قاصدکֶ֢

همراهِ پاییز،زندگی میاد.

جدیدا مرحله ی “ناراحت شدن از آدم ها” رو اسکیپ و مستقیم ازشون “ناامید” میشم و “فاصله” میگیرم.

انقدری پیگیر زندگیِ خودتون باشید که وقت نکین فضولِ زندگی بقیه باشین.

یه شب از همه‌چی به خدا گله کرد.

به نظرم هر چند وقت یکبار آدم به یادآوری این‌ها نیاز داره. یادت نره همه چیز تحت کنترل تو نیست، روی چیزهایی تمرکز کن که می‌تونی کنترلشون کنی.

اگه نداشته باشیش نمیتونی اونطوری که باید،توانایی‌‌هاتو نشون بدی.

اعتماد به نفس توی هر مرحله‌ای از زندگی لازمه.

یعنی میشه؟

استرس‌فراوان دارم.

امیدوارم نور به مسیرت بتابه عزیزم.

یه متن خوندم،درمورد اینکه دوقلو‌ها ارتباطشون فراتر از چیزیه که ما فکرمیکنیم یعنی ما فقط ظاهر ماجرارو میبینیم،اونا بیش‌از حد به همدیگه وابستن و حالِشون به همدیگه وصله، اینو که خوندم،به این فکرکردم خواهرِ جاوید‌نام مهرداد(متین)مشتاقی بدونِ داداشِ‌دوقلوش چطوری دوام آورده؟🫠

همون‌لحظه که نااُمید شدی،اُمیدِ دوباره تویِ وجودت ریشه میزنه.

موفقیت،حسِ خوب داشتنه.

وقتایی که حوصله نداری، زمان کش میاد.

دردشو بِکِش،که شرمندگیش یقه‌تو نگیره.

به یه نخِ خیلی نازک وصلم.

نمیدونم کجای کارم ایراد داشت که الان وضعم اینه.

استرس،اضطراب،آشفتگی کاش به خوبی بگذره این روزا.

یه حسی توی وجودمه که حتی وقتایی که بقیه کار غیراخلاقی انجام میدن،من خجالت میکشم آخه یکی نیست بگه به تو ربطی داره که خجالت میکشی!