Light Workers🔆
Открыть в Telegram
چو ذَرِه باش، پویان سویِ خورشید؛ که تا چون خاک، زیرِ پا نمانی چو اِستاره به بالا، شبروی کن که تا زآن ماه بیهمتا نمانی صفحه اینستاگرام https://B2n.ir/nx2538 @lightworkers
Больше414
Подписчики
Нет данных24 часа
+57 дней
+1230 дней
Архив постов
مواجه شدن با سایه درون
هیولاهای درونی در ناخودآگاه
در روانشناسی یونگ، سایه به بخشی از ناخودآگاه ما گفته میشود که بخش ایگوی خودآگاه از آن خبر ندارد. برای مثال ممکن است کسی خودش را فردی شجاع بداند ولی از بخش ترسوی خود خبر نداشته باشد و ترس در او سرکوب و ظاهرا در بخش سایه پنهان شده باشد.
این بخش ظاهرا پنهان شده با بخش شجاعت شما تعارضات مخفی ایجاد می کند و میتواند روی کلیت رفتارهای شما اثر بگذارد.
این بخش سایه میتواند به طور غیرمستقیم و در حالی که شما بیخبر هستید خودش را در امورات زندگی شما دخالت بدهد و حیات را بر شما سخت کند. برای مثال ممکن است در حین داشتن شجاعت برای صحبت با غریبهها یک مرتبه دچار استرس و ترس شوید و ندانید که چرا فلان شخص باعث از دست رفتن شهامت شما شده است.
البته ایگوی شما چندان هم از این کیفیت های بخش سایه شما بیاطلاع نیست. مثلا اگر شما خود را فردی فعال و زرنگ میدانید ولی در سایه شما ویژگی تنبلی وجود دارد آن وقت به طور ناخودآگاه از هر چه فرد تنبل است بدتان میآید زیرا آنها بخش سایه خودتان که همیشه از آن گریزان بودید را به یادتان میآورد. بخشی از وجود شما عاشق تنبلی است و میخواهد هیچ کاری نکند و روز و شب ویدیو گیم بازی کند ولی نمیخواهید این حقیقت تلخ را بپذیرید و بنابراین به بخش سایه منتقل میشود.
فرار از بخش سایه چیزی را حل نمیکند و اتفاقا باید آن را بپذیرید تا شخصیت شما وحدت و هماهنگی پیدا کند و باعث پیشرفت شما در زندگی شود.
راههایی برای کندوکاو بخش سایه
۱- ترسها و دردهای قدیمی خود را بشناسید و با هیولای درونی خود روبه رو شوید:
شما نمیتوانید بدون شناختن دردهای دیرین و کشف بخشهای سرکوب شده در ناخودآگاه احساس واحد بودن و شفا پیدا کردن کنید.دردهای شفا نیافته با گذر زمان شفا پیدا نمیکنند مگر اینکه آنها را کشف کنید و به مداوای آنها بپردازید.
این هیولاهای درونی ممکن است در ابتدا به صورت هیجانات ترسناک ظاهر شوند و خاطرات بد شما را به یادتان بیاورند که این هم بخشی از شفا است. ولی این هیولاها مکانیسم دفاعی ایگوی شما هستند تا آنها را از شما دور نگه دارد و اذیت نشوید. هر چه قدر به این دردهای درونی نزدیک شوید صدای این هیولاها بیشتر میشود.
ولی ادامه دهید و اجازه ندهید ترس ایگوی شما مانع از عشق شما به شفا و درمان شود. طوفان روانی، شدید می شود و با نزدیک شدن شما به مرکز آن و رویارویی با ترسها و غم های فروخورده، تازه احساس شفا و رهایی میکنید.
۲- پرسش از خود هنگام غم و ناراحتی
وقتی ناراحت هستید فورا سراغ قرص و شیشه الکل نروید بلکه از این فرصت برای شناختن بخش سایه و شفا دادن خود استفاده کنید.
از خودتان بپرسید چرا ناراحت هستید؟
وقتی جواب را یافتید بگویید خب این چه معنی برای من دارد؟
وقتی باز هم از خودتان جوابی گرفتید بگویید خب باشد بگذار فکر کنیم حرف تو درست است ولی دیگر چرا ناراحت میشوی؟
آن قدر این سوالات را ادامه دهید تا اشک از چشمانتان بریزد. این سوالات باعث هدایت شما به بخش تاریک وجودتان شده و موجب شفایتان می گردد.این سوالات به قدری قدرتمند هستند که میتوانند بسیاری از دردهای خفته شما را درمان کنند.
