𝕭𝖑𝖔𝖔𝖉𝖇𝖔𝖗𝖓

_چرا ازم مخفیش کردی؟ +بعدا درموردش حرف می‌زنیم. _ولی من همین الان می‌خوام جوابتو بشنوم؛ جئون جونگ‌کوک! +دارن ازمون عکس می‌گیرن .. _فکر کردی این عکس‌های فاکی برام مهمه‌؛ وقتی امروز تمام پرونده‌های پزشکیت رو دیدم و فهمیدم تمام این مدتی که رفتارت عجیب شده بود، در حال پنهون کردنِ سرطانت از من بودی! .. چرا؟! +دلیلش واضحه! چون نمی‌خواستم مثل من عذاب بکشی؟! .. عذابِ انتظارِ خاموشیِ صدای قلبم، روز شماری برای مرگ! نیست شدن کسی که نفسش رو نفس کشیدی و اون دیگه قرار نیست نفسی داشته باشه که با تو سهیم بشه؟ _لعنت بهت کوک، کاش می‌تونستم لب‌هات رو برای همیشه بهم بدوزم و نذارم حتی یک کلمه درمورد رفتنت حرف بزنی! تو قلبت از سنگه و همیشه خودخواهی .. +پس الانم مجبورم درموردت خودخواه باشم، چون داری زیادی به خودت فشار میاری و باید بهت بگم این فقط یه خاطره‌اس و من .. واقعی نیستم! _‌منظورت چیه؟! =تهیونگ‌شی حالتون خوبه؟ رنگتون پریده و ظاهرا نفس تنگی دارید! نیازه زنگ بزنیم اورژانس؟! _اون کجاست؟! =ببخشید؟!! _دارم بهت می‌گم پسرم کجاست؟؟ =کسی به غیر از شما؛ اینجا برای عکسبرداریِ مراسم امشب نیست؛ آقا! _از عذاب حرف زدی، می‌بینی کوک؟ .. من هنوزم دارم عذاب می‌کشم و این عذاب بی تو بودن تمومی نداره!

ایان ♱

رنگِ سیاهِ تنهایی!