SHIRDAL POST | شیردال پست

جدایش کلاهک و دلایل بازنشستگی در نزدیکی هدف، موتور خاموش می‌شد. سپس دماغه موشک جدا می‌شد. دماغه که کلاهک هسته‌ای داخل آن قرار داشت، مسیر خود را به صورت بالستیک ادامه می‌داد. بدنه اصلی موشک و سیستم پیشران از کلاهک جدا می‌شدند. به این ترتیب کلاهک با سرعت بالا به سمت هدف سقوط می‌کرد. در زمان شروع پروژه، Snark یکی از راه‌های واقع‌گرایانه آمریکا برای رساندن سلاح هسته‌ای به فاصله بین‌قاره‌ای بود. اما در دهه ۱۹۵۰ یک انقلاب اتفاق افتاد و آن ICBM ها بودند . موشک‌های بالستیک قاره‌پیما مثل SM-65 Atlas و SM-68 Titan به سرعت پیشرفت کردند. یک موشک کروز زیرصوت در چنین بردی فرصت بسیار بیشتری برای کشف و رهگیری در اختیار دشمن قرار می‌داد. خود موزه نیروی هوایی آمریکا نیز اشاره می‌کند که توسعه ICBM ها و بمب‌افکن‌های جت جدید، جایگاه Snark را به‌شدت تضعیف کرد. P12 @SHIRDALPOST | #P_S

نحوه عملیات 🔸با وجود مشکلات، نیروی هوایی تصمیم گرفت Snark را کاملاً کنار نگذارد. 🔹در ژانویه ۱۹۵۹، 702nd Strategic Missile Wing در پایگاه Presque Isle، ایالت Maine فعال شد. 🔸موقعیت جغرافیایی این پایگاه تصادفی نبود. 🔹جزیره Presque Isle در شمال شرقی آمریکا قرار داشت و فاصله آن تا بخش‌هایی از شوروی کمتر بود. 🔻در نتیجه Snark می‌توانست از این نقطه، بخش بزرگی از خاک شوروی را در برد خود قرار دهد. ▪️اولین موشک‌های تولیدی SM-62A در مه ۱۹۵۹ تحویل شدند. کلاهک استاندارد آن W39 thermonuclear warhead بود با قدرت حدود ۴ مگاتن. 🔻موشک‌ها در پایگاه زمینی نگهداری می‌شدند. ▪️ و در زمان آماده‌سازی : 🔹 موشک روی سکوی پرتاب قرار می‌گرفت 🔹 دو بوستر سوخت جامد نصب می‌شدند 🔹 سامانه هدایت آماده می‌شد 🔹 موتور J57 آماده کار می‌شد 🔹 موشک به سمت مسیر تعیین‌شده پرتاب می‌شد 🔻بوسترها حدود ۴ ثانیه کار می‌کردند و پس از رسیدن به سرعت مناسب جدا می‌شدند. سپس موتور J57 وظیفه اصلی پرواز را بر عهده می‌گرفت. موشک Snark در ارتفاع بالا و با سرعت حدود Mach 0.9 به سمت هدف میرفت. P11 @SHIRDALPOST | #P_S

پرواز های دوربرد 🔻برای آزمایش واقعی برد، Snark ها از فلوریدا به سمت اقیانوس اطلس پرواز می‌کردند. 🔻بعضی از پروازهای آزمایشی تا Ascension Island در اقیانوس اطلس جنوبی ادامه داشتند؛ تقریباً ۵۰۰۰ مایل دورتر. ▪️این آزمایش‌ها برای بررسی عملکرد موشک در مسافت‌های بسیار طولانی انجام می‌شدند. 🔹در یکی از موفق‌ترین آزمایش‌ها، Snark توانست مسافت بسیار زیادی را طی کند و به محدوده هدف برسد. 🔻اما حتی این موفقیت‌ها هم مشکل اصلی را کاملاً حل نکردند و آن قابلیت اطمینان بود. P10 @SHIRDALPOST | #P_S