۳- به دست گرفتن عنان ناخودآگاه
کارل یونگ میفرماید تا وقتی که از ناخودآگاه، آگاه نشدهاید ناخودآگاه مسیر زندگی شما را به دست میگیرد و شما آن را تقدیر مینامید.
بسیاری از کارهایی که در روز انجام می دهیم و احساسات و عواطفی که نشان می دهیم از نیروهای ناخودآگاه که از آن بیخبر هستیم منشا گرفتهاند. با شناسایی این نیروها و جهت دهی بهتر به آنها میتوانید زندگی بهتری برای خود بسازید.
برای این کار مراحل زیر انجام شود:
– واکنشهای خود را بررسی کنید:
از خود بپرسید که چرا فلان جور واکنش دادی؟ محرک تو چه بود؟ چرا اصلا محرک تو این بود؟
– انتخابهای خود را بررسی کنید:
چرا این انتخاب را کردی؟ آیا از چیزی فرار کردی؟ آیا خواستی چیزی را با آن ثابت کنی؟ انتخاب تو منطقی بود یا احساسی؟
– علایق خود را بررسی کنید:
چرا به فلان چیز علاقه مند شدی؟ این چه چیزی را در مورد زندگی تو می گوید؟
جواب های خود را قضاوت نکنید. هیچ چیز صحیح و غلطی وجود ندارد. همه جواب ها چیزهای باارزشی در مورد ناخودآگاه شما میگویند.آنها ابزارهایی هستند تا خودتان را بهتر بشناسید.
اشتباهات خود را همانند افتخارات خود بپذیرید تا یکی شوید.
پس از شناسایی بخش سایه میتوانید تغییراتی را در آن ایجاد کنید و دیگر اجازه ندهید که در زندگی شما آشفتگی ایجاد کنند...
@lightworkers
آدمها وقتی میمیرند
که دیگر نمیخندند
وقتی دیگر
چیزی برای شاد بودن ندارند.
یا حتی اگر میخندند،
خندههایشان حقیقی نیست!
#بودا
@lightworkers
فردی از اوضاع زمانه خود نزد پیر خردمندی گلایه کرد و گفت:
کارگرانم با من رو راست نیستند، بچهها، همسرم و همه دنیا خیلی خودخواه شده اند.
هیچکس کارش درست نیست و اوضاع خیلی خراب است!
پیر خردمند گفت: در روستایی یک اتاق بود که 1000 آیینه داشت.
دختر بچهای هر روز داخل آن میرفت، بازی میکرد و از اینکه هزاران بچه دیگر اطرافش بودند شاد بود!
با هر کف زدن او، همه آن 1000 دختر بچه کف میزدند و او این اتاق را شاد ترین و زیباترین جایی میدانست که در دنیا وجود دارد!
همین مکان یک بار میزبان مردی غمگین و افسرده شد!
مرد ناگهان دید هزاران نفر عصبانی در چشمان او زل زده اند!ترسید و دستش را بلند کرد تا به آنها حمله کند و در پاسخ هزاران دست بلند شد تا او را بزنند! او با خود فکر کرد که آنجا بدترین نقطه عالم است و از آن اتاق فرار کرد!
دنیا هم مانند اتاقی است با 1000 آیینه در اطراف ما! هر چه ما انجام میدهیم، سزا_پاداش آنرا به ما عینا یا چند برابر پس میدهد!
این دنیا مثل بهشت است یا جهنم! بسته به خود ما دارد که از آن چه بسازیم!
آنچه که در دیگران بینی در خودت نیز بطور بالقوه وجود دارد...
@lightworkers
آنقدر که از دست دادن چیزی، ما را افسرده میکند،
از داشتن همانچیز احساس خوشبختی نمیکنیم
و این ذات آدمیزاد است!
#ژان_پل_سارتر
@lightworkers
ما را تمام لذت هستی به جستجوست
در پشت چارچرخهای فرسوده
کسی خطی نوشته بود:
” من گشتهام، نبود!
