرنه دلیلی ندارد شخص به جای تمرکز بر بهبود روابط و تعالی بخشیدن به آن، مدام به فکر جدایی و افکار منفی بیفتد. البته گاهی هم ممکن است چنین شخصی قبلا دچار آسیب روحی از ناحیه شرکای قبلی خودش باشد و سعی کند صفات منفی آنها را به شما نسبت کند.به همین دلیل است که گاهی برخی زنان ادعا می کنند که همه مردها بد هستند.آنها همه‌ی مردها را امتحان نکرده‌اند بلکه دو سه موردی که با آنها بودند همگی بد از آب درآمده‌اند.بنابراین رفتار آن چند نفر را به همه مردان دیگر نسبت میدهند. برای عدم ابتلا به حالت فرافکنی،بدون قضاوت و با خونسردی، موقعیت را بررسی کرده و رفتار شخصی را پیش بینی نکنید.تا وقتی مدرک محکمی برای اثبات یک ویژگی منفی در افراد ندارید به آنها صفتی را نسبت ندهید و همه احتمالات را در نظر بگیرید.اگر هم کسی صفات منفی خودش را به شما فرافکنی کرد ابتدا درک کنید که او نیز انسان است و دارای نقاط منفی متعدد و همچنین تجارب تلخ قبلی.ممکن است حتی از روی ترس،حسادت و کمبود اعتماد به نفس،صفاتی را به شما فرافکنی کند که در این صورت لازم است که با آن فرد از در دوستانه وارد شده و اعتماد او را جلب کنید تا او نیز با شما صادقانه‌تر برخورد کند. در کنار صفات منفی،صفات مثبت هم ممکن است فرافکنی پیدا کنند.وقتی به شدت شیفته یک ویژگی خوب در یک شخص هستیم به احتمال زیاد ما نیز به صورت ناآگاهانه دارای آن ویژگی مطلوب هستیم ولی ممکن است به خاطر عدم شناخت خود و دوری از فخر و تکبر، وجود آن صفت را در خودمان تایید نکنیم.... @lightworkers

شرایط تو را اندوهگین نمی کنند. ممکن است آنها تو را دچار درد جسمانی کنند،اما غم زده‌ات نمی‌کنند. افکارت تو را غمگین می‌کنند. تفسیرهایت.... داستانهایی که به خودت می‌گویی، تو را اندوهگین می‌کنند... @lightworkers

هر کسی شاید یه آهنگ داشته باشه که مدت هاست نمی تونه اون رو گوش بده! یه آهنگ که گذشته رو واست تداعی می کنه و دلت نمی آد اون رو پاک کنی، میذاری اون گوشه کنارها بمونه، گاهی آهنگ ها لبریز از خاطره میشن و حرمت پیدا می کنن. مثل بعضی از آدم ها، درسته که شاید دیگه نتونی اون ها رو ببینی و باهاشون حرف بزنی، اما از زندگیت پاک نمیشن، چون فراموش شدنی نیستن، اون ها همیشه یه جای امن گوشه ی دلت دارن. #روزبه_معین @lightworkers

هیچ عاشق خود نباشد وصل جُو که نه معشوقش بُوَد جویایِ او در دلِ تو مِهرِ حق چون شد دو تُو هست حق را بی گُمان مِهرِ تو #حضرت_مولانا #مثنوی_معنوی @lightworkers

 وکیل صدر جهان که متهم شد و از بخارا گریخت در شهر بخارا وکیل صدرِ جهان به جرمی متهم شد و از صدرِ جهان کناره گرفت و مدّتِ ده سال آوارۀ شهرها شد. پس از ده سال از فرطِ عشق و اشتیاقی که بدو داشت با خود عزم می کند که به دیدار او شتابد و به این هجران پایان دهد. وکیلِ عاشق، کوی به کوی حرکت می کند تا به بارگاهِ صدر جهان راه یابد. در این اثنا ناصحی بدو می گوید: مگر دیوانه شده ای؟ مگر نمی خواهی زنده بمانی؟ چرا نزدِ او می روی؟ زیرا صدرِ جهان پادشاهی زودخشم و سخت کُش است. وکیل عاشق به ناصح می گوید: خموش باش که زنجیر عشق، استوارتر از آن است که با تیغ اندرز تو گسسته شود. وکیل این را گفت و به راهِ خود اامه داد. پس از سپری شدن روزان و شبان بالاخره به بخارا رسید. همینکه دوستانش او را دیدند وحشت کردند و از سرِ دلسوزی بدو گفتند: زود پنهان شو که صدرِ جهان به قتلِ تو کمر بسته است. وکیل می گوید: مرا از کشته شدن مهراسانید که خود، طالبِ آنم. این سخن را گفت و به جانبِ شاه حرکت کرد. اهالی شهر جملگی هراسان شدند و صحنۀ قتلِ فجیعِ او را در خیال می پروردند. وکیل بالاخره به اقامتگاهِ صدرِ جهان قدم می گذارد و همینکه او را می بیند مدهوش بر زمین می افتد. اطرافیان شاه می دوند ظرفِ آب و گلاب می آورند و به صورتِ او می زنند تا بهوش آید. امّا گویی که پرندۀ روح از قفسِ خاکی او پَر گشوده است. آنان نمی دانستند که بیهوشی او از عشق است نه چیز دیگر. صدرِ جهان که متوجه این لطیفه بود بدانست که بازگرداندن صحو و هشیاری بدو تنها با اکسیر عشق و محبت صورت بندد. پس او را بنواخت و به هوشیاری اش آورد. مراد از صدرِ جهان، حضرت پروردگار است و مراد از وکیل، سالکی است که به واسطۀ گناه از قرب کوی او دور می افتد و اسیر عالم صورت می شود و سپس با توبه به سوی او باز می گردد. در مکتب فکری مولانا درِ رحمتِ حق همواره به سوی بندگانِ عاصی باز است و رحمت او شامل همگان می شود. #مثنوی_معنوی #حضرت_مولانا @lightworkers

هم اکنون از هر جمع فیزیکی و موازی (مجازی) که متصل‌تان نمی‌دارد،خارج شوید و بی‌درنگ برابر آینه بروید و بپرسید از چشمان گم گشته‌تان: «به کجا می‌روم و در جمعیت‌ها در پی چه می‌گردم و در این فرار از خویشتن، چه سان رنج را امتداد می‌دهم و ملاقات با حضرت خویش را به تعویق می‌اندازم پایانیده باد بازیهای هم- رنج- افزایی گسسته باد مسیرهای دور دارنده از خویش و متصل باد چشمانم با صاحب‌شان که از گریز سخت خسته و بیزارم» @lightworkers