𝟹:𝟻𝟷

اگه قد من کشیده بودی نمی تونستی تکون بخوری ا نعشگی درد زندگیم ادامه داره اما هنوزم حمل می کنم توی سینه خستگی مرگ رو یادمه رفتن ها رو لحظه های غمگین دفترام رو من اگه سخته برام عزم الان چون یادمه قبلا ها رو رو سیاهم پیش موهای سفیدم پیش کودک درونم پیش به موقع رسیدن جلو سیگارای کشیده م جلو سیاهی ریه هام و آرامش که طرفش نمی رم هرچی عجله می کردم دیر می شد باز یه تولد توی تنم پیر می شد باز وقتی گوشت روح منو می برید این رنج بی وجدان سیر میشد باز خوشحالی چه باختی می داد.