خانوم شیرین

مرسی که هستی و هستی را رنگ می‌‌آمیزی هیچ چیز از تو نمی‌خواهم فقط باش فقط بخند فقط راه برو نه راه نرو می‌ترسم پلک بزنم دیگر نباشی

عباس معروفی

به تو برمی‌