PENELOPA

عشق در همه ساری است و ناگزیر جمله اشیاء است.

ای چراغ هر بهانه ، از تو روشن از تو روشن ای که حرفای قشنگت منو آشتی داده با من من و گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه باز میایم که مثل هر روز برامون دونه بپاشی من و گنجشکا می میریم تو اگه خونه نباشی همیشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام بس که اسم تو رو خوندم بوی تو داره نفس هام عطر حرفای قشنگت قدر یک صحرا شقایق تو همون شرمی که از اون سرخ گونه های عاشق شعر من رنگ چشاته ، رنگ پاک بی ریایی بهترین رنگی که دیدم ، رنگ زرد کهربایی من و گنجشکای خونه ، دیدنت عادتمونه به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه

https://www.instagram.com/tv/CRVtFE5DGHU/?utm_medium=copy_link این چ عشقیه ک هنوز شاعرو به گریه وا میداره

‎هر سخن به هر جای گفتن خطاست و هر سخن از هر کس پرسیدن هم خطاست. سخن از اهل دریغ نباید داشت که نااهل را خود سخن از مردان ملال بود. مثال دل نااهل و بیگانه از حقیقت، همچنان است که فتیله‌ای که به جای روغن، آب بدو رسیده باشد، چندان که آتش به نزد او بری افروخته نشود. اما دل آشنا همچو شمعی است که آتش از دور به خود کشد و افروخته شود شهاب الدین سهروردی

اکهارت تله - در هنگام مرگ چه روی می دهد؟

با قلم بتوان نوشت دادِ زمان شرحِ شیرین و عشقِ فرهادِ جهان گر نبودی این قلم بی سرنوشت کی بریدندی سرش وقتِ نوشت دلنوشته‌ی‌اکنون تیر ۱۴۰۰/۴/۱۴🌹 باقرکاکاوند