تو دیگر نگرد، نیست ”
این آیه ملال در من هزار مرتبه تکرار گشت و گشت
چشمم برای این همه سرگشتگی گریست…
چون دوست در برابر خود مینشاندمش
تا عرصه بگوی و مگوی میکشاندمش
در جستجوی آبی حیات؟
در بیکران این ظلمات آیا؟
در آرزوی رحم؟ عدالت؟
دنبال عشق؟
دوست؟
ما نیز گشتهایم!
و آن شیخ نیز با چراغ همی گشت…
آیا تو نیز چون او ” انسانت آرزوست؟ ”
گر خستهای بمان و گر خواستی بدان؛
ما را تمام لذت هستی به جستجوست
پویندگی تمامی معنای زندگیست
هرگز … نگرد، نیست
سزاوار مرد نیست!
#فریدون_مشیری
@lightworkers
ربود عشق تو تسبیح و داد بیت و سرود
بسی بکردم لاحول و توبه، دل نشنود
غزل سرا شدم از دست عشق و دست زنان
بسوخت عشق تو ناموس و شرم و هر چه بود
عفیف و زاهد و ثابت قدم بُدم، چون کوه
کدام کوه که باد توش چو کَه نربود
اگر کُهَم هم از آواز تو صدا دارم
وگر کَهَم همه در آتش توم که دود
وجود تو چو بدیدم، شدم ز شرم عدم
ز عشق این عدم، آمد جهان جان به وجود
ستایشت به حقیقت، ستایش خویش است
که آفتاب سِتا، چشمِ خویش را بِستود
ستایش تو چو دریا، زبانِ ما کَشتی
روان مسافر دریا و عاقبت محمود
مرا عنایت دریا چو بخت بیدارست
مرا چه غم اگرم هست چشم خواب آلود
#حضرت_مولانا
@lightworkers
اگر کسی دربارهی شما اظهار عقیده کند و بگوید:«هی،تو چقدر چاقی»، آن را به خود نگیرید، چون حقیقت این است که شخص مورد نظر با احساسات، باورها و عقاید خود درگیر است.این شخص می کوشد زهرش را به سوی شما سرازیر کند، و شما هم آن را میپذیرید،آن وقت این زهر از آن شما میشود.
اگر همه چیز را به خود بگیرید، به آسانی به دام این درندگان و جادوگران سیاه می افتید.آنان میتوانند شما را به آسانی با عقیدهای کوچک گیر بیندازند و هر قدر که خواستند،زهر به خورد شما بدهند،و چون شما همهی حرفها را به خودتان می گیرید، به دامشان میافتید....
@lightworkers
آیا بیش از حد فکر میکنید؟
چارهای برای ذهن شلوغ
فکر کردن به صورتی که ذهن به حالت خیالپردازی بیهوده و یا تکرار وقایع گذشته و یا پیشبینی مسائل آینده فرو میرود با تفکر سازنده و منطقی تفاوت دارد.
بسیاری از افراد بیش از حد فکر میکنند آن هم در مورد چیزهایی که به رشد ذهنی و تعالی روحی آنها کمکی نمیکند و فقط باعث حواس پرتی و سرگرم شدن ذهن آنها میشود.
مردم دوست دارند فکر کنند و در فضای ذهن خود به انواع خیالبافیها مشغول شوند حتی اگر آن فکر ماهیت آزار دهنده ای باشد.اوقات زیادی از عمر انسان به همین فکر کردنهای رندمی و بیهوده می گذرد.حتی ممکن است در ذهن خود مکالماتی پر از پرخاش و کینه با سایرین داشته باشند و با این کار نه تنها بر روان و انرژی خود تاثیر منفی میگذارند بلکه بخشش و دل رحمی را نیز فراموش می کنند چون آدمی حاصل تفکرات خودش است.
اما انسانها معمولا در مورد چه چیزهایی بیش از حد فکر میکنند؟
– فکر کردن در مورد مسئلهای استرسزا
– فکر کردن در مورد چیزهایی که تصمیم گیری را برایتان سخت کرده و ابهامات زیادی را به پا میخیزاند
– آنالیز وسواس گونه و بیش از حد موقعیتها و تصمیمات و رفتارهای دیگران و ….
فکر کردن این گونه نه تنها میتواند در دراز مدت باعث خستگی ذهنی و روحی و افسردگی و اضطراب شود بلکه هر فکری دارای انرژی مخصوص به خود بوده و اگر این انرژی شدت یابد با ارتعاشات مخصوص به خود اتفاقات متناظر با خود را به زندگی ما جذب می کند.
