†

heeki oneshot

یک دستش رو به سمت نقطه‌ی اتصال بین بدن‌هاشون و جایی که کاملا خودش رو داخل نیکی فرو کرده بود برد و دو انگشتش رو هم به علاوه بر خودش وارد پسر کرد. به هر حال قول داده بود تا کامل پسرش رو پر بکنه.

می‌خوامت. بیمارگونه و مجنون‌وار می‌خوامت، بیشتر از چیزي که بشه با کلمه‌ها توضیحش داد، انقدر می‌خوامت که گاهي خودمم از شدت این خواستن می‌ترسم. از اینکه چطور یك آدم می‌تونه این‌همه برای یك نفر مهم بشه، این‌همه توي دل و جون آدم ریشه بکنه و تمامِ فکر و خیال و زندگیِ آدم بشه. انقدر می‌خوامت که اگر یك روز بگي جونت رو کف دستت بذار و براي من فدا کن، بدون یك لحظه فکر کردن می‌ذارمش توی دستات. چون براي من یك آدم نیستي، همون آدمي هستي که بودنش براي من با همه‌ي دنیا فرق داره.

heeki oneshot : smut .

همین الان هم صورت و گونه های گر گرفته هسیونگ باعث شده بودن تا شلوار پسر تنگ بشه و دلش بخواد هرچه سریعتر استاد جوان و زیبای خودش رو روی همون میزی که پشتش میشینه و دستور میده بفاک بده.

چون وقتی تو خوبی، حال من هم بی‌دلیل بهتر می‌شود. چون دلم می‌خواهد سال‌ها بعد هم دیدنت همان ذوق کوچولوی امروز را در من زنده کند. چون تو را فقط با چشم‌هایم نمی‌بینم؛ چیزی عمیق‌تر از نگاه، تمام وجودم تو را می‌شناسد. چون دلم می‌خواهد تمام «کاش»های زندگی‌ات یک روز تبدیل به اتفاق‌های قشنگ شوند. چون حتی یک روز ساده کنار تو، برای من از هزار اتفاق بزرگ باارزش‌تر است. چون تو باعث شدی بفهمم بعضی آدم‌ها واقعاً شبیه خانه‌اند. چون وقتی دنیا با تو مهربان نیست، دلم می‌خواهد من مهربان‌ترین قسمت آن باشم. چون هیچ‌وقت از شنیدن حرف‌هایت خسته نمی‌شوم، حتی اگر بارها شنیده باشمشان. چون تو را همان‌طور که هستی دوست دارم، نه تصویری که می‌توانستی از خودت بسازی. چون دلم می‌خواهد تمام موفقیت‌هایی را ببینم که هنوز حتی خودت هم نمی‌دانی قرار است بهشان برسی. چون خنده‌ات برای چند ثانیه باعث می‌شود همه‌چیز در دنیا اهمیتش را از دست بدهد. چون دوست داشتنت چیزی از من کم نمی‌کند؛ هر بار انگار قسمت بیشتری از خودم را پیدا می‌کنم. چون تو را حتی در معمولی‌ترین لحظه‌ها هم می‌توانم پیدا کنم و دوست داشته باشم. چون دلم می‌خواهد هر خاطره‌ی قشنگی که در آینده می‌سازم، یک گوشه‌ای از تو را با خودش داشته باشد. چون اگر عشق یعنی مراقبت، من دلم می‌خواهد تمام عمرم را صرف مراقبت از قلبت کنم. چون حتی وقتی از خودت خسته‌ای، برای من هنوز همان آدم دوست‌داشتنی می‌مانی. چون دلم می‌خواهد کنار من هیچ‌وقت مجبور نباشی قسمتی از خودت را پنهان کنی. چون با تو، حتی فقط کنار هم بودن هم برایم کافی و قشنگ است. چون قلبم برای تو جایی ساخته که هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند شبیهش را پر کند. چون دوست داشتنت آن‌قدر در من ریشه کرده که گاهی دیگر نمی‌فهمم کدام قسمت از احساساتم برای خودم است و کدام قسمت برای تو. چون دلم می‌خواهد تمام آرامشی را که ناخواسته به من دادی، یک روز چند برابرش را به خودت برگردانم. چون تو برای من فقط یک آدم نیستی؛ بخشی از احساسی هستی که به زندگی پیدا کرده‌ام. چون اگر دوباره به دنیا بیایم، دلم می‌خواهد یک‌جایی از این زندگی دوباره به تو برسم. چون دلم می‌خواهد وقتی سال‌ها بعد به گذشته نگاه می‌کنی، جایی میان خاطراتت عشق عمیقی را که به تو داشتم پیدا کنی. چون حتی فاصله هم نتوانسته تو را از آن قسمت قلبم که برای خودت ساخته‌ام بیرون ببرد. چون تو را برای کامل بودنت دوست ندارم؛ واقعی بودنت برای دوست داشتنت کافی‌ست. چون دلم می‌خواهد حتی پشت تمام «خوبم»های الکی‌ات هم حواسم به قلبت باشد. چون وقتی دنیا برایت زیادی می‌شود، دلم می‌خواهد آغوشم به اندازه‌ای باشد که چند دقیقه همه‌چیز را فراموش کنی. چون نمی‌خواهم فقط وقتی به من احتیاج داری کنارت باشم؛ حتی روزهایی که هیچ‌کس را نمی‌خواهی هم دوست دارم نزدیکت باشم. چون نگاهت شبیه جایی‌ست که دلم می‌خواهد در آن گم شوم و هیچ عجله‌ای برای پیدا شدن نداشته باشم. چون خوشبختی تو چیزی نیست که بتوانم نسبت به آن بی‌تفاوت بمانم. چون دلم می‌خواهد خنده‌ات یکی از صداهای همیشگی زندگی‌ام باشد. چون تو از آن آدم‌هایی هستی که آدم برای ماندنشان ته دلش دعا می‌کند. چون دوست داشتنت گاهی آرامم نمی‌کند؛ گاهی آن‌قدر دیوانه‌ام می‌کند که خودم هم از شدت علاقه‌ام به تو می‌ترسم. چون حتی اگر هیچ‌کس دیگری جزئیاتت را نبیند، من دلم می‌خواهد تک‌تکشان را بلد باشم. چون دلم می‌خواهد وقتی کسی از عشق حرف می‌زند، یک گوشه‌ی ذهنت بی‌اختیار به من برسد. چون تو را برای فرار از تنهایی نمی‌خواهم؛ تو را فقط به خاطر خودِ خودت می‌خواهم. چون برای بودنت هیچ جایگزینی در ذهنم وجود ندارد. چون دلم می‌خواهد دستت را بگیرم و از اینکه عزیزترین آدم زندگی منی، هیچ خجالتی نداشته باشم. چون اگر هزار بار حق انتخاب داشته باشم، هر هزار بار قلبم سمت تو می‌رود. چون دلم می‌خواهد حتی چین‌های گوشه‌ی چشم‌هایت را هم یک روز از نزدیک دوست داشته باشم. چون عشق من به تو به داشتن تو وابسته نیست؛ به این وابسته است که تو در این دنیا وجود داری. چون هرچه بیشتر دوستت دارم، بیشتر می‌فهمم هنوز نتوانسته‌ام حتی نصف چیزی را که در قلبم برای توست نشان بدهم. چون میان تمام چیزهایی که می‌توانستم از دنیا بخواهم، قلبم فقط تو را خواست. چون آخرش، بین تمام دلیل‌هایی که می‌توانم برای دوست داشتنت پیدا کنم، خودِ تو از همه قشنگ‌تری. چون من تو را بیشتر از چیزی دوست دارم که کلمه‌ها بتوانند حتی نزدیکش شوند.

