آرمـیتی

‏از تغییر آدم‌ها ناراحت می‌شم، نه چون اشتباه شناخته بودمشون یا واقعی نبود، بیشتر برای نسخه‌ای ازشون که در گذشته جا موند و حالا فقط من به یادش می‌آرم. اگه منم فراموش کنم، کی نگهبانش می‌مونه؟! : اشتیلر

چقد نیاز دارم از اینجا برم و چقد دارم هیچ کاری نمیکنم.

.

challenge~ forward this post, and i'll share one of your artworks here so we can enjoy each other's art.♡

آسمون تا ابد شگفت انگیز میمونه.

دلم برای فقدان‌هایی که دارم می‌سوزه. پر از چاله‌ام، حس‌هایی که انگار قرار نیست هیچ‌وقت تجربه‌شون کنم. مثل خوشیِ اینکه دوستی به یه چای دعوتم کنه.

از اینکه مدام باید برای حتی کوچک‌ترین موضوعات و حرف‌ها هم خودمو به نزدیکانم توضیح بدم خستم، از ته وجودم خستم.

هنر ظریف بیخیالی کجا موجوده؟

چیزی که نکشتت باعث میشه این شکلی کف اتاقت ولو بشی.

نه واقعا از این نجات دهنده داخل آیینه آبی گرم نمیشه.

یاد بگیر که آدما مقصد نیستن، همسفرن.

فقط مرتضی پاشایی می‌فهمید من چی می‌کشم.

هرچی بلا سرم میاد و نمیاد از فکر کردن زیاده.

واقعا از اینکه همیشه خستم، خستم.

+ آدم مهم نیست چطوری میخوره زمین میا، مهم اینه چطوری پا میشه! - وقتی فشار زندگی زیاد میشه من همیشه رو موهام خالی میکنم.

از زندگی کتاب های میا و پاییز کانادا رو طلبکارم‌.

از زندگی کتاب های میا و پاییز کانادا رو طلبکارم‌.

.