ویرانه‌نشین

ناراحتم و برخلاف خیلی از وقت‌ها، این بار دقیقاً می‌دونم چرا. ولی بیان کردن ناراحتیم برام سخته، انقدر سخت که ترجیح می‌دم هیچی نگم، چون حرف زدن درباره‌ش حالم رو بدتر می‌کنه.

توی یک وضعیت روحی نامتعادل قرار دارم که به اندازه تمام وقتایی که باجنبه بودم و بهم برنخورده، الان داره بهم برمی‌خوره.

من هیچوقت آدم خوب بودنم رو تغییر نمی‌دم، ولی اینکه با کیا آدم خوبی باشم رو تغییر می‌دم.

اونا از این ناراحتن که دیگه نمی‌تونن کنترلم کنن. مرز گذاشتنم رو بی‌احترامی می‌بینن، چون به در دسترس بودنم عادت کرده بودن.

گاهی دلم می‌خواد فقط یک بار، وقتی بهم بی‌احترامی می‌شه، بدون فکر کردن به ناراحت شدن طرف مقابلم جواب بدم. چون حتی وقتی حق دارم از خودم دفاع کنم، باز نگران احساسات کسی‌ام که خودش هیچ نگرانی‌ای بابت احساسات من نداشته.

گاهی دلم می‌خواد فقط یک بار، وقتی بهم بی‌احترامی می‌شه، بدون فکر کردن به ناراحت شدن طرف مقابلم جواب بدم. چون حتی وقتی حق دارم از خودم دفاع کنم، باز نگران احساسات کسی‌ام که خودش هیچ نگرانی‌ای بابت احساسات من نداشته.

دلم برای عصرای تاریکِ پاییزی و خونه موندن تنگ شده بود.

دلم برای عصرای زودتاریک پاییز و خونه موندن تنگ شده بود.

آسمون به طرز عجیب غریبی قشنگه‌.

درود بر اتاقم، درود بر حریم شخصی‌م و تخت گرم و نرمم.😭🤌🏻

سفر تموم شد، برگشتم به آغوش گرم اتاقم.

چه خبر؟ یکم حرف بزنیم؟ https://t.me/HarfChatBot?start=b65ac1975375

دلار ۲۷۰ هزار تومن شد و ما هنوز منتظر یه معجزه‌ایم که از این وضع نجاتمون بده.

تهران دقیقاً وقتی بارون اومد که من توش نیستم. واقعاً ممنون.😭

کاش زندگی هم مثل قطار بود، بعضی ایستگاه‌ها رو می‌شد ایست نکرد و رد شد.

تو محوطه راه‌آهن نشسته بودم که این دختر نازنازی برای من گل آورد.💘😭

بچه‌ها جون. می‌شه لطفا یه انیمیشن قشنگ بهم معرفی کنید؟! https://t.me/HarfChatBot?start=b65ac1975375