سایت پانویس

‌ پیرو پیغمبرانی؟ ره سپر! طعنه‌ٔ خلقان همه بادی شمر! آن خداوندان که ره طی کرده‌اند گوش فا بانگ سگان کی کرده‌اند؟ گفت از بانگ و علالای سگان هیچ واگردد ز راهی کاروان؟ یا شب مهتاب از غوغای سگ سست گردد بدر را در سیر تگ؟ یا خودت در رهروی محکم باش، دل قوی دار و گوش اهمیت به پارس سگان مده، یا اگر نمی توانی، همراه کسانی شو که استوارند. @Panevisdotcom

‌ پیرو پیغمبرانی؟ ره سپر! طعنه‌ٔ خلقان همه بادی شمر! آن خداوندان که ره طی کرده‌اند گوش فا بانگ سگان کی کرده‌اند؟ گفت از بانگ و علالای سگان هیچ واگردد ز راهی کاروان؟ یا شب مهتاب از غوغای سگ سست گردد بدر را در سیر تگ؟ یا خودت در رهروی محکم باش، دل قوی دار و گوش اهمیت به پارس سگان مده، یا اگر نمی توانی، همراه کسانی شو که استوارند. @Panevisdotcom

‌‌ چشم‌بند اگر در ابتدای رابطه هستید و در وضعیتِ برانداز کردن یکدیگر، آنچه به کارتان می‌آید چشمِ باز است. موسیقی از جمله چیزهایی‌ست که چشم‌تان را می‌بندد. @Panevisdotcom

‌ چند بیت معروف و عجیب از مثنوی معنوی مولانا در باب عشق شرح این ابیات بزودی در جلسهٔ لایو نی و آواز از مرحوم حسین عمومی نازنین عاشقی پیداست از زاری دل نیست بیماری‌ای چو بیماری دل علت عاشق ز علت‌ها جداست عشق اصطرلاب اسرار خداست عاشقی گر زاین سر و گر زآن سر است عاقبت ما را بدان شه رهبر است هر چه گویم عشق را شرح و بیان چون به عشق آیم خجل مانم از آن گرچه تفسیر زبان روشنگر است لیک عشق بی‌زبان روشنتر است چون قلم اندر نوشتن می‌شتافت چون به عشق آمد قلم بر خود شکافت چون سخن در وصف این حالت رسید هم قلم بشکست و هم کاغذ درید + مرتبط + ایضاً @Panevisdotcom

‌ آب پاکی روانشناس مانع درک استیصال است، و مشوق «شدن» است. فایل صوتی و نیز موضوع‌بندی این پادکست اینجاست. @Panevisdotcom

‌ آیا نسبت به مهم دانستن دوست داشته شدن، که توسط جامعه، توسط شبکه‌های اجتماعی، القاء می‌شود آگاهی داریم؟ به این که «خیلی مهم است کسی تو را دوست بدارد.». @Panevisdotcom

‌ گفتم ای دل پدری کن نه که این وصف خداست؟ @Panevisdotcom

‌ وفا با خود اگر لمی گرفته‌ایم، به آن پایبند باشیم. تعهد و ماندن سر قولی که به خودمان داده‌ایم از انجام محتوای آن لم اهمیتش بیشتر است. گذشتن از لذت شکستن عهد برای پرداختن به امر مورد لذت، شرط است. انسان است و عهد و پیمانش. ژوئن ۲۰۱۹ @Panevisdotcom

‌ این را بر اساس تجربه دیده‌ام که بسیاری افراد پس از اینکه مدت زیادی در فضای شناخت خودشان قرار می گیرند، با درک اینکه چه بلایی از کودکی توسط محیط سرشان آمده، با درک اینکه «من» به همراه تمام نکبت‌هایش بار ذهن‌شان شده، با درک اینکه والدین‌شان اصلاً نه تنها بلد نبوده‌اند والدی کنند، بلکه کودک را ابزار ارضای مسائل و ناهنجاریهای روانی خودشان قرار می داده اند، این سوال مقدر و رایج برای فرد ایجاد می شود که: حال که این بلا و بلاها بر سرم آمده و درست کردنش کار حضرت فیل است، لااقل بگویید چه روشی را بکار ببرم تا وقتی ازدواج کردم و بچه آوردم، بچه‌ام را از این بلاها حفظ کنم. پاسخ شما چیست؟ پیش خودتان چه پاسخی برای این پرسش دارید؟ @Panevisdotcom

تو مرو گر رود دیده و عقل و خرد و جان، تو مرو که مرا دیدن تو بهتر از ایشان، تو مرو هست طومار دل من به درازی ابد برنوشته ز سرش تا سوی پایان: «تو مرو» @Panevisdotcom

