فلسفه اخلاق

گرایش‌های خودشیفتگی در افراد بهنجار نیز به چشم می‌خوردند که از جمله این گرایش‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد: توجه بیش از حد فرد به خودش، سزاوار توجه و تحسین تلقی کردن خود، خاص دانستن خود، و جستجوی دائم فرد برای یافتن کسانی که شایسته ارتباط با او باشند. اما در این مورد، تعارضی نیز به چشم می‌خورد که به تعارض خودشیفتگی موسوم است، بدین معنا که افراد خودشیفته به رغم آنکه ظاهرا عزت‌نفس بالایی دارند، در مورد ارزشمندی خودشان دچار تردیدند. این افراد اگرچه در ظاهر به خودشان اطمینان دارند، اما دائما نیازمند تحسین، اطمينان‌دهی مجدد و توجه دیگران هستند. آنها به رغم خودبزرگ‌بینی‌شان و اهمیت بیش از حدی که برای خود قائل‌اند، در برابر تهدیدهایی که به عزت‌نفس‌شان وارد شود، به شدت آسیب‌پذیرند و تاب و تحمل انتقاد ندارند. در روان‌کاوی نوین، خودشیفتگی نوعی اختلال در خودپنداره تلقی می‌شود که می‌تواند موجب مشکلات بسیاری در زندگی و روابط فرد با دیگران شود. برای مثال، یکی از مشکلاتی که در نتیجه خودشفتگی پدید می‌آید این است که افراد خودشیفته وقتی مورد انتقاد قرار می‌گیرند، پرخاشگری می‌کنند و می‌کوشند با تحقیر کردن منتقدان‌شان، خودشان را بزرگ جلوه دهند. رندی لارسن و دیوید باس از کتاب روان‌شناسی شخصیت ترجمه فرهاد جُمهری و همکاران @caferavanshenasi

🔹️ دشمنی با خود خیلی‌ها گفته‌اند که بزرگ‌ترین‌ دشمن آدم‌، خودش است. خیلی‌ها گفته‌اند آدم، زشت‌طبع است و خواه ناخواه بدِ خودش را می‌خواهد. اما حقیقت این است که آدم، گاهی بیشتر از یک دشمن، با خودش بد می‌کند. آدم وقتی یک بدخواه دارد، دستِ‌کم مطمئن است که حداقل برای یک نفر توی عالم مهم است؛ دستِ‌کم مطمئن است که ریز و درشتِ زندگی‌اش، حداقل برای یک نفر توی عالم، روی سر خطِ خبرهاست؛ و دستِ‌کم مطمئن است که مردن و زنده‌‌بودنش، روی حال یک نفر دیگر تأثیر مستقیم و غیر مستقیم دارد؛ اما آدمی که بدخواهِ خودش شده، بدتر از یک دشمن با خودش تا می‌کند! مثلاً از خودش یک ظاهر اتوکشیده پر زرق و برق می‌سازد و درون خودش را می‌گذارد کپک بزند. مثلاً اگر درجه تبش، یک هزارمِ سانتی‌گراد بالا و پایین بشود، دنیا را به آتش می‌کشد، اما اگر حقیقی‌ترین اضطراب‌های فلسفی عالم هم به جانش بیفتند، درجا همه‌شان را خفه می‌کند! مثلاً آن‌قدر با چهار مثقال گوشت و پوست و استخوانی که دارد ور می‌رود، که بالأخره فراموش کند یک‌چیزی به اسم روح و روان، دارد توی وجودش می‌پوسد و جان به جان‌آفرین تسلیم می‌کند! مثلاً آن‌قدر خودش را می‌بیند که خودِ واقعی‌اش را، حتی به قدر یک نیم‌نگاه هم نبیند! آدم وقتی با خودش دشمن می‌شود، حتی از یک دشمن هم بیشتر با خودش دشمنی می‌کند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۲۲ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🎞 Verdens verste menneske 🎥 بدترین آدم دنیا2021 📝 زیرنویس چسبیده فارسی|کیفیت 1080p ✂️ بدون سانسور 🔹️فیلم برای اولین بار در رقابت در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۱ به نمایش درآمد و جایزه بهترین بازیگر زن را برای بازی در این فیلم دریافت کرد. در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار، فیلم بدترین فرد در جهان نامزد بهترین فیلم بلند بین المللی و بهترین فیلمنامه اصلی شد. 🔹️خلاصه داستان: جولی یک دانشجوی پزشکی در اسلو است که پس از عیادت، تصمیم می گیرد روانشناسی را دنبال کند. او پس از بررسی رول دوربین گوشی خود تصمیم می گیرد که عکاس شود. هنگامی که با اولین دوست پسرش بیرون می رود، با آکسل ویلمن، یک هنرمند طنز مشهور که پانزده سال از او بزرگتر است، آشنا می شود. علیرغم فاصله سنی آنها، این دو به این نتیجه رسیدند و رابطه ای را آغاز کردند. 🔹️ نکات مهم فیلم: ۱. فیلمی عمیقا انسانی است که با لحن صمیمی خود تماشاگرش را تا به انتها نگه می‌دارد. ۲.‌ این فیلمِ‌ پر از ایده، روایتی از انسان قرن بیست و یکمی است که سرگشته و مستاصل به‌دنبال خواهش‌ها، توقعات و اهداف خودش می‌گردد. #مصطفی_سلیمانی #فیلم_روانشناسی + به دوستان خود ارسال کنید. ❤️☘ @filsofak

