دلباختهِ خانوم .

راستش را بخواهید، من بابت از بین رفتن بعضی رفاقت‌ها حتی برای یک لحظه هم ناراحت نمی‌شوم. چون از یک جایی به بعد فهمیدم هر کسی که اسمش دوست است، لزوماً رفیق نیست. بعضی‌ها فقط تا وقتی شرایط باب میلشان باشد کنار آدم می‌مانند و به محض اینکه اوضاع عوض شود، انگار هیچ‌وقت شناختی وجود نداشته است. دوستی‌های فیک و یکی دو روزه برای من هیچ ارزشی ندارند. رفاقتی که با چند تا حرف قشنگ و رفتارهای ظاهری شکل بگیرد، معمولاً همان‌قدر سریع هم از بین می‌رود. چنین رفاقتی اگر تمام شود، چیزی از من کم نمی‌کند، چون از اول هم روی پایه‌ی محکمی ساخته نشده بود. من هیچ‌وقت دنبال زیاد بودن آدم‌های دور و برم نبودم. ترجیح می‌دهم تعداد کمی آدم واقعی در زندگی‌ام داشته باشم که حضورشان از صد تا آشنای سطحی ارزشمندتر باشد. آدم‌هایی که در نبود منفعت هم بمانند، پشتت را خالی نکنند و برای حفظ رفاقت تلاش کنند. به نظرم رفتن بعضی آدم‌ها نه شکست است، نه اتفاق تلخ؛ فقط واقعیت زندگی است. هر کسی به اندازه‌ی ظرفیتی که دارد در زندگی آدم می‌ماند. اگر کسی با یک اتفاق کوچک یا یک سوءتفاهم ساده تصمیم به رفتن بگیرد، یعنی آن دوستی از همان اول عمق چندانی نداشته است. برای همین، نه دنبال کسی می‌دوم که بماند و نه از رفتن آدم‌هایی که ماندن را بلد نیستند ناراحت می‌شوم. رفاقت واقعی خودش راهش را پیدا می‌کند و نیازی به اجبار و خواهش ندارد. آدم‌های واقعی می‌مانند، اما آدم‌های موقتی فقط از کنار زندگی آدم عبور می‌کنند.

#چندکلمه‌حرف‌دلی

__ از لحاظ‌ روحی‌ به‌ یک‌ ؛ [ پاشو‌‌ وسایلتو‌ جمع‌ کن‌ عازم‌ کربلایی‌ ] ، نیازمندم ..

- ای دنیا میبینی چگونه دنیای ِ من رفت . .

دوست عزیزی که همه چیز رو توی «منم، منم» و خودت رو به رخ کشیدن خلاصه کردی... والا به پیر، به پیغمبر، این راهش نیست. کاری که برای خدا باشه، احتیاج به جار زدن، رقابت بیمارگونه و اثبات کردن خودت به این و اون نداره. آدمی که برای رضای خدا و به احترام خون شهدا قدم برمی‌داره، بیشتر از اینکه دنبال دیده شدن باشه، دنبال اثر گذاشتنه. هر وقت تونستی بدون اینکه منتظر تشویق باشی، بدون اینکه بخوای اسم خودت وسط باشه و بدون اینکه از موفقیت دیگران بسوزی، یه کار خالصانه انجام بدی، اون موقع بیا حرف از تلاش و ادعا بزن. اینکه مدام بخوای خودت رو بزرگ‌تر از بقیه نشون بدی، با نگاهت دیگران رو کوچک کنی، از پیشرفت کسی ناراحت بشی و همه چیز رو میدان رقابت ببینی، نه هنر است، نه افتخار. این فقط نشون می‌ده هنوز نفست از نیتت جلوتره. اگر هدفت خداست، چرا این‌قدر از دیده شدن دیگران ناراحتی؟ اگر هدفت شهدا هستند، چرا این‌قدر دنبال دیده شدن خودتی؟ شهدا برای اسم و مقام نرفتند که امروز ما برای چند تا تعریف و چند دقیقه دیده شدن، با هم مسابقه بذاریم. اگر واقعاً این روش، این خودبرتربینی و این همه «من، من» گفتن، تو رو به جایی رسونده، بیا به ما هم بگو. اما تا امروز هر کسی که برای خودش دویده، آخرش فقط خودش رو دیده؛ و هر کسی که برای خدا دویده، خدا خودش اونو بالا برده، حتی اگر هیچ‌کس اسمش رو ندونه.

#چندکلمه‌حرف‌دلی

همونطور که حجاب فقط مختص به خانم ها نیست، کنترل نگاه هم فقط برای آقایون نیست.

لطفا‌ در ظاهر‌ ِ اسلام، باطن‌ِ خودتون‌ روهم حفظ‌ کنید.

- بگذارید رد ِ مهربانی‌تان بماند ، نه زخم ِ حرف‌هایتان .

یڪی از چیزهایی ك با بالا رفتن ِ سنت متوجه میشی اینه ڪه : هر چیزی توی زندگی نیاز به واکنش و پاسخ دادن نداره ، اونی ك باید بفهمه میفهمه و اونی که قراره نفهمه ، نمیفهمه !