‌ «با تجربه کردن هر اتفاقی و یادگیری هر چیزی، یک مدار عصبی جدید در سیستم عصبی ساخته می شود. به این امر نوروپلاستیسیته می گویند. به واسطه ساخته شدن مدارهای عصبی متفاوت، مغز ما در طول عمر، همواره تغییر می کند و به تولید نورون های جدید ادامه می دهد.» @Panevisdotcom

‌ چرا میزان افکار منفی بسیار بیشتر از افکار خوب است؟ ذهن در جریان میلیونها سال زندگی دریافته است که در مواقع واقعی خطر و ناامنی، دست بالا بگیرد و خطرات را بیش از میزان واقعی خطرناک بودنشان محاسبه کند تا ارگانیسم اقداماتی کند که در راستای بقایش پیش برود. درست؟ لذا اگر ذهن خطری واقعی حس کند، شروع به باصطلاح منفی اندیشی می کند و احتمالات زیاد را بصورت انواع افکار که ما منفی می نامیم‌شان، در نظر می گیرد. این کار احتمال بقا و امنیت را تا حد زیادی بالاتر می برد. اما و صد اما که وقتی توسط جامعه به ذهن پدیده ای توهمی به نام «من» القاء می شود، همان مکانیسم احساس خطرهای واقعی می آید برای همین «من» کوفتی فعال می شود. یعنی دغدغهٔ ذهن، دیگر واقعیات و خطرات واقعی نیست، بلکه خطراتی است که «من» را، یعنی یک توهم را، «تهدید» می کند. لذا تعداد افکار منفی بالا می رود. این افکار قرار است بطور طبیعی حافظ ارگانیسم باشند، اما الآن حافظ و در خدمت «من» هستند. و هر چه «من» تپل‌تر، تعداد این افکار بیشتر. @Panevisdotcom

‌ - خب، حالا از حالت جنین به وسیلهٔ حرکت «اضطراب فلج‌کننده» به حالت بزرگسال منتقل میشیم. @Panevisdotcom

‌ ‌زندگی از الآن به بعد است. همیشه. @Panevisdotcom

‌‌ رابطه ما انسان‌ها موجودات بسیار تأثیرپذیری هستیم. لذا یکی از مفیدترین کارها در زندگی، قرار دادن خود در جمع‌های مفید است. جمعی که اولاً معترف به ابتلا به بلای «من» است، ثانیاً دائماً و هر روز یادآوری کنند، هی بزنند تا بیدار باشند و بقول محمدجعفر مصفا، به خواب نروند. بودن در چنین جمع‌هایی بسیار مفیدتر از صرف خواندن و شنیدن کتابهای خودشناسی است. تعامل و ارتباط واقعی بسیار موثرتر است. جمع‌های طبیعت‌گردی دوستان در شهرهای مختلف، و همچنین گروه «رابطه» نیز مصداق چنین جمع‌هایی است. توصیه می شود شرکت کنید. امشب هم جلسهٔ لایو داریم. سری جلسات خوبی که مبحث شرطی شدگی ها، طرحواره ها، را در آنها بررسی می کنیم. گروه رابطه برای اعضای دوره‌های خودشناسی رایگان است. دوره‌های خودشناسی نیز هزینه‌ای ناچیز دارد، نگرانش نباشید. بهرحال بهر صورت و هر کجا که می دانید، خودتان را در جمع‌هایی مفید بگذارید. محیط فرهنگی جهت رشد بسیار بسیار تأثیرگذار است. @Panevisdotcom

‌ جواهر المثنوی سالهاست در نظر داشته‌ام گوهرهایی به گزیدهٔ شخصی از کتاب «مثنوی معنوی» را جمع‌آوری کنم. از این به بعد ذیل هایلایتی در اینستاگرام که مخصوص این مجموعه است، بخشی از این گزیده را خواهم آورد. إن شاء الله تا روزی بصورت کتابی منتشر گردد، اسمها: «جواهر المثنوی». » اشتراک در اینستاگرام @Panevisdotcom

‌ جواهر المثتوی سالهاست در نظر داشته‌ام گوهرهایی به گزیدهٔ شخصی از کتاب «مثنوی معنوی» را جمع‌آوری کنم. از این به بعد ذیل هایلایتی در اینستاگرام که مخصوص این مجموعه است، بخشی از این گزیده را خواهم آورد. إن شاء الله تا روزی بصورت کتابی منتشر گردد، اسمها: «جواهر المثنوی». » اشتراک در اینستاگرام @Panevisdotcom

‌ در این دنیا دو نوع انسان هست. از هر دو نوع دوری کنید! (طنز است، نازنین) @Panevisdotcom