🔹️ مرده‌ی متحرک آدم‌هایی هستند که در عین زنده بودن مرده‌اند. آدم‌هایی که نفس می‌کشند، و قلبشان مثل ساعت کار می‌کند، اما برای لمسِ ذره‌ای از زندگی دست‌وپا می‌زنند. عمیق نفس کشیدنشان، به مرگ نزدیک‌ترشان می‌کند؛ گویی هر چه بیشتر به سمت زندگی می‌دوند، محکم‌تر در آغوش مرگ می‌افتند. این آدم‌ها از روبه‌رو، حال‌به‌هم‌زن به نظر می‌آیند؛ و از نمای نزدیک، با بوی ماندگیشان، اطرافیانشان را فراری می‌دهند. و تمام این بیچارگی‌‌ها فقط به این دلیل است که این آدم‌ها توی خودشان فرو رفته‌اند! این آدم‌ها آن‌قدر به خودشان فکر کرده‌اند که قبله خودشان شده‌اند. و آن‌قدر دغدغه خودشان را داشته‌اند که فقط بلدند دور و بر دل خودشان بچرخند و قربان‌صدقه خودشان بروند. و وقت و بی‌وقت از خودشان پرستاری کنند! اما زنده شدن همین‌ آدم‌ها، به یک لحظه بند است! به این‌که تصمیم بگیرند قبله‌شان را عوض کنند. مرده‌ها، همین‌که تصمیم می‌گیرند برای یکی غیر از خودشان کُرنش کنند، از خودشان بیرون می‌آیند. و همین‌که تیماردارِ یکی از غیر از خودشان می‌شوند، قلبشان ضربان را آغاز می‌کند و نفسِشان عمیق و ممتد می‌شود. بنده شدن و چاکری کردن، چُرت آدم‌ها را پاره می‌کند! و از خوابِ هزارساله بیدارشان می‌کند. آدم‌ها برای زنده بودن، به ضربان قلبی محتاجند که بیرون از سینه خودشان می‌تپد؛ و به نفسی که برای یکی دیگر بالا و پایین می‌شود؛ وگرنه در عین زنده بودن، سال‌های سال مرده باقی می‌مانند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۲۱ 🍀❤️ @The_meaningoflife

‍ ‍مفهوم فضيلت و رذیلت در اخلاق |مصطفی ملکیان، بخشی از جلسه‌ی دومِ بحث صراحتِ لهجه، از سلسله درس‌گفتار اخلاق رفتار؛ زمستان ۱۴۰۰| @JameahiBehtarBesazim

مهارت‌های‌ زندگی از نگاه سازمان جهانی بهداشت ١. زندگی خیلی وقت است شروع شده است. در زندگی چیزی به نام دور آزمایشی وجود ندارد. تصمیمات شما سرنوشت‌ساز هستند و راهی برای برگشت و تصحیح آن‌ها وجود ندارد. ۲. دوستان آنلاین شما دوستان واقعی نیستند. متاسفانه حقیقت دارد. بسیاری از این دوستان اصلا اهمیتی برای مشکلات شما قایل نیستند و وقتی به کمک آن‌ها نیاز دارید در دسترس نخواهند بود. ۳. هر عشقی به سرانجام نمی‌رسد. آماده باشید که دلتان بشکند و غصه بخورید. سخت است اما واقعیت است. ۴. تحصیلات با گرفتن دیپلم به اتمام نمی‌رسد. در دنیای امروز دانش حرف اول را می‌زند. اگر می‌خواهید عقب نیافتید باید به تحصیلاتتان ادامه بدهید. ۵. اعضا خانواده مهمترین آدم‌های زندگی شما هستند. این‌ها تنها افرادی هستند که به شما اهمیت می‌دهند. رفتار خوبی با آن‌ها داشته باشید و قدردان حمایت‌هایشان باشید. ۶. نقاط ضعف شما اهمیت ندارند. نقاط ضعفتان را بپذیرید ولی نگران آن‌ها نباشید. تنها نقاط قوت شما هستند که اهمیت دارند. روی آن‌ها تمرکز کنید و آن‌ها را پرورش دهید. ۷. هر کار با ارزشی زمان‌بر است. ۸. تمام فرصت‌های پیشرفت خارج از محدوده آسایش قرار دارند. ۹. روابط متزلزل ارزش حفظ و نگهداری را ندارند. وقتتان را روی چیزهایی که نمی‌توانید تغییری در آن‌ها ایجاد کنید، تلف نکنید. از کنار آن‌ها عبور کنید و به مسیر خود ادامه بدهید. ۱۰. دنیا پر از بی‌عدالتی است. در زندگی خود بارها و بارها با بی‌عدالتی روبرو خواهید شد. آمادگی لازم را داشته باشید. ۱۱. شانس سراغ افراد سخت‌کوش می‌رود. شانس هیچوقت نصیب افرادی که دست رو دست می‌گذارند و منتظر یک اتفاق خوب هستند نمی‌شود. ۱۲. زمان خاصی برای یک آغاز بی‌نظیر وجود ندارد. اگر قصد دارید کاری