ذهن ما به قدری قوی است که میتواند بر روی حس و حال، زندگی، بیماری یا شفا و تغییر حقیقت زندگی تاثیرگذار باشد.
بنابراین مهم است که بتوانید ذهن خود را رام کرده و تنها بر چیزهایی که به شما فایده میرسانند تمرکز کنید.
راه حلهایی برای کاهش حواس پرتی و فکر کردن بیش از حد
۱- مراقبه:
انجام مراقبه حتی به مدت ۱۰ دقیقه در روز میتواند افکار شما را آرام کرده و اثرات مثبت خود را بر سایر اوقات روز نیز باقی بگذارد و آرامش درونی شما را بیشتر کند.
۲- زمانبندی افکار:
برای فکر کردنهای خود زمانهای خاص در نظر بگیرید.ابتدا ببینید در چه زمانهایی فکر کردن شما پرفایدهتر است؟شاید زمانی که حمام میروید افکار بهتری به سراغ شما میآیند.بنابراین سعی کنید تعدادی از موقعیتهای روزانه که همیشه در آنها بهتر فکر میکنید را انتخاب کرده و فکر کردن را فقط به آن زمانها اختصاص دهید و باقی روز را به چیزهای دیگر سرگرم شوید.
۳- دستور توقف:
وقتی احساس کردید افکار شما خیلی تکرار شونده و یا استرسی شده است به خودتان بگویید: کافی است. سپس به کار یا فکر دیگری مشغول شوید. البته گاهی لازم است به طور شاهدانه به آن فکر آزار دهنده یا بیهوده نگاه کنید و آن را دنبال نکنید تا ببینید واقعا از شما چه می خواهد و چه بخشهای درونی از شما را فعال میکند.
۴- یادداشت صبحگاهی:
صبحها چند دقیقه زودتر بیدار شده و افکار خود را بر روی کاغذ یادداشت کنید تا ذهن خود را برای باقی روز تخلیه کنید.
۵- ورزش کردن:
فعالیتهای شدید بدنی باعث تمرکز بالای ذهن و دور شدن از مشغولیتهای عادی زندگی میشوند.سعی کنید حداقل روزی نیم ساعت ورزش کنید.
فکر کردن بیش از حد نشانه وجود سطح بالای انرژی ذهنی است که اگر آن را به راه مثبتی بکشانید میتوانید تحولات بهتری در زندگی خود ایجاد کنید.
وقتی یاد بگیرید افکار خود را کنترل کنید کمکم احساس سبکی و شادمانی، حس صافی ذهن، تصمیمگیری بهتر، کاهش استرس و … را پیدا خواهید کرد...
@lightworkers
و گفت:
از حق ندا چنين آمد که:
بنده من اگر به اندوه پيش من آيی شادت کنم
و اگر با نياز آيی توانگرت کنم
و چون ز آن خويش دست بداری آب و هوا را مسخر تو کنم....
#تذکرة_الاولیاء
@lightworkers
جان و دلم ساکنست، زانک دل و جانم اوست
قافلهام ایمنست، قافله سالارم اوست
دست بهِ دستِ جز او، مینسپارد دلم
زانکِ طبیبِ غم این دل بیمارم اوست
#حضرت_مولانا
@lightworkers
ابراهیم ادهم و آهو
پادشاهان جهان، از بد رگی
بو نبردند از شراب زندگی
ور نه ادهم وار، سرگردان و دنگ
ملک را بر هم زدندی بی درنگ
ابراهیم ادهم، رحمة الله علیه، در وقت پادشاهی به شکار رفته بود. در پی آهوی تاخت تا چندان که از لشکر بکلی جدا گشت و دور افتاد. و اسب در عرق غرق شده بود از خستگی، او هنوز می تاخت در آن بیابان.
چون از حد گذشت، آهو به سخن آمد و روی باز پس کرد که:
"ما خُلِقْتَ لِهذا
تو را برای این نیافریده اند"
و از عدم جهت این موجود نگردانیده اند که مرا شکار کنی. خود مرا صید کرده گیر؛ تا چه شود؟
ابراهیم چون این را بشنید، نعره زد و خود را از اسب در انداخت.
