PENELOPA

عباس معروفی (۲۷ اردیبهشت ۱۳۳۶ – ۱۰ شهریور ۱۴۰۱)

دوست داران پل های مدیسون کانتی غالبا دوست‌دار دقایقی هستند که تصویری‌ست بی نظیر از رویارویی مجدد فرانچسکا و رابرت زیر بارانی سهمگین که پیش درآمد این یک دقیقه‌ی شگفت‌انگیز است.همین یک دقیقه‌ای که به اعتقاد من عاشق کلمات،مثال روشنی از یک سینمای درخشان واقعی ورای تکیه‌زدن به ادبیات، برای بیان خویش است. ابراز عواطف، تلاطم‌های روحی یا در معنای وسیع‌تر عریان‌کردن آنچه در روان یک شخصیت می‌گذرد،با کمترین توسل به کلمات و ابزارهای بیرونی. به چشم‌ها،نگاه،حالات چهره‌ی فرانچسکا ومخصوصاً دست‌هایش دقت کنید.در سکوت مطلق این زن، تمام احساساتِ پنهان کرده و متناقض او را می‌بینید، اشتیاق و مقاومت، تصمیم و تردید، عقل و عاطفه، درست‌ها و نادرست‌های اخلاقی، چه انتظار بیش‌تری می‌توان از یک هنرپیشه برای خلق یک شخصیت از نطفه‌ی کلمات به عینیت وماهیت بیرونی داشت. این زن در تمام این فیلم، لحظه‌ای حتی مریل استریپ نیست. که فرانچسکاست به معنای واقعی کلمه در تمام حرکات و سکنات و جزئیات رفتاری در واقع چنان عجیب و غریبند هر دو شخصیت اصلی که از چشم‌هاشان، از پوست تن‌شان انگار، شیمی یک رابطه‌ی شگفت‌انگیز را می‌شود حس کرد، سال‌های سال بعد از به تصویر کشیده‌شدن،از قاب تصویر و در هر چندبار تماشای این عاشقانه‌ی عجیب دوست‌داشتنی معصومه قلی پور @MENMETHOD

Agostino Arrivabene