را آغاز کنید، شروع کنید. منتظر زمان بهتر نباشید. آن زمان هرگز نخواهد رسید. ۱۳. شما نمی‌توانید همه جا حضور داشته باشید و نمی‌توانید همه چیز داشته باشید. یاد بگیرید که تصمیم‌های درست بگیرید و به آن‌چه برای شما اهمیت دارد متعهد بمانید و آن را دنبال کنید. ۱۴. باید از تمام افرادی که در زندگی شما هستند قدردانی کنید. ۱۵. تجربه و احساسات، بهترین سرمایه‌گذاری‌های شما هستند. ۱۶. "بعدا" معمولا به معنی هرگز است. هیچ کاری را به بعد موکول نکنید. در لحظه زندگی کنید. ۱۷. موفقیت مترادف پشتکار است. ۱۸. انجام مرتب تمرینات ورزشی ضروری است. ۱۹. شکست هیچ اهمیتی ندارد. فقط پیروزی اهمیت دارد. پس از شکست نهراسید. ۲۰. هیچکس به شما کمک نخواهد کرد. فقط خودتان باید به خودتان کمک کنید. پس اتکا و اعتماد به نفس را در خود تقویت كنيد. |کانال انجمن آسیب‌شناسی اجتماعی ایران| @JameahiBehtarBesazim

داخل خودروی شخصی حریم خصوصی است قسمت‌های داخلی اتومبیل، مانند اتاق، صندوق‌عقب و آن‌چه داخل آن‌هاست حریم خصوصی است و هیچ‌کس نمی‌تواند وارد آن شده یا در آن تجسس کند. کسانی که می‌گویند اتومبیل حریم خصوصی نیست، آثار حرفشان را یا نمی‌دانند یا تجاهل می‌کنند. اگر اتومبیل حریم خصوصی نباشد نتیجه‌اش این می‌شود که هرکسی می‌تواند بدون اجازه در اتومبیل را باز کند و حتی به داخل اتومبیل وارد شود، می‌تواند بدون اجازه به داخل اتومبیل خیره نگاه کند، می‌تواند از داخل اتومبیل بدون اجازه عکس و فیلم بگیرد، می‌تواند بدون هر اجازه‌ای در صندوق‌عقب را باز کند. از این جهات اتومبیل فرقی با داخل خانه ندارد. کسی نمی‌تواند بدون اجازه وارد خانه‌ای شود یا از داخل آن عکس‌برداری کند یا از پنجره به داخل خانه نگاه کند. زیرا خانه حریم خصوصی است. به همین دلیل است که ورود به خانه‌ی دیگری یا باید با اجازه خود او باشد یا با دستور قضایی. این‌که پلیس در صورت مشاهده جرم مشهود با رعایت شرایط قانونی اجازه مداخله دارد یک حکم کلی است. از این حکم کلی نمی‌توان نتیجه گرفت که داخل خودروی شخصی حریم خصوصی نیست. |كامبيز نوروزى| @JameahiBehtarBesazim

ماه روزه روزه‌داری تقریبا در تمام ادیان وجود دارد و البته هرکدام به شکلی نسبتا متفاوت. آن‌چه برای فرارسیدن ماه روزه دوست داریم این‌جا تقدیم شهروندان کنیم، در چند بند خلاصه می‌کنیم. الف: برای کسانی که روزه می‌گیرند ۱. اگر کسی دنبال دلیل و علت روزه‌گرفتن شما می‌گردد تنها بفرمائید به یک دلیل "تسلیم امر خداوند و بندگی او". هرگز دنبال ارائه دلایل علمی، پزشکی و سلامت نباشید. ۲. برای اثبات مفیدبودن روزه، منابع و مستندات عالمان، مشاهیر و مفاخر ایرانی و خارجی را ارائه نکنید. ۳. لطفا از کسی نپرسید که آیا او روزه هست یا نه؟ همچنین از او نپرسید که چرا روزه نمی‌گیرد؟ ۴. اگر وسوسه شدید که از کسی سؤال کنید چرا روزه نیست، به پاسخ او که می‌گوید "به دلایل شخصی"، قانع شوید و تجسس بیشتری نکنید. ۵. اگر کسی روزه‌خواری می‌کند، به او لبخند بزنید و کمک کنید که رواداری کند. یعنی در عین حال که روزه نیست، از خوردن و نوشیدن و سیگارکشیدن در ملاء عام پرهیز کند. یادتان باشد به همان دلیل که روزه‌گرفتن برای شما دشوار است، روزه‌نگرفتن در این ماه نیز برای او دشوار است. ۶. این‌که در زندگی دیگران تجسس کنیم، آمد و شد آن‌ها را کنترل کنیم، به رنگ و روی، زبان و بوی دهان آن‌ها دقت کنیم، با سماجت دنبال مُچ‌گیری باشیم، مزاحم تنهایی، حصار شخصی و خلوت آن‌ها شویم، از آن‌ها پیش دیگران، قضاوت نادرست یا حتی درست بکنیم؛ هیچ‌کدام، از مصادیق امر به نیکی و نهی از بدی نیست. ۷. روزه‌گرفتن امری فردی است و افتخار آن از جهت عبودیت و رضایت خداست و نباید از آن برای برتری جستن و یا تحقیر و تمسخر دیگران استفاده کرد. ۸. برای کسانی که به‌هر دلیلی روزه نمی‌گیرند، ماه روزه سختی‌ها و