هیچ کس در آن صحرا نبود غیر شبانی. به او لابه کرد و جامه های پادشاهانه مرصع به جواهر و سلاح و اسب خود را، گفت از من بستان و آن نمد خود را به من ده، و با هیچ کس مگوی و کس را از احوال من نشان مده.
آن نمد را در پوشید و راه گرفت...
اکنون غرض او را بنگر چه بود و مقصود حق چه بود:
او خواست که آهو را صید کند، حق تعالی او را به آهو صید کرد تا بدانی که در عالم آن واقع شود که او خواهد، و مراد مُلک اوست و مقصود و تابع او.
-ابراهیم ادهم از بزرگان و عرفای پیشین و از مشایخ بنام صوفیان است که افسانه های بسیار در بارۀ او ساخته اند.
معروف است که از شاهزادگان بلخ بود ولی در اثر حادثه ای که موجب بیداری او گردید، پادشاهی را رها کرد و سالک طریق حق گردید. این حادثه را به وجوه مختلف نقل کرده اند که مشهورترین آن همین داستان آهو است.
روزی پسر ادهم اندر پی آهو
مانند فلک مرکب شبدیز برافکند
دادیش یکی شربت کر لذت بویش
مستیش به سر شد و از اسب در افکند
گفتند همه کس ز سر کوی تحیر
مسکین پسر ادهم تاج و کمر افکند
#حضرت_مولانا
@lightworkers
یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
بازآید و برهاندم از بند ملامت
خاک ره آن یار سفر کرده بیارید
تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت
فریاد که از شش جهتم راه ببستند
آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت
امروز که در دست توام مرحمتی کن
فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت
ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق
ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت
#حافظ
@lightworkers
گم شدم در خود نمیدانم کجا پیدا شدم
شبنمی بودم ز دریا غرقه در دریا شدم
سایهای بودم از اول بر زمین افتاده خوار
راست کان خورشید پیدا گشت ناپیدا شدم
چون دل عطار بیرون دیدم از هر دو جهان
من ز تاثیر دل او بی دل و شیدا شدم
#عطار_نیشابوری
@lightworkers
وفات یافتن بلال رضی الله عنه
چون بِلال از ضعف شد همچون هِلال
رنگِ مرگ افتاد بر رویِ بِلال
بلالِ حبشی هنگامی که بر اثرِ ضعفِ مزاج مانند هلالِ ماه، لاغر و نزار شده بود. در آستانۀ مرگ قرار گرفت.
همسرش از دیدن این منظرۀ غم انگیز گریست و گفت: واویلا که مرگت فرا رسیده.
بلال گفت: غم مدار که اینک وقتِ شادمانی است نه اندوه.
چرا که من در این سرای سپنج در غرقابه رنج و بلا غوطه ور بودم و حالا وقتِ آن رسیده که قفسِ مِحنت و ابتلا بشکند و پرندۀ روحم فارغ و آسوده به عالمِ ملکوت پَر کشد.
همسرش گفت: تو اینک به دیارِ غربت می روی.
بلال جواب داد: نه، من تا این زمان در دیار غربت بودم و اینک رهسپارِ دیارِ وصال می شوم و در جمعِ خواصِ الهی درمی آیم.
از مبانی مکتبِ عرفانی مولانا، اینست که مرگِ جسمانی یکی از مراحلِ تکاملی انسان شمرده شود .
از اینرو فرا رسیدن مرگ برای سالکان حقیقت بین نه تنها اندوه نمی زاید بلکه موجبِ شادمانی و طرب نیز می گردد چرا که تا مرگ فرا نرسد، ارتقایی در کار نباشد.
بنابراین زنجیرۀ تکاملی موجودات و از آن جمله انسان، با مرگ تداوم می یابد .
چنانکه فرمود:
تو از آن روزی که در هست آمدی
آتشی، یا خاک، یا بادی بُدی
گر بر آن حالت تو را بودی بقا
کی رسیدی مر تو را این ارتقا
از مبدّل، هستی اوّل نماند
هستی بهتر به جای او نشاند
این بقاها از فناها یافتی
از فنا پس رُو چرا برتافتی ؟
بطورکلّی عرفا عقیده دارند که هر پدیده ای با سابقۀ شوقی طبیعی و عشقی فطری رهسپار کوی حضرت حق تعالی است.