چون تو تنها آدمی هستی که دلم می‌خواهد تمام فرداهایم را با او ببینم. چون بودنت، حتی از دور، یک جای عجیبی از قلبم را آرام می‌کند. چون خوشحالی تو، یک‌جور غیرقابل‌توضیحی خوشحالم می‌کند. چون دلم می‌خواهد تمام خستگی‌های دنیا قبل از رسیدن به تو، به من برسند. چون میان تمام آدم‌ها، قلبم بی‌اجازه تو را انتخاب کرد. چون حتی دلتنگی‌ات هم برای من شیرین‌تر از حضور خیلی آدم‌هاست. چون دوست داشتنت شبیه پیدا کردن خانه‌ای‌ست که نمی‌دانستم تمام عمر دنبالش می‌گشتم. چون وقتی تو هستی، آینده دیگر آن‌قدرها هم ترسناک به نظر نمی‌رسد. چون لبخندت می‌تواند تمام حال یک روزم را زیر و رو کند. چون دلم می‌خواهد تمام خوشحالی‌هایت را از نزدیک ببینم و برایشان ذوق کنم. چون ناراحتی‌ات را که می‌بینم، چیزی درون من هم فرو می‌ریزد. چون تو را فقط برای روزهای خوبت نمی‌خواهم؛ تمام تو را می‌خواهم. چون حتی سکوتت هم برای من پر از چیزهایی‌ست که دوست دارم بشنوم. چون دلم می‌خواهد بعد از هر خستگی و هر آشفتگی، جایی نزدیک من برایت امن بماند. چون هیچ‌کس مثل تو نمی‌تواند یک روز کاملاً معمولی را برایم دوست‌داشتنی کند. چون ساده‌ترین لحظه‌ها کنار تو، عجیب‌ترین ارزش را برایم پیدا می‌کنند. چون دلم می‌خواهد تمام آدم‌هایی را که در آینده می‌شوی هم دوست داشته باشم. چون هرچه بیشتر می‌شناسمت، بیشتر به انتخاب قلبم ایمان می‌آورم. چون حتی وقتی چیزی نمی‌گویی، باز هم دلم نمی‌خواهد از کنارت بروم. چون غریبه شدن با تو، یکی از معدود چیزهایی‌ست که واقعاً از فکر کردن به آن می‌ترسم. چون اگر خوشبختی شکل داشت، احتمالاً جایی شبیه خنده‌ی تو بود. چون دوست داشتنت هر روز دوباره و بدون اینکه از من اجازه بگیرد اتفاق می‌افتد. چون اسم تو، قبل از اینکه به لب‌هایم برسد، قلبم را تکان می‌دهد. چون هر «مواظب خودت باش» گفتنم، تهش یک عمر مراقبت از تو خوابیده. چون دلم می‌خواهد حتی در سکوت هم کنارت پیر شوم. چون دلم نمی‌خواهد فقط عشق تو باشم؛ می‌خواهم یکی از امن‌ترین آدم‌های زندگی‌ات هم باشم. چون نگاهت چیزی دارد که هیچ‌جای دیگری پیدایش نمی‌کنم. چون وقتی به تو فکر می‌کنم، آینده برایم رنگ دیگری می‌گیرد. چون دلم می‌خواهد هر صبح، هنوز یک دلیل تازه برای بیشتر دوست داشتنت داشته باشم. چون حتی در روزهایی که خودت را دوست نداری، من هنوز هزار دلیل برای دوست داشتنت می‌بینم. چون دلم می‌خواهد وقتی به آغوش نیاز داری، یکی از اولین جاهایی که به ذهنت می‌رسد من باشم. چون خوشحالی تو، عجیب‌تر از خوشحالی خودم، دلم را گرم می‌کند. چون نبودنت فقط دلتنگم نمی‌کند؛ انگار بخشی از دنیایم را با خودش می‌برد. چون بعضی آدم‌ها را نمی‌شود فقط دوست داشت؛ باید تمام وجودت درگیرشان شود، درست مثل تو. چون دلم می‌خواهد ترس‌هایت را یکی‌یکی از دست‌هایت بگیرم و آرام‌ترشان کنم. چون کنار تو لازم نیست همیشه وانمود کنم قوی‌ام. چون صدایت می‌تواند شلوغ‌ترین قسمت ذهنم را برای چند لحظه ساکت کند. چون تو برای من فقط آدمی که آمد نیستی؛ کسی هستی که در من ماند. چون دلم می‌خواهد تمام خوشی‌هایی که زندگی از تو دریغ کرده، راهشان را به سمت تو پیدا کنند. چون دوست دارم یکی از دلایل لبخندهای بی‌دلیل تو باشم. چون دیدنت هنوز هم برای قلبم اتفاق کوچکی نیست. چون حتی وقتی کنارم نیستی، یک تکه از حضورت در من جا می‌ماند. چون دلم می‌خواهد هرچقدر دنیا عوض شد، چیزی در دوست داشتن من نسبت به تو عوض نشود. چون تو را برای یک فصل نمی‌خواهم؛ دلم تمام سال‌های زندگی‌ات را می‌خواهد. چون دلم می‌خواهد روزهای بدت را هم با همان عشقی در آغوش بگیرم که روزهای خوبت را. چون «همیشه» برای تو تنها کلمه‌ای نیست که بشود گفت؛ چیزی‌ست که دلم می‌خواهد برایت زندگی کنم. چون وقتی نگاهت می‌کنم، یک حس عجیبی درونم می‌گوید که تمام این مدت، دنبال همین آدم بوده‌ام. چون حتی کوچک‌ترین خوشحالی‌ات برای من ارزش ذوق کردن دارد. چون دلم می‌خواهد وسط شلوغ‌ترین روزهایت، گوشه‌ی کوچکی از آرامشت باشم. چون دوست داشتنت عمیق‌ترین چیزی‌ست که تا امروز در خودم پیدا کرده‌ام. چون اگر تمام دنیا را دوباره از اول بچینم، باز هم دلم می‌خواهد تو را جایی در زندگی‌ام داشته باشم. چون دلم نمی‌خواهد فقط در خاطراتت بمانم؛ دلم آینده‌ای می‌خواهد که بخشی از آن باشم. چون هیچ فاصله‌ای نتوانسته تو را از نزدیک‌ترین جای قلبم دور کند. چون دلم می‌خواهد هر بار که زمین خوردی، جایی برای تکیه کردن داشته باشی. چون تو از آن آدم‌هایی هستی که آدم دلش می‌خواهد بیشتر از دوست داشتن، مراقبشان باشد.