محدودیت‌های خودش را دارد، اگر با کسی که روزه نمی‌گیرد دوست یا خویشاوند هستید، خیلی زیبا خواهد بود که بگویید "ممنونم که به‌خاطر ما روزه‌داران رواداری می‌کنید" به او بگویید "نیازی نیست جلوی من به خودت سختی بدهی، با من راحت باش" ب: برای کسانی که روزه نمی‌گیرند ۱. اکنون که روزه نمی‌گیرید با روزه‌گرفتن دیگران؛ دیگرانی که به روزه‌گرفتن "ایمان" دارند، جدل نکنید و دنبال توجیه آن‌ها برای روزه‌نگرفتن نباشید. هرگز نپرسید چرا روزه می‌گیرند. ۲. لزومی ندارد برای توجیه روزه‌نگرفتن خود آسمان و ‌‌ریسمان به‌هم ببافید، کافی است بگویید به "دلایل شخصی" روزه نمی‌گیرد. ۳. سعی نکنید با فهرست انجام فضایل یا ترک رذایل اخلاقی دیگر، آن را به‌جای روزه بگذارید و از روزه‌دار بخواهید به‌جای روزه‌گرفتن، فلان فضیلت را انجام یا فلان رذیلت را ترک کند. ۴. اگر روزه نمی‌گیرید رواداری کنید. یعنی حرمت افراد دیگر جامعه (شهروندان) را پاس بدارید. خوردن نزد افراد گرسنه باعث تحریک معده و آزادکردن اسید معده آن‌ها و ایجاد ضعف و بیماری می‌شود. ۵. دنبال دلایل علمی و پزشکی برای منع روزه‌داران از روزه‌گرفتن نباشید. یقینا آن‌ها خود قادر به بررسی و تحقیق در حد شما هستند. ۶ . روزه‌نگرفتن امری فردی است و افتخاری ندارد و نباید از آن برای برتری جستن یا تحقیر و تمسخر دیگران استفاده کنید. ۷. اگر با دوستان یا بستگانی برخورد می‌کنید که روزه‌ هستند، به آن‌ها انرژی دهید که از پس آن برآیند. اگر قرار است در مورد روزه‌گرفتن یا نگرفتن با او گفتگو و بحث کنید، این کار را بعد یا قبل از ماه روزه انجام دهید. ۸. ماه روزه برای کسانی که به آن ایمان دارند فرصت بسیار خوبی برای تزکیه، تهذیب نفس و نزدیکی به خالق است. روزه‌داران از رسیدن ماه روزه خوشحال هستند و احساس بسیار خوبی دارند، اگر رفیق یا خویشاوندی دارید که روزه می‌گیرد، فرارسیدن ماه روزه را به او تبریک بگویید و به او بگویید که روزه‌گرفتن یا نگرفتن هیچ فاصله‌ای بین رفاقتش با او ایجاد نمی‌کند. |محمدرضا کنعانی| @JameahiBehtarBesazim

🔹️ رؤیاهای بلندپروازانه همیشه آدم‌هایی هستند که به واژه‌ها خیانت می‌کنند‌؛ مثلاً واژگونشان می‌کنند؛ «غریب» و «غریبه»شان می‌کنند؛ و در واقع، «ذبح»شان می‌کنند؛ تنها به این دلیلِ واضح، که از حقیقت زندگی، و از حقیقتِ واژه‌هایی که برای توصیف زندگی به کار می‌برند بی‌خبرند. این‌جور آدم‌هایی، کافیست که مثلاً بشنوند آدمی‌زاد باید قانع باشد! آن‌وقت است که بی‌فکر، شنیده‌شان را برمی‌دارند و هر جا که جای خالی‌ای ببینند زمینش می‌گذارند؛ درست مثل یک نوارِ ضبط شده، یا یک طوطیِ سخنگو، یا حتی یک آینه! و بی‌هیچ تجزیه و تحلیلی، شنیده‌شان را مثل یک نسخه همه‌کاره، همه‌جا برای خودشان و بقیه تجویز می‌کنند؛ و یک درصد هم احتمال نمی‌دهند که شاید هر سخن جایی و هر نکته مکانی داشته باشد! مثلاً از خودشان نمی‌پرسند که قناعت یعنی چه؛ و توی بحرش نمی‌روند که مثلاً تا کجا و تا چه اندازه باید این توصیه‌ حکیمانه را آویزه گوششان کنند و سر لوحه زندگیشان قرار بدهند؛ و حتی وارد این چالش هم نمی‌شوند که آیا قناعت، تمام آن چیزیست که از زندگی می‌خواهند یا نه. و تمام عمر، روی رؤیاهای بلندپروازانه خودشان خط بطلان می‌کشند؛ و حسرت به خوردِ خودشان می‌دهند؛ و مثل یک ضبط صوتِ بی‌فکرِ ساده، با خودشان تکرار می‌کنند که لابد آدم نمی‌تواند بلندپرواز باشد، چون باید قانع باشد! و به واژه خیانت می‌کنند؛ و به حقیقتِ زندگی خیانت می‌کنند؛ و به خودشان خیانت می‌کنند... #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۲۰ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ احساساتِ فروخورده آدم‌ها بعضی وقت‌ها تصمیم می‌گیرند خودشان را خفه کنند. مثلاً توی دل‌شان عروسی است و خوشحالی دارد مثل سوسک از پر و پاچه‌شان بالا می‌رود، اما