Honeydoll 🍯

ري ريد جلد اول افدگ رو تموم كردم. حالم عاليه.

خلاصه زندگیم

گوشیم شارژ نداره می‌خوام بزنمش به شارژ و برم سر لپتاپ که به خودم بگم قراره سایه‌ها بنویسم ولی بعد از پنج دقیقه خیره شدن به صفحه می‌رم ایوتری و وقتی اون‌هم حس "کار" بهم داد می‌رم فصل هشت هایمیم رو ریواچ می‌کنم

هنوز اسم اون فیک میاد شیش ریشتری میلرزم.

یا هری توی فیک‌ها وقتی بچه‌ست 😭 وای یک فیک میخوندم وولف‌استار هریو اداپت کرده بودن چون جیلی رو کشتن بعد پیتر هریو میدزده. فن‌فیکش هم جوری جدی بود که تو میدونستی از کرکترها مراقبت نمیکنه؛ ممکنه اینجا به بچه آسیب جدی وارد بشه یا حتی کشته بشه.

یک دسته اون‌هایی هستن که حاضرم همه رو بفرستم زیر تریلی که یک تار موی نازنینشون نیوفته توی چشمشون اذیت شن موقع کنار زدنش. ژان. همه‌اش ژان. فقط ژان.

کرکترهای به شدت محبوب من دو دسته‌ان. یک دسته اونایی هستن که میخوام مدام بلا سرشون بیاد و بخاطر بلایی که سرشون اومده و یهو توجه همه رو دریافت می‌کنن توی ماتحتم عروسی میشه. (اسپویل ۹۱۱ - مثل باک که وقتی حامله بود رفت تو کما )

کل کتاب های دنیا رو بخونم بازم هیچ شخصیتی برای صدمی از ثانیه به پای ارزش ژان ایو موغو توی قلبم نمیرسه.

سالمی وقتی داشتی سط مینوشتی میدونستی جای بیلبورد توی تبلیغ های بازی تاریخی که توی جهانت ثبت کردی در واقعیت تکرار میشه؟

تبلیغ هایی که وسط سابوی سرفرز بازی کردن میاد و جومپ عسکرم میکنه:

خوابمو درست کرده بودم😭😭😭😭😭

هفت صبح گرفتم خوابیدم بعد الان بیدار شد-

لعنتی وقتی خوابم شهر رو با خاک یکسان نکن

یکی به آمریکا بگه قرص خواب من خیلی گرونه و اگر تموم شه من دیگه نمیتونم بخرم