-ولی من دلم برات تنگ میشه..

غمِ نبودنت آن‌قدر سنگین شده که شب‌ها خواب از چشم‌هایم فرار کرده... هر شب، فقط به این فکر می‌کنم که چطور میشه با این همه دلتنگی کنار اومد؛ اما نمیشه... شرحِ حالم رااگر بخواهم فقط در یک جمله بگویم، همان جمله‌ی مداحی امین قدیمه کافی‌ست: «دیگه خاکِ دو عالم تو سرِ دنیا که رفتی...» 🥲 انگار از روزی که رفتی، دنیا دیگه شبیه قبل نیست؛ نه دل، دلِ زندگی‌ست... نه چشم، توانِ خندیدن داره... و نه این بغضِ لعنتی، خیالِ تمام شدن.

یه‌مشت‌خاك‌ِگوشه‌ٔ [ دارالذکر ] هم‌نبودیم‌ ..

__ ازش میپرسیدن این چیه زدی رو جیبت میگفت عکس حضرت آقاس باتری قلبمه نباشه قلبم کار نمیکنه:)) _شهید‌هادی‌ذوالفقاری

چـه سـخـت اسـت ؛ نماز نماز لیلة الدفن کسی را بخوانی که روز رفتنش را هم تصور نمیکردی :))) .

__ خاك ِ عزیز ؛ میشه مراقب‌ ِ آقای ِ ما باشئ ؟ :) .

__ این روزا خیلی دلمو شکستن... خیلی طعنه زدن بهم...خیلی حالمو بد کردن... میشه یه شب بیای تو خوابم یه چایی بریزم برات بشینم دردو دل کنم؟ به خدا فقط تو میتونی حالمو خوب کنی فقط تو بودی که مثل من دلتو شکستن عمو عباس من :) .

هرسال از دیگران میخواستی توی زیارت اربعین از شما یاد کنن. امسال شما از ما یاد کن...

__ اولین زائر اربعین امسال: شهید سیدعلی حسینی خامنه ای :) .

من ایرانم و تو عراقی چه فراقی...

اگر تو هم مثل من دوستانت یا آشنایانت رودر مسیر دفاع از وطنت اعتقاداتت و عشق به رهبرت امام حسین و امام زمانت آگاهانه از دست دادی اصلاً ناراحت نباش. به خودت افتخار کن تو بهترین کار ممکن رو کردی بهت تبریک می گم که همچین شهامتی داری رفیق ..🌱

امروز خیلی حالم بد بود. دلم گرفته بود، اشک امانم نمی‌داد و فقط دلم می‌خواست یکی باشد که بدون قضاوت، فقط صدایم را بشنود. به چند نفر زنگ زدم، اما هیچ‌کس جواب نداد. شاید سرشان شلوغ بود... نمی‌دانم. فقط آن لحظه خیلی احساس تنهایی می‌کردم. آخرش با تو حرف زدم... با اینکه بین من و تو کیلومترها فاصله است، اما همان لحظه که شروع کردم به درد دل کردن، انگار یک باری از روی دلم برداشته شد. یک حس امنیت عجیبی آمد سراغم؛ حسی که مدت‌ها بود دنبالش می‌گشتم. انگار یکی آرام دستم را گرفت و گفت: «من هستم، تو تنها نیستی.» کنار تو لازم نیست وانمود کنم حالم خوب است. لازم نیست لبخند مصنوعی بزنم یا بغضم را قورت بدهم. هرچقدر هم شکسته باشم، می‌توانم خودِ واقعی‌ام باشم؛ با همه‌ی اشک‌ها، خستگی‌ها و دل‌گرفتگی‌هایم. نمی‌دانم چطور این آرامش را به دلم می‌دهی... فقط می‌دانم هر بار که اسمت را صدا می‌زنم، قلبم کمی آرام‌تر می‌تپد. غصه‌هایم شاید همان لحظه تمام نشوند، اما دیگر احساس نمی‌کنم بارشان را تنهایی به دوش می‌کشم. امروز بیشتر از همیشه فهمیدم که آدم همیشه دنبال این نیست که کسی مشکلش را حل کند؛ گاهی فقط دلش می‌خواهد یک پناه داشته باشد، جایی که مطمئن باشد هر وقت خسته شد، هر وقت شکست، هر وقت دنیا روی سرش خراب شد، هنوز می‌تواند برگردد و کسی آغوش دلش را از او دریغ نمی‌کند. آقای امام حسین♥️ . ممنون که با وجود این همه فاصله، همیشه از همه به من نزدیک‌تری. ممنون که پناه دلم می‌شوی. نمی‌دانم صدایم چطور به تو می‌رسد، اما مطمئنم که می‌رسد... چون هر بار بعد از حرف زدن با تو، دلم آرام‌تر از قبل می‌شود. و برای من، هیچ حسی قشنگ‌تر از این نیست که بدانم هر وقت دنیا مرا تنها بگذارد، هنوز یک نفر هست که می‌توانم با تمام وجود صدایش بزنم و احساس امنیت کنم.

#چندکلمه‌حرف‌دلی