برای این‌که خودشان را یک نفس از تک و تا نیندازند و تابلوبازی درنیاورند، لب‌هاشان را ور‌می‌چینند و خوشی‌شان را درسته قورت می‌دهند؛ یا مثلاً به هزار و یک دلیلِ جور و واجور، غم و ناراحتی و خشمی که مثل بختک افتاده به جانشان را، سفت و سخت در آغوش می‌گیرند و نمی‌گذارند هیچ بنی بشری از حال زار درونشان خبردار شود و از غم و غصه‌شان سر در بیاورد؛ و توی همه این حال‌ها و احوال‌ها، با خودشان خیال می‌کنند که لابد خیلی خفنند، که توانسته‌اند احساسی را که داشته عین یک مار از یقه‌شان سر می‌کشیده توی تنشان خِفت کنند و نگذارند جیکّش دربیاید! با خودشان خیال می‌کنند لابد همین‌که توانسته‌اند حال و احساسشان را ابراز نکنند و زنده زنده دفنش کنند، یعنی برای همیشه از شرش خلاص شده‌اند و کلکش را کنده‌اند! اما خبر ندارند که زهی خیال باطل، که احساساتی که از شیره جانشان تغذیه شده و از بُنِ وجودشان سربرآورده، به این آسانی بمیرند؛ خبر ندارند که احساسات ناب و دست‌نخورده‌شان، به محض سرکوب شدن، فرو می‌روند توی اعماق دل‌شان، و کمی بعد، زشت‌تر و کریه‌تر و بدترکیب‌تر از هر احساس دیگری، بیرون می‌زنند و به نطق در می‌آیند و ابراز وجود می‌کنند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۹ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ پذیرشِ خود بیشتر آدم‌ها خودشان را درک نمی‌کنند؛ و اگر صادقانه نگاهی به رابطه خودشان با خودشان بیندازند می‌بینند بیشتر وقت‌ها با خودشان در یک جنگ تحمیلی‌اند؛ می‌بینند همیشه از خودشان شاکی‌اند؛ آن‌قدر که حتی اگر هیچ سرزنش‌کننده‌ای هم از بیرون وجود نداشته باشد، خودشان یک‌تنه می‌توانند خودشان را با خاک یکسان کنند! اصلاً آدم‌ها چون از خودشان ناراضی‌ و خسته‌اند، دنیا و مافیها هم به چشمشان مزخرف و حال‌به‌هم‌زن می‌آید. و قسمتِ بدِ ماجرا این‌جاست که بیشتر آدم‌ها، این جنگِ تحمیلی را تا آخر عمرشان کش می‌دهند؛ و حتی یک‌بار هم از خودشان نمی‌پرسند «چرا جنگ؟» بیشتر آدم‌ها حتی یک‌بار هم از خودشان نمی‌پرسند که «چرا به جای جنگ، با خودم راه نیایم؟» و حتی یک لحظه هم به خودشان این فرصت را نمی‌دهند که «قسمت‌های پست وجودِ خودشان را هم بپذیرند!» بیشتر آدم‌ها با خودشان در یک نبردِ مادام‌العمرِ بی‌رحمانه‌اند، چون همیشه به بی‌منطق‌ترین شکل ممکن، یک قسمت حقیقی از خودشان را انکار می‌کنند. آدم‌ها با خودشان در جنگند چون خودشان را سانسور می‌کنند؛ و قسمتِ خوبِ ماجرا این‌جاست که سرکوب هيچ‌وقت جواب نمی‌دهد! اگر قرار بود که آدم، بی‌رحمانه بخشی از خودش را قطع کند و خون به پا نشود، آن‌وقت، هیچ آدمی هيچ‌وقت نمی‌توانست با خودش به صلح برسد؛ و هيچ‌وقت هیچ‌کس خودش را درک نمی‌کرد. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۸ 🍀❤️ @The_meaningoflife

💢 نقطه کور ذهن شما کجاست؟ ■ما آدم ها خطاهای دیگران را سریعتر و راحت تر از خطاهای خودمان می بینیم. گرایش به این باور که ما کمتر از دیگران دچارخطا می شویم را خطای نقطه کور (Blind Spot Bias) می گویند. وقتی نمی توانیم خطاهای خود را ببینیم، ممکن است قضاوتها و رفتارهای ما آسیب زا بوده و اثرات منفی به دنبال داشته باشد. 🔸به موارد زیر دقت کنید: اغلب مردم فکر می کنند که تصمیم هایی که خودشان می گیرند، عاقلانه تر از تصمیم های دیگران است! همچنین اغلب افراد، دیدن خطاهای دیگران را دوست دارند و کشف آن خطاها را ناشی از هوش و ذکاوت خودشان می دانند! و غافل از آنند که خودشان هم برای بقیه جزو دیگرانند! 🔸در تحقیقی که بر روی ۶۰۰ شهروند آمریکایی انجام شد، نتایج نشان داد که ۸۵ درصد افراد خود را کمتر از میانگین جامعه در معرض خطا می دیدند! نتایج تحقیقات به این نکته جالب اشاره می کند که حتی بعد از آنکه خطای نقطه کور برای افراد خاطی تشریح می شود، مقاومت در برابر پذیرش خطا از طرف آنها بیشتر می شود! و افراد بیش از آنکه به نصیحت ها گوش بدهند، در نقش والد قرار گرفته و نصیحت نیز می کنند! 