'

عشق زبانی واحد نداره انگار هرکس اونو با الفبای روح خودش معنا می‌کنه. برای یکی، عشق در آیینه‌ی فداکاری معنا می‌شه و برای دیگری در زمزمه‌های توجه. در واقع، هیچ‌کس نمی‌تونه عمقِ تجربه‌ی دیگری از عشق را آن‌طور که هست، لمس کنه در این میان، نگاهِ آقای عسکری به عشق برایم بسیار ستودنی و جالبه انگار از نظرش، عشق یعنی معجزه‌ی وصال یعنی طعم شیرینِ رسیدن پس از عبور از کویرِ فراغ و تحملِ دشواری‌های دوری. توصیف ایشان، من را به یادِ قصه‌ی ازلیِ یوسف و زلیخا می‌اندازه عشقی که در پسِ سختی‌ها، عطرِ وصال می‌پراکند. این نگاه، حقیقتاً ستایش‌برانگیزه

گر بنا هست کسی واسطه‌ی ما بشود ضامنم شاهِ خراسان بشود ، خوبتر است

از الان دلم برات تنگ شده.

به کدام مذهب است این؟ به کدام ملّت است این؟ که کُشند عاشقی را، که تو عاشقم چرایی؟

سلیمانا! بیا بردار بار، از شانه موری مرا باری‌ست از غم ها که سنگین است بر دوشم!

قشنگ‌ترین فیلم کوتاه عاشقانه‌ی دنیا