پیچیدگی مشکل ساز ▪️ایده هدایت نجومی بسیار هوشمندانه بود. اما موشک باید در ارتفاع زیاد، ستاره‌های مشخصی را شناسایی و موقعیت خود را با آنها مقایسه می‌کرد. اگر سنسور ستاره را اشتباه تشخیص می‌داد یا سامانه مکانیکی دچار خطا می‌شد یا سیستم اینرسیایی خطا می‌کرد یا شرایط پرواز باعث خطای محاسباتی می‌شد، موشک می‌توانست به تدریج از مسیر اصلی منحرف شود. 🔻و وقتی موشکی قرار است ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ مایل پرواز کند، حتی خطای بسیار کوچک در مسیر می‌تواند در انتها به فاصله عظیمی از هدف تبدیل شود. P9 @SHIRDALPOST | #P_S

آزمایش ها 🔻از دهه ۱۹۵۰، صدها آزمایش مختلف روی Snark انجام شد و کیپ کاناورال به مرکز اصلی آزمایش آن تبدیل شد. ▪️بین ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰، ۹۷ پرتاب Snark از کیپ کاناورال انجام شد. 🔹تعداد قابل توجهی از آنها شکست خوردند؛ به حدی که سواحل فلوریدا در میان کارکنان برنامه به شوخی «Snark-infested waters» معروف شده بود. ▪️ مشکل اصلی: دقت موشک Snark قرار بود هزاران کیلومتر پرواز کند و در نهایت یک کلاهک هسته‌ای را به هدف برساند. 🔻اما سامانه هدایت آن هنوز در حال بلوغ بود. در آزمایش‌های برد بلند، عملکرد سامانه هدایت بارها دچار مشکل شد. 🔻در تعدادی از آزمایش‌ها، موشک‌ها مسیر خود را گم کردند یا بسیار دور از نقطه موردنظر سقوط کردند. ▪️یکی از آزمایش‌های برد بلند در سال‌های پایانی حتی نشان داد که موشک توانسته بیش از ۵۰۰۰ مایل پرواز کند. ▪️مطالعات نیروی هوایی نشان دادند که قابلیت اطمینان سامانه هدایت هنوز بسیار پایین‌تر از حد موردنیاز بود. یک تحلیل تاریخی نیروی هوایی گزارش می‌کند که در آخرین ۱۰ پرتاب، سامانه هدایت کمتر از ۵۰٪ احتمال عملکرد مطابق مشخصات داشت. P8 @SHIRDALPOST | #P_S

مشخصات SM-62 Snark سازنده: Northrop شروع پروژه: ۱۹۴۵–۱۹۴۶ اولین پرواز موفق: ۱۹۵۱ ورود به خدمت: ۱۹۶۰ سرعت: حدود ۱۰۴۵ کیلومتر بر ساعت برد: حدود ۱۰٬۲۰۰ کیلومتر ارتفاع: حدود ۱۵ کیلومتر موتور: Pratt & Whitney J57 بوستر: ۲ موتور سوخت جامد هدایت: اینرسیایی + ستاره‌ای کلاهک: W39 گرماهسته‌ای قدرت W39: حدود ۴ مگاتن P7 @SHIRDALPOST | #P_S

بدترین مشکل ▪️یک موشک با برد چند صد کیلومتر را می‌توان با سامانه‌های نسبتاً ساده هدایت کرد اما Snark قرار بود بیش از ۱۰ هزار کیلومتر پرواز کند. 🔻خطای بسیار کوچک (CEP) در مسیر می‌توانست در پایان به چندین کیلومتر خطا تبدیل شود. 🔸راه‌حل نورثروپ یکی از جالب‌ترین سامانه‌های هدایت آن دوران بود که Stellar-Inertial Navigation شناخته میشد. 🔹یعنی ترکیب ناوبری اینرسیایی + ناوبری نجومی سامانه اینرسیایی با ژیروسکوپ و شتاب‌سنج، حرکت موشک را محاسبه می‌کرد. 🔻اما خطای INS به مرور زمان جمع می‌شود. بنابراین Snark در طول مسیر، موقعیت خود را با ستاره‌ها تطبیق می‌داد. به زبان ساده تر سامانه INS میگفت: من نسبت به نقطه شروع چقدر حرکت کرده‌ام؟ و سامانه Star Tracker می‌گفت: با نگاه کردن به ستاره‌ها، واقعاً کجا هستم؟ ▪️سپس سیستم ناوبری می‌توانست خطای ایجادشده را اصلاح کند. 🔻برای دهه ۱۹۵۰ این فناوری فوق‌العاده پیشرفته بود. 🔻اما در عمل، همین سیستم یکی از بزرگ‌ترین مشکلات Snark شد. P6 @SHIRDALPOST | #P_S

نحوه حرکت نسخه هسته ای ▪️وقتی Snark به نزدیکی هدف می‌رسید و موتور خاموش می‌شد و قسمت دماغه از بدنه جدا می‌شد و کلاهک هسته‌ای داخل دماغه به مسیر بالستیک خود ادامه می‌داد. یعنی در مرحله پایانی، دماغه حامل کلاهک مانند یک جسم بالستیک بدون موتور به سمت هدف سقوط می‌کرد. 🔻این روش به Snark اجازه می‌داد در مرحله پایانی، بدون نیاز به ادامه کار موتور، کلاهک را با سرعت بالا به سمت هدف ببرد P5 @SHIRDALPOST | #P_S

نسخه های بعدی ▪️نسخه‌های بعدی با نام N-69 ساخته شدند. 🔻این بار Snark دیگر با سورتمه راکتی پرتاب نمی‌شد. 🔸دو بوستر سوخت جامد در زیر بدنه قرار گرفتند. 🔹این بوسترها در حدود ۴ ثانیه می‌سوختند و سرعت موشک را به حدود ۳۰۰ مایل بر ساعت می‌رساندند ، سپس بوسترها جدا می‌شدند و موتور جت اصلی وارد عمل می‌شد. ▪️در نسخه‌های اولیه N-69 از موتور Allison J71 استفاده شد اما J71 مشکلات زیادی داشت و عملکرد مورد انتظار را ارائه نمی‌کرد. در نتیجه در مدل‌های بعدی، موتور Pratt & Whitney J57 جایگزین شد. این همان موتوری بود که در هواپیماهایی مانند B-52 و F-100 نیز استفاده می‌شد. P4 @SHIRDALPOST | #P_S

اولین نسل 🔹اولین نمونه جدی Snark با نام Northrop N-25 ساخته شد. 🔸این مدل از یک موتور توربوجت Allison J33-A-31 استفاده می‌کرد. ▪️خودش مستقیماً از زمین بلند نمی‌شد. موشک روی یک سورتمه ریلی راکتی قرار می‌گرفت و موتورهای راکتی آن را روی ریل شتاب می‌دادند. ▪️بعد از رسیدن به سرعت مناسب، موتور جت وارد عمل می‌شد. ▪️در N-25 همچنین از سیستم هدایت رادیویی استفاده می‌کرد و یک هواپیمای DB-45 می‌توانست در طول پرواز فرمان‌های لازم را به آن بدهد. 🔹اولین پرواز موفق این خانواده در آوریل ۱۹۵۱ انجام شد. 🔸اما نیروی هوایی در همین زمان نیازهای بسیار بزرگ‌تری پیدا کرده بود. ▪️موشک Snark باید برد بیشتری داشته باشد و محموله هسته‌ای سنگین‌تری حمل کند و خودش و بتواند مسیر بسیار طولانی را طی کند و همین باعث تولد نسل جدید شد. P3 @SHIRDALPOST | #P_S

پیدایش ▪️کروز Snark از نظر ظاهری بیشتر شبیه یک هواپیمای بدون خلبان با دماغه بسیار کشیده بود تا چیزی که امروزه از یک موشک کروز تصور می‌کنیم. 🔸اما یک تفاوت مهم داشت: 🔹موشک Snark قرار نبود فقط یک پهپاد آزمایشی باشد. 🔸قرار بود یک موشک کروز استراتژیک بین‌قاره‌ای باشد که بتواند هزاران کیلومتر پرواز کند و در پایان مسیر، کلاهک هسته‌ای خود را به هدف برساند ؛ طرح اولیه بارها تغییر کرد. نسخه‌های اولیه کوچک‌تر بودند، اما با افزایش نیاز نیروی هوایی به برد و محموله بیشتر، Snark بزرگ‌تر و سنگین‌تر شد. P2 @SHIRDALPOST | #P_S

◽اسنارک ، نخستین کروز قاره پیمای آمریکا! 🔹بعد از جنگ جهانی دوم، آمریکا به دنبال راهی برای رساندن سلاح هسته‌ای به اهداف بسیار دور، بدون به خطر انداختن خدمه بمب‌افکن‌ها بود. ▪️در ۱۹۴۵، نیروی هوایی ارتش آمریکا الزامات اولیه یک موشک بدون سرنشین را مطرح کرد: 🔹برد حدود ۵۰۰۰ مایل 🔸 توان حمل حدود ۲۰۰۰ پوند محموله 🔹 سرعت حدود ۶۰۰ مایل بر ساعت شرکت Northrop طرحی ارائه کرد که بعدها به نام Snark مشهور شد. 🔹پروژه ابتدا با نام MX-775A شناخته می‌شد و در کنار پروژه دیگری از نورثروپ، یعنی MX-775B / Boojum، توسعه پیدا کرد. 🔸Snark نسخه زیرصوت بود و Boojum قرار بود نسخه مافوق‌صوت باشد 🔹در اواخر دهه ۱۹۴۰ نام SSM-A-3 برای Snark اختصاص داده شد و بعداً با تغییر سیستم نام‌گذاری، به SM-62 تبدیل شد. P1 @SHIRDALPOST | #P_S

💠صبح بخیر همراهان💠 رزمایش پیامبر اعظم ۷ @SHIRDALPOST | #IM

💠شب بخیر همراهان💠 @SHIRDALPOST

عملیات تیراندازی دقیق توسط واحد تیراندازان در جبهه‌های جیزان، با هدف هدف قرار دادن تجمع نیروهای دشمن سعودی، شامل نیروهای یمنی و سودانی - ۱ اکتبر ۲۰۲۶

در فیلم ، 9 شلیک به سر (هدشات - HeadShot) و 2 شلیک به قسمت های نامعلوم بدن (Unknown part of the body) و 6 شلیک به قسمت های دیگر بدن (Other Parts of the body) دیده میشود .

@SHIRDALPOST | #P_S

🇮🇷همکاری‌های نقسا و نهاجا ✈️ 🔥 اخیرا که عده‌ای انگل در جامعه نظامی‌نویس کشور در صدد ایجاد اختلاف بین سپاه و ارتش با مضمون ″سپاه سرکوبگر تروریستی که به فکر اجنبی است حقوق ارتش مردمی و ملی را خورده است″ یا ″پول نیروی هوایی ارتش خرج گروه های نیابتی شده است″ میباشد، جا دارد سلسله پستی راجب همکاری‌های نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بنویسیم. 🔥 همکاری میان نقسا به عنوان شاخه عملیات برون‌مرزی و معمار راهبرد منطقه‌ای ایران، و نهاجا به عنوان کلیدی‌ترین نیروی ارتش جمهوری اسلامی ایران، یکی از پیچیده‌ترین و مؤثرترین نمونه‌های همکاری نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران است. این همکاری که بر پایه تلفیق توانمندی‌های هوانوردی کلاسیک با الزامات دکترین نبرد ناهمطراز شکل گرفته، طی سه دهه گذشته از پشتیبانی از نیروهای بومی در خطوط نبرد افغانستان تا برپایی پل‌های هوایی راهبردی در سوریه، صیانت از مرزهای شرقی در برابر تروریسم فرامرزی و ارائه خدمات مستشاری-تکنولوژیک در یمن و سایر نقاط جهان گسترش یافته است. 🔥 پایه و اساس همکاری میان نیروی قدس و نیروی هوایی ارتش بر ضرورت ایجاد یک راهکنش دفاع فرامرزی منطبق بر بازدارندگی نیابتی استوار است. در تقسیم کار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، نیروی قدس مسئولیت طراحی سیاست‌های فرامرزی، ایجاد شبکه‌های موثر نیابتی و فرماندهی عملیات‌های برون‌مرزی را بر عهده دارد، در حالی که نهاجا قوای اصلی در رزم و لجستیک هواپایه است. انتقال توانایی‌های نهاجا به میادین پرریسک عملیاتی بدون اتکا به راهبردهای رایج پشتیبانی هوایی کلاسیک غربی، از طریق سازوکاری انعطاف‌پذیر صورت گرفت که در آن فرماندهی تاکتیکی با نیروی قدس و اجرای تخصصی با نهاجا بوده است. در دوران فرماندهی سردار سپهبد پاسدار شهید قاسم سلیمانی، رویکردی نوین در استفاده از ظرفیت‌های ارتش ایجاد شد که طی آن عناصر زبده نهاجا شامل خلبانان، افسران هدایت هوایی و مهندسان پرواز به صورت داوطلبانه و در قالب گروه‌های مستشاری به جبهه‌های منطقه‌ای پیوستند. این پیوند عملیاتی، ظرفیت لجستیک هوایی ایران را با شبکه‌های لجستیک زمینی (رکن چهارم نیروی قدس سپاه) پیوند زد و سرعت واکنش جمهوری اسلامی را در مواجهه با بحران‌های ناگهانی به شدت قوی کرد. سیر تکامل این ره‌نامه مشترک نشان می‌دهد که برخلاف تصورات اولیه مبنی بر جدایی وظایف ارتش به عنوان نیروی دفاع کلاسیک مرزی و سپاه به عنوان نیروی دفاع ایدئولوژیک و برون‌مرزی، نیازهای میدانی در محیط‌های عملیاتی نظیر سوریه و عراق سبب ایجاد یکپارچگی سازمانی در حوزه‌های سوخت‌رسانی، ترابری سنگین، پشتیبانی آتش هوایی و پایش پهپادی و الکترونیکی میان دو نیرو شده است. 🇮🇷 پیشینه همکاری‌های عملیاتی میان نیروی هوایی ارتش و نیروی قدس سپاه به دهه ۱۳۷۰ و دوره نخست تسلط طالبان بر افغانستان بازمی‌گردد. در آن برهه، نیروی قدس سپاه برای مهار تهدیدات ناشی از گروه‌های افراطی در مرزهای شرقی و حمایت از جبهه متحد به رهبری احمدشاه مسعود (که متأسفانه کار اشتباهی بود)، نیازمند ایجاد یک کریدور لجستیکی هوایی بود. نهاجا با اعزام هواپیماهای ترابری سی-۱۳۰ هرکولس و... به فرودگاه‌های کوهستانی و فاقد امکانات پیشرفته مانند فرودگاه بگرام و الباقی فرودگاه‌های شمال افغانستان، مهمات، تجهیزات لوجستیکی و ادوات امدادی را منتقل کرده و بیس نخستین پروازهای فرامرزی را پایه‌گذاری نمود. 🎯 در همان مقطع و طی دهه‌های ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰، نهاجا با هماهنگی شبکه‌های اطلاعاتی نیروی قدس (رکن سوم)، عملیات‌های هدفمندی را علیه مقرها و پایگاه‌های گروه‌های پانکرد ضد ایرانی در شمال عراق اجرا کرد که نشان‌دهنده توانمندی ارتش در اجرای ضربات هوایی نقطه‌زن بر اساس داده‌های گردآوری‌شده توسط نیروی قدس بود. در نهایت با آغاز موج بحران‌های منطقه‌ای پس از تحولات موسوم به بهار عربی از سال ۲۰۱۱ و ظهور گروه‌های تکفیری همچون داعش و جبهه‌النصره، ابعاد همکاری‌های نهاجا و نیروی قدس از سطح پشتیبانی محدود به یک یکپارچگی کامل تاکتیکی، عملیاتی و اطلاعاتی ارتقا یافت و جغرافیای گستردەتری از شامات تا شبه‌جزیره عربستان و افریقا را پوشش داد. 1/4

۱۵۷ روز پیش، ترامپ گفت که خطوط لوله نفت ایران به دلیل محاصره آمریکا، ظرف ۳ روز خودبه‌خود منفجر خواهند شد. @SHIRDALPOST | #IM