🔸اگر دقت کرده باشید در بسیاری از کشمکش های خیابانی و یا تصادفات شهری هیچکدام از طرفین حاضر نیستند از مواضع خودشان کوتاه بیایند و در واقع دقیقاً بدلیل بروز همین خطا از سوی دو طرف، کسی حاضر به پذیرش قصور نیست! ✅ تجویز و تحلیل راهبردی: سال ها پیش در یکی از کتاب های پائولو کوئیلو تمثیل جالبی خواندم که همیشه در ذهن من هست. او می گفت که ما آدم ها در یک صف طولانی پشت سر هم داریم راه می رویم. و هر کدام از ما آدم ها دو تا سبد با خودمون داریم که با یک چوب که بر روی دوشمان است آن ها را با خود حمل می کنیم. یکی جلومون آویزونه، یکی رو پشتمون آویزون کردیم. نکات مثبت و خوبی هامون رو میندازیم تو سبد جلویی، عیب هامون رو تو سبد پشتی. وقتی توی مسیر داریم راه میریم، فقط خوبی های خودمون رو می بینیم و عیب‌های تمام نفرات جلویی مون رو همیشه جلوی چشم مون داریم. ولی هرگز عیب های خودمون رو نمی بینیم! ♨️ این تمثیل یکی از بهترین تصویرهایست که اگر به خاطر بسپاریم می تواند به ما در جلوگیری از خطای نقطه کور کمک کند. دو پیشنهاد در این زمینه می تواند راهگشا باشد: اول اینکه از زوایه دیگران به خود نگاه کنیم. اینگونه می توانیم به سبد پشتی خودمان هم نگاهی بیاندازیم که در حالت عادی چشم ما از دیدن آن نقطه کور است. دوم اینکه سعی کنیم مواردی که قبلا فکر می کردیم که ما کاملا درست می گوییم و دیگران کاملا اشتباه می کنند را به خاطر بیاوریم تا به خاطر بسپاریم که همیشه حق با ما نیست. ما هم گوش شیطان کر ممکن است اشتباه کنیم! ✍ دکترلشگربلوکی ❤️☘ @filsofak

🔹️ تسلط غریزه یک بخشی توی آدم‌ها هست که هیچ فرقی با حیوانات ندارد؛ آدم‌ها هم دقیقاً مثل حیوانات درگیر غریزه‌شانند. آدم‌ها هم دقیقاً مثل حیوانات، یک‌چیزهایی درونشان دارند که بدون هیچ آموزش و تربیتی، از بدو تولد باهاشان بوده است. آدم‌ها هم دقیقاً مثل حیوانات، کارهایی انجام می‌دهند که هیچ تجربه‌ای پشتشان نیست و از پیش هم برنامه‌ریزی نشده‌اند. آدم‌ها هم دقیقاً مثل حیوانات‌، گرایش‌هایی دارند که تحت کنترل خودآگاهشان نیست؛ اما آدم‌ها با حیوانات یک فرق اساسی دارند؛ آدم‌ها می‌توانند بر غرایزشان مسلط شوند، هم‌چنان که می‌توانند آن‌ها را سرکوب کنند، تغییر بدهند یا جریحه‌دارشان کنند. و دقیقاً همین تفاوت است که می‌تواند بالا ببردشان، آن‌قدر که دست هیچ جنبنده‌ای به قد و بالاشان نرسد، و یا پایینشان بیاورد، آن‌قدر که هر جنبنده‌ای بتواند معلمشان باشد! اما آدم‌هایی که غریزه خودشان را دست‌کاری می‌کنند، بیشتر از هر چیزی شبیه حیواناتِ زخم‌خورده‌اند. و حیوانات زخم‌خورده‌، شاید خطرناک‌ترین موجودات باشند؛ آن‌قدر خطرناک که جز تباهی، چیز دیگری به بار نمی‌آورند! #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۷ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ تکرارِ کورکورانه بیشتر آدم‌ها فراموشکارند. مثلاً فراموش می‌کنند که محیط اطرافشان، یک‌سره در حال تغییر است و خودشان هم، یک بند دارند متحول می‌شوند. و فراموش می‌کنند که هیچ‌چیزِ ثابتی توی عالم وجود ندارد، اما یک‌سره جوری رفتار می‌کنند که انگار از موضوعی به این واضحی بی‌خبرند، مثلاً می‌دانند چیزی که دفعه پیش براشان خوب بوده و کیفشان را کوک کرده، ممکن است این‌بار براشان خوب نباشد و توی ذوقشان بزند، اما این دانسته‌شان را ندید می‌گیرند؛ و کاری را انجام می‌دهند که با موقعیتِ تازه‌، هیچ ارتباطی ندارد و فقط و فقط، یک تکرارِ کورکورانه است! بیشتر آدم‌ها دل‌شان نمی‌خواهد به زحمت بیفتند؛ دل‌شان نمی‌خواهد که هر روز و هر بار، به همه‌چیز جوری نگاه کنند که انگار اولین‌بار است؛ و ترجیح می‌دهند که برای همه‌چیز و همه‌جا، یک نسخه از پیش نوشته‌شده داشته باشند، و