دیآن

نمیدونم کدوماتون این پیامو میبینید ولی همه چنلاتونو نگاه کردم و ری اکت زدم روز خوش

با ارزش ترین چیزی که دارم همین منِ الان هست که جز خودش به هیچکس فکر نمیکنه و کسی براش مهم نیست درگیر خودشه و سعی داره پیشرفت کنه.

قبلا اینجوری بودم که اگه می‌دیدم یه آدمی مهربونه یا ویژگی های مثبت داره میگفتم بههه چه آدم جالبی چه مهربون چه ساده چه خوب ولی الان به مهربونی ٫ سادگی و خوبی هرکسی حتی نزدیک ترینام شک میکنم

انقد دست به حذفم قوی شده میترسم نفر بعدی خودم باشم.

چرا اینجوری شد آخرش

دارم به خودم یاد می‌دم وقتی فهمیدم کجای زندگی ادما وایسادم دیگه نقش پررنگ تری بازی نکنم؛ فرقی هم نمی‌کنه اونا چقدر برام عزیزن، دارم یاد می‌گیرم که گاهی وقتا تو برای بقیه اونقد ارزش نداری که اونا برای تو دارن و اشکالی هم نداره.

مهربونم ٫ ساده‌ام ٫ روراستم ٫ و مقابلم یه لشکر آدمِ با سیاست و دو رو.

شبخیر.

بهمنی بودن سخته همرو میبخشی ٫ ولی هیچوقت فراموش نمیکنی.

عاشق بشم؟ بیخیال٫ الان همه یکیو یواشکی تو دلشون دوست دارن.

حوصله ندارم از این به بعد خراب میکنم جا اینکه درست کنم از جمله ارتباطی که با دیگران دارم.

دیگه برام مهم نیست بیفتم یا پاس بشم من زندگیمم افتادم.

حاضرم از ناراحتی ساعتها گریه کنم و به خودم بپیچم ولی با هیچکس دردودل نکنم.

دل پر از گفتگو و لب خاموش .

موذن اذان نگو❤️‍🩹

نگران نیستم. همه چیز درست می‌شود. آب ریخته روی زمین جمع نه، اما خشک می‌شود. قلب شکسته خوب نه، اما ترمیم می‌شود. و هنوز هم می‌توان، در گلدانی شکسته گل کاشت.