چه بدان سیر واقف باشد و چه نباشد.
از اینرو مرگ را امری طبیعی می شمرند و می گویند هر چه طبیعی است، خیرِ محض است .
مولانا در این حکایت، ترسیدن از مرگ را می نکوهد و آن را ناشی از عدمِ وقوف به باطن هستی می داند.
#مثنوی_معنوی
@lightworkers
خوب است كه اكنون در غرب تلويزيون را جعبهای خرفت مینامند.
در حقيقت،فقط آدمهای خرفت پای تلويزيون مینشينند.
اين جعبه خرفتتر از كسانی نيست كه پای آن مینشينند و پای تلويزيون نشستن همچنان ادامه دارد.
و به تماشای چه مینشينند؟
همان جنايت.همان خشونت.همان تجاوز. همان ماجرای قديمی.
همان سه نفر: دو زن و يک مرد يا دو مرد و و يک زن.
خيلی احمقانه است!
برخی داستانی را بارها و بارها می نويسند و احمقهايی پيدا میشوند كه به تماشای آن مینشينند.
ماجرا همان ماجرا و طرح همان طرح است. نقشه همان نقشه است. هيچ چيز جديد نيست.
به تماشای ذهن خود نشستن،بسی جالب تر از تماشای تلويزيون است،
زيرا ذهن بسيارديوانهتر و در عين حال بسيار مبتكرتر است.
اگر پای تماشای ذهنت بنشينی بيشتر شگفتزده میشوی.
ذهن بسی شگفتانگيز است!
انواع خشونتها و قتلها را انجام خواهی داد.
اقدام به خودكشی خواهی كرد و همه چيز اتفاق خواهد افتاد.
تو فقط به تماشا كردن خود ادامه بده.
و معجزه اينجاست كه تماشای ذهن مجانی است.
تو هيچ پولی بابت آن نمی پردازی!
وقتی ذهنت را تماشا كنی كم كم همه صحنه ناپديد خواهد شد.
با هشيارتر و آگاهتر شدن تو، ذهن چنگالهايش را از روی تو خواهد برداشت.
روزی بزرگترين معجزه زندگی اتفاق خواهد افتاد:
ذهن كاملا ناپديد و فضايی بزرگ ايجاد خواهد شد.
ديگر چيزی برای تماشا كردن وجود نخواهد داشت و تو با خلوت كامل تنها خواهي ماند..
اين همان مراقبه است.
و از اين خلوت هزاران گل شادمان...
#اشو
@lightworkers
سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی
خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی
دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است
بدین راه و روش میرو که با دلدار پیوندی
قلم را آن زبان نبود که سر عشق گوید باز
ورای حد تقریر است شرح آرزومندی
#حافظ
@lightworkers
چو پا داری برو دستی بجنبان
تو را بیدست و پایی مصلحت نیست
چو پای تو نماند پَر دهندت
که بیپَر در هوایی مصلحت نیست
چو پر یابی به سوی دام حق پَر
که از دامش رهایی مصلحت نیست
همای قاف قربی ای برادر
هما را جز همایی مصلحت نیست
#حضرت_مولانا
#سیدخلیل_عالی_نژاد
@lightworkers
ز همراهان جدایی مصلحت نیست
سفر بیروشنایی مصلحت نیست
چو ملک و پادشاهی دیده باشی
پس شاهی گدایی مصلحت نیست
شما را بیشما میخواند آن یار
شما را این شمایی مصلحت نیست
چو خوان آسمان آمد به دنیا
از این پس بینوایی مصلحت نیست
در این مطبخ که قربانست جانها
چو دونان نان ربایی مصلحت نیست
بگو آن حرص و آز راه زن را
که مکر و بدنمایی مصلحت نیست
چو پا داری برو دستی بجنبان
تو را بیدست و پایی مصلحت نیست
چو پای تو نماند پر دهندت
که بیپر در هوایی مصلحت نیست
چو پر یابی به سوی دام حق پر
که از دامش رهایی مصلحت نیست
همای قاف قربی ای برادر
هما را جز همایی مصلحت نیست
جهان جوی و صفا بحر و تو ماهی
در این جو آشنایی مصلحت نیست
خمش باش و فنای بحر حق شو
به هنبازی خدایی مصلحت نیست
#حضرت_مولانا
@lightworkers