بر اساسِ همان نسخه، بی‌فکر و بی‌حساب و کتاب و بی‌درگیری، سریع‌تر به نتیجه برسند! بیشتر آدم‌ها دوست دارند چیزهای خوب را خشک کنند تا همان‌جوری خوب بمانند! و به این فکر نمی‌کنند که هیچ‌چیز خشک نمی‌شود، و پرده‌ای که آدم روی چشم‌های خودش می‌اندازد، واقعیت را عوض نمی‌کند. بیشتر آدم‌ها، زیر بارِ «بد شدن یک چیز خوب» نمی‌روند و راه‌های بد را، به امید این‌که دوباره خوب شوند تکرار می‌کنند. و دوباره و سه‌باره و هزارباره، به دنیای تازه، نگاه‌های کهنه می‌اندازند... #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۶ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ تسلط غریزه یک بخشی توی آدم‌ها هست که هیچ فرقی با حیوانات ندارد؛ آدم‌ها هم دقیقاً مثل حیوانات درگیر غریزه‌شانند. آدم‌ها هم دقیقاً مثل حیوانات، یک‌چیزهایی درونشان دارند که بدون هیچ آموزش و تربیتی، از بدو تولد باهاشان بوده است. آدم‌ها هم دقیقاً مثل حیوانات، کارهایی انجام می‌دهند که هیچ تجربه‌ای پشتشان نیست و از پیش هم برنامه‌ریزی نشده‌اند. آدم‌ها هم دقیقاً مثل حیوانات‌، گرایش‌هایی دارند که تحت کنترل خودآگاهشان نیست؛ اما آدم‌ها با حیوانات یک فرق اساسی دارند؛ آدم‌ها می‌توانند بر غرایزشان مسلط شوند، هم‌چنان که می‌توانند آن‌ها را سرکوب کنند، تغییر بدهند یا جریحه‌دارشان کنند. و دقیقاً همین تفاوت است که می‌تواند بالا ببردشان، آن‌قدر که دست هیچ جنبنده‌ای به قد و بالاشان نرسد، و یا پایینشان بیاورد، آن‌قدر که هر جنبنده‌ای بتواند معلمشان باشد! اما آدم‌هایی که غریزه خودشان را دست‌کاری می‌کنند، بیشتر از هر چیزی شبیه حیواناتِ زخم‌خورده‌اند. و حیوانات زخم‌خورده‌، شاید خطرناک‌ترین موجودات باشند؛ آن‌قدر خطرناک که جز تباهی، چیز دیگری به بار نمی‌آورند! #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۷ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ آگاهیِ سرگیجه‌‌آور بیشتر آدم‌ها، یک‌سره چشمشان به بیرون از خودشان است و توی خیالشان برای دنیا رؤیا می‌بافند. خیال می‌کنند هر چه که چشمشان می‌بیند و گوششان می‌شنود حق است و واقعی است و مو لای درزش هم نمی‌رود؛ و دنیا را واقعی می‌بینند و قوانینش را خدشه‌ناپذیر توصیف می‌کنند؛ و به این خاطر، شب و روز له‌له می‌زنند برای این‌که دوزار به علم و سوادشان اضافه کنند! خیال می‌کنند هر چقدر علم و سواد تازه پیدا کنند، لابد بُرد‌شان هم توی دنیا بیشتر است؛ و اصلاً به این موضوع فکر نمی‌کنند که گاهی آدم، با این‌که از وجود بعضی قوانین آگاه است و از نحوه کارشان هم خبر دارد، اما باز هم در رابطه باهاشان اشتباه می‌کند! اصلاً به این موضوع فکر نمی‌کنند که آدم، گاهی هر چقدر هم که بداند، هیچ‌جوره نمی‌تواند جلوی خطاهای حسی و ادراکیِ خودش را بگیرد! اصلاً به این موضوع فکر نمی‌کنند که گاهی، ایراد از ابزارهای دریافت کننده خودشان است و دانستنِ قوانینِ خشک و خالی، در عمل نمی‌تواند فایده‌ خاصی براشان داشته باشد! بیشتر آدم‌ها، به قوانین عالم چنگ می‌زنند تا واقع‌نگر شوند، اما یک بار هم از خودشان نمی‌پرسند که آیا قدیمی‌ترها، که علم و سواد کمتری هم داشتند، توانستند بیدار و هشیار زندگی کنند یا نه؟! و حتی به این موضوعِ ساده هم فکر نمی‌کنند که آیا زیادی دانستن، بعضی وقت‌ها ممکن است سرگیجه بیاورد یا نه؟! بیشتر آدم‌ها، فقط یک آگاهیِ سرگیجه‌‌آور دارند و فقط رؤیای بیداری می‌بینند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۵ 🍀❤️ @The_meaningoflife

