-💙

تابستونم رو دارم شبیه یه مرد ۵۵ ساله‌ای که زنش مرده و از زندگی سیره میگذرونم.

اگر عزیزِ شما ناگهانی شروع به تمیزکردنِ همه‌چیز کرد، سعی نکن متوقش کنی، وقتی کارش تموم شد، در آغوشش بگیر و بهش بگو درکش می‌کنی. این کارش بخاطر به‌هم ریختگیِ خونه نیست، بخاطر به‌هم ریختگیِ ذهنشه :)

از دادنِ کتابی به دیگری، که زیرِ جمله‌هایش خط کشیده‌ام، خجالت می‌کشم. گویی زخم‌هایم را به دیگری داده باشم؛ انگار که بگویم: «ببین… این قسمت از زخم‌هایم خیلی درد می‌کند.»

اینقد هوا گرمه هر سری از بیرون برمیگردم ادم پخته تری ام

وقتی بچه بودم، همیشه برام عجیب بود که چرا آدم‌های بزرگ‌تر گاهی بی‌دلیل یه آه عمیق می‌کشن. حالا می‌فهمم چرا.

شیرکاکائو:))))))🤎

توی این دوره‌ای که همه هر چیزی رو توی اینترنت به اشتراک می‌ذارن و دنبال تأیید و توجه از بقیه‌ان، اینکه واقعاً زندگی شخصیت رو برای خودت نگه داری، انضباط و خودکنترلی فوق‌العاده‌ای می‌خواد.

«دوباره سبز می‌شوم؛ به احترامِ اشک‌ها.»

زندگی به من آموخت که آدم‌ها نه دروغ می‌گویند، نه زیر حرفشان می‌زنند. اگر چیزی می‌گویند صرفا احساسشان در همان لحظه‌ست، نباید رویش حساب کرد.

محتوای مغزم : بیا تو ملکه مه شاه بوم همش قربونتا بوم⁦:⁠-⁠)⁩

بیا ک شهرمون پر جنگ و رگباره:)

۶ ماه گذشت... آن فاجعه را نمی‌توان از یاد برد ‏نه امروز بلکه تا پایان تاریخ.

تو به دنیایی تعلق پیدا کردی ک حتی اسم من درآن یک واژه گم شده است:)

:

مگر فایده‌ای هم دارد؟ به درختی که تبدیل به هیزم شده بگویی باغبان پشیمان است.

دوباره کنار جنگ زیر موشکاییم خوشحال از اینکه تو بهترین سه ماه سالیم😂