blue hour !!
Открыть в Telegram
Just midnight thoughts turning into love stories Wanna talk ?? : @HelikaIsHerebot Archive : @bluehouranon
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
1 054
Подписчики
+224 часа
+97 дней
+9530 дней
Архив постов
1 054
«میدونی میتونم به جرم آدمربایی ازت شکایت کنم، آقای نوراویت؟»
جمینای بیتوجه بهش هردو چمدون رو گوشه اتاق هتل گذاشت و با چهرهای که بهنظر میرسید از طنز پسر همراهش خوشش نیومده، سمتش برگشت. «با پای خودت سوار اون هواپیما شدی، ناتاوات... دقیقا کدوم آدمربایی؟»
فورث در اتاق رو پشت سرش بست و دست به کمر مقابلش قرار گرفت. اخمهاش توی هم رفتن و حق به جانب جواب داد: «معذرت میخوام که ساعت سه نصف شب از پنجره اتاقم من رو دزدیدی و خانوادهام خبر ندارن؟ تو دیگه عجب آدمی هستی!»
پسر روبهروش با خونسردی تمام بدن خستهش از پرواز طولانی رو روی تخت انداخت. «برای این کارم دلیل داشتم.»
«دلایلت رو به بابام بگو.» لحن فورث کمی ملایمتر از چند دقیقه قبل شد. روی تخت نشست و تصمیم گرفت تنش بینشون رو برای چند لحظه هم که شده از بین ببره.
جمینای آهی کشید و جواب داد: «اون خودش یکی از دلایلیه که مجبورم هربار از پنجره خونهتون بدزدمت.» به پهلو چرخید، یکی از دستهاش رو زیر سرش گذاشت و دست فورث رو بین انگشتهای دست آزادش گرفت. «ولی دلایل دیگهش... این بود که گفتی دلت میخواد سوار قایقهای ونیز بشی و به پرندهها غذا بدی. گفتی دوست داری کشورهای مختلف رو ببینی و من هم آرزوت رو برآورده کردم؟» مکثی کرد و بعد، به زبان ایتالیایی ادامه داد: «Vorrei perdermi a Venezia, ma solo se sei con me»
*دلم میخواد توی ونیز گم بشم ولی در صورتی که تو همراهم باشی.*
23 сент., 16:39
25 сент., ~10:16
1 054
من رایتر بلاک نمیشم آخه =))) سینرز بلاک میشم...
23 сент., 16:13
24 сент., ~13:24
1 054
https://t.me/boylovetales/24196
وقتشه چراغارو خاموش کنیم و یواشکی گریه کنیم.
23 сент., 16:12
24 сент., ~13:24
1 054
https://t.me/boylovetales/24201
به عنوان چیزایی که فقط مینویسی تا از بلاک شدن در بیای واقعا خیلی زیبان😭😭
من بلاک میشم دیگه نمیتونم بنویسم هیچی واقعا
چهار ماهه بلاک شدم بدجور:)
23 сент., 16:12
24 сент., ~13:24
1 054
نگار روی اتیشه واقعا، داری peak و شاهکار خلق میکنی:((😭😭😭
23 сент., 16:09
24 сент., ~13:09
1 054
نگار روی اتیشه واقعا داری peak و شاهکار خلق میکنی:((😭😭😭
23 сент., 16:09
23 сент., ~16:09
1 054
دختر جوان آلبوم عکسهای قدیمی رو روی پاهای کوچکش گذاشت و اشارهای به یکی از عکسهای کهنه کرد. «بابایی، اینها کیان؟»
پووین از داخل آشپزخونه نگاهی به دخترش انداخت و همینطور که با دستمال تمیزی خاک ظرفها رو میگرفت و اونها رو توی کابینت میچید، با ملایمت جواب داد: «سِرا، عزیزم... مگه نگفتم نباید دست به وسایل پدرت بزنی؟»
سرا آلبوم عکس رو با ناراحتی کنار گذاشت و با لبهای برچیده از جا بلند شد. خودش رو از بین کارتنهای بزرگ و کوچک وسایل خونهشون به آشپزخونه رسوند و دستهای ظریفش رو برای درخواست بغل بالا آورد. پووین با لبخند همیشگی دستمال توی دستش رو کنار گذاشت و دخترکش رو در آغوش گرفت. سرا معصومانه گفت: «ولی مامان میگه عکسها رو توی آلبوم میذاریم تا خاطره بشن، مثل اونی که عکسهای من رو داره.»
مرد جوان موهای بافتهشدهی دختربچه رو نوازش کرد و آهسته جواب داد: «مامان درست میگه. ولی آدم بزرگها بعضی وقتها دلشون نمیخواد بعضی از خاطرهها رو مرور کنن.»
حالت چهرهی سرا مثل تمام دفعاتی که میخواست چیز جدیدی یاد بگیره درهم رفت و با کنجکاوی پرسید: «مرور یعنی چی؟»
پووین خندید و بوسهای روی گونه سرخ دخترش گذاشت. کمی فکر کرد و بعد، جواب داد: «مرور کردن یعنی دوباره نگاه کردن یه چیزی... مثل وقتهایی که به مامان میگی برات سگهای قهرمان رو دوباره بذاره.»
سرا اخمی کرد و آزرده خاطر گفت: «اسمش گشت پنجهایه، بابایی! هیچوقت یاد نمیگیری!»
مرد جوان لپ دختربچه رو کشید و با لحن بامزهای که جواب داد: «هرچی شما بگی، خانوم کوچولو.»
23 сент., 16:05
25 сент., ~10:16