اولین گام در استفاده از وقت و زمان این است که بیاموزیم چگونه در واقعیت زمان حال زندگی کنیم. از دیدگاه روان‌شناختی لحظه و زمان حال تمام آن چیزی است که در اختیار داریم. گذشته و آینده از آن جهت که بخشی از زمان حال هستند معنی‌دار می‌باشند. رویدادهای گذشته از دو جهت، در زمان حال، برای ما مهم و معنی‌دار می‌باشند: یکی اینکه ما در زمان حال به آنها می‌اندیشیم و دیگر اینکه باعث شده‌اند تا ما، به عنوان موجودی زنده، در زمان حال چنان باشیم که هستیم و با گذشته فرق داشته باشیم. واقعیت گذشته در این است که انسان می‌تواند در زمان حال آن را به یاد بیاورد. گذشته در زمانی حال بوده است و آینده نیز در زمانی حال خواهد شد. به سر بردن در موقعیت گذشته يا آینده جدا کردن خود از واقعیت است و حالت مصنوعی دارد. واقعیت این است که در هر لحظه و در هر زمان در موقعیت اکنون نفس می‌کشیم و به سر می‌بریم. گذشته تا حدی که «اکنون» را تبیین می‌کند، موجودیت دارد و آینده تا جایی که بتواند «اکنون» را هدف‌دار و معنی‌دار بسازد. رولو می از کتاب انسان در جستجوی خویشتن ترجمه مهدی ثریا @caferavanshenasi

🔹️ گنجِ سیّار بیشتر آدم‌ها می‌دانند انرژی بی‌نهایتی درونشان انباشته شده است؛ بیشتر آدم‌ها می‌دانند معدنِ کشف‌نشده‌ای از انواع استعدادها و قابلیت‌ها هستند؛ بیشتر آدم‌ها می‌دانند چیزی درونشان دارند که بی‌نهایت گران‌قیمت است؛ مثلاً می‌دانند که بیشتر از هر چیز، به یک الماسِ خامِ تراش‌نخورده می‌مانند، که در اعماق زمین مدفون شده است، اما باز دست روی دست می‌گذارند. مثلاً می‌دانند اگر به خودشان بیایند، آب حیات از جزء جزء وجودشان به بیرون فواره می‌زند، اما باز خودشان را به یک راه دیگر می‌زنند! بیشتر آدم‌ها ترجیح می‌دهند از یاد خودشان ببرند که یک گنجِ سیّارند. بیشتر آدم‌ها ترجیح می‌دهند به بیچارگی عادت کنند و به بدبختی و ناتوانی خو بگیرند؛ بیشتر آدم‌ها ترجیح می‌دهند به خودشان بقبولانند که کم و ضعیفند؛ فقط به خاطر این‌که از فرو رفتن در تاریکی می‌ترسند! بیشتر آدم‌ها می‌دانند هجوم نور مطلق، فقط بعد از طی کردن تاریکیِ محض اتفاق می‌افتد؛ اما هم‌چنان بی‌خیالِ گنجی می‌شوند که درون خودشان حسش کرده‌اند؛ هم‌چنان بی‌خیال کشفِ غارِ تو در تویی می‌شوند که توی وجود خودشان پیداش کرده‌اند؛ هم‌چنان بی‌خیال چشیدنِ مزه انرژیِ بی‌حد و حسابی می‌شوند که زیر پوستشان لمسش کرده‌اند؛ و تا آخر عمر، الکی بیرونِ غارِ وجودِ خودشان پرسه می‌زنند‌. و تا آخر عمر، دنبال چیزی می‌گردند که خودشان می‌دانند کجا باید دنبالش بگردند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۴ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ حسرتِ همیشگی بیشتر آدم‌ها، وقتی طرد می‌شوند، دنبال آن‌کسی که طردشان کرده راه می‌افتند. بیشتر آدم‌ها، وقتی یکی پسشان می‌زند، بیشتر درگیرش می‌شوند. بیشتر آدم‌ها، وقتی از احساس و عاطفه ضربه می‌خورند، محکم‌تر گیر می‌کنند. و همه این‌ها یعنی، اعلام آمادگی برای یک عمر غصه خوردن‌؛ یعنی پذیرفتنِ یک مرگ تدریجی؛ یعنی به دوش کشیدن یک حسرت همیشگی؛ یعنی ماندن در گذشته؛ یعنی باختنِ زندگی! و بیشترِ آدم‌ها، همین‌جوری‌اند؛ همین‌قدر طرد شده و پر حسرت و مرده. و آن‌قدر خودشان را دوست ندارند که سال‌های سال، پای درد و رنج یک علاقه یک‌طرفه می‌مانند! و آن‌قدر به سخاوتِ هستی امید ندارند که عمر و حیات خودشان را تلفِ کسی می‌کنند که دوستشان ندارد و قصد ندارد هيچ‌وقت هم دوستشان داشته باشد! و آن‌قدر خودشان را مستحق یک زندگی خوب نمی‌بینند که انتظار یک آینده خوب را هم نمی‌کشند! و فقط و فقط، چشمشان به گذشته است! و فقط و فقط، لالوی خاطراتی وول می‌خورند که پس‌زمینه همه‌شان، یک آهِ سنگین و طولانی، رختخواب پهن کرده است! و آگاهانه نمی‌گذارند حالشان هيچ‌وقت خوب شود. و آگاهانه جان می‌کنند تا آن‌هایی را که دارند دور می‌شوند برگردانند؛ و ناآگاهانه اجازه نمی‌دهند آن‌هایی که می‌خواهند نزدیک‌تر شوند سر برسند! بیشتر آدم‌ها، وقتی طرد می‌شوند، دنبال آن‌کسی که طردشان کرده راه می‌افتند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۳ 🍀❤️ @The_meaningoflife