‍ 𝖦𝗅𝖺𝗌𝗌𝖱𝖾𝖿𝗅𝖾𝖼𝗍𝗂𝗈𝗇𝗌

𝖳𝖺𝗉 𝗍𝗈 𝗐𝖺𝗍𝖼𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝗏𝗂𝖽𝖾𝗈.

𝖨 𝖽𝗈𝗇’𝗍 𝗄𝗇𝗈𝗐 𝗂𝖿 𝗍𝗁𝗈𝗌𝖾 𝗌𝗂𝗀𝗇𝗌 𝗐𝖾𝗋𝖾 𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗆𝖾𝖺𝗇𝗍 𝖿𝗈𝗋 𝗆𝖾, 𝗈𝗋 𝗂𝖿 𝖨’𝗆 𝗈𝗇𝗅𝗒 𝗌𝖾𝖾𝗂𝗇𝗀 𝗐𝗁𝖺𝗍 𝖨 𝗐𝖺𝗇𝗍 𝗍𝗈 𝗌𝖾𝖾. 𝖡𝗎𝗍 𝗂𝖿 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗁𝗈𝗐 𝖨’𝗆 𝗍𝗁𝖾 𝗋𝖾𝖺𝗌𝗈𝗇 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀𝗌 𝗐𝖾𝗇𝗍 𝗐𝗋𝗈𝗇𝗀, 𝖨’𝖽 𝗐𝖺𝗇𝗍 𝗍𝗈 𝗆𝖺𝗄𝖾 𝗍𝗁𝖾𝗆 𝗋𝗂𝗀𝗁𝗍. 𝖨’𝗆 𝗃𝗎𝗌𝗍 𝖺𝖿𝗋𝖺𝗂𝖽—𝗐𝗁𝖺𝗍 𝗂𝖿, 𝖺𝖿𝗍𝖾𝗋 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀, 𝖨’𝗆 𝗇𝗈 𝗅𝗈𝗇𝗀𝖾𝗋 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗈𝗇𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖼𝗈𝗎𝗅𝖽 𝗅𝖾𝗍 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗂𝗇?

“𝖯𝖾𝗋𝗁𝖺𝗉𝗌 𝖨’𝗆 𝖲𝖺𝗒𝗂𝗇𝗀 𝖳𝗈𝗈 𝖬𝗎𝖼𝗁.” – 𝖲𝗎𝗇𝖽𝖺𝗒

و بالاخره شبی که منتظرش بودم!!! تولد رکسانای عزیزم. یکی از چیزهای جالب درباره‌ی تو برای من اینه که خیلی وقت‌ها حس می‌کنم دارم خودم رو از بیرون می‌بینم؛ در مدل فکر کردنت، حساسیتت، توجهت به جزئیات و حتی بعضی واکنش‌هات. انگار یه بخش‌هایی از شخصیت من توی تو وجود داره، اما با شکل قشنگ‌ترش. تو شبیه منی، ولی با مهربونی‌ای که شاید من همیشه بلد نبودم داشته باشم. با صبری که من گاهی ندارم. با توانایی‌ای که باعث می‌شه آدم‌ها رو بفهمی، حتی وقتی خودت هم ازشون خسته‌ای. چیزی که درباره‌ت خیلی دوست دارم اینه که خوبی‌هات نمایشی نیستن. لازم نیست ثابت کنی آدم خوبی هستی؛ توی رفتارت معلومه. از اون آدم‌هایی هستی که شاید خودشون متوجه تأثیری که روی بقیه می‌ذارن نباشن، ولی بودنشون برای بعضی آدم‌ها واقعاً فرق ایجاد می‌کنه. فکر می‌کنم آشنایی با تو برای من یه جور یادآوریه؛ اینکه بعضی از ویژگی‌هایی که در خودم دوست دارم، وقتی توی یک آدم دیگه می‌بینمشون، چقدر زیبا به نظر می‌رسن. امیدوارم سالی که شروع می‌کنی، پر از اتفاق‌هایی باشه که واقعاً خوشحالت کنن و در آخر خوشحالم که تو رو دارم؛ زادروزت مبارکمون، رکسانا. -از طرف زنبور

زادروزت مبارك، منِ عزیز. حالا نوبت توئه.

کمتر یك دقیقهٔ دیگه به شروع یك سال تازه برام نمونده و من، درست در مرز میون چیزي که بودم و چیزي که قراره بشم، نشستم و براي خودم مي‌نویسم. براي فردي که شاید فردا خیلي چیزهاش شبیه امشب نباشه؛ شاید بعضي فکرها عوض شن، بعضي آدم‌ها دیگه نباشن، بعضي زخم‌ها بالاخره خوب شن و بعضي آرزوها شکل دیگه اي پیدا کنن. فقط امیدوارم هرچي پیش میاد، خودتو میونشون گم نکني. امیدوارم یاد بگیري که براي موندنِ کسي، خودتو کوچیك نکني و براي از دست دادنِ کسي، خودتو مقصر ندوني. امیدوارم اونقدر بزرگ شده باشي که بفهمي همه‌چیز قرار نیست همون‌طور که میخواي پیش بره، اما هنوز میتوني براي چیزهایي که دوستشون داري تلاش کني. کاش امسال بعضي از اون چیزهایي که مدت‌هاست گوشه‌اي از دلت نگه داشتي، بالاخره راهي به سمتت پیدا کنن؛ کاش بعضي رفتن‌ها دیگه درد نداشته باشن، بعضي آرزوها از خیال بیرون بیان و بعضي چیزهایي که زماني فکر میکردي براي همیشه از دست رفتن، به شکلي دوباره به زندگیت برگردن. و اگه قرار نبود هیچ‌کدوم اتفاق بیفته، فقط یك چیزو از من به یاد داشته باش: تو هنوز هموني هستي که یك شب، با تموم چیزهایي که نمیدونست، نشست و براي آینده‌اش آرزو کرد. امیدوارم هیچ‌وقت از آرزو کردن دست نکشي؛ حتي اگر زندگي چند بار به تو ثابت کرد که همهٔ خواسته‌ها قرار نیست به همون شکلی که میخواي برگردن. حالا وقتش رسیده بري و ببیني سالِ پیش‌رو، از اون چیزي که بودي چي ساخته. فقط لطفاً، هرچقدر هم بزرگ شدي، اون آدمِ امشب و شب هاي پیش رو فراموش نکن. اون تموم چیزي بود که تا رسیدن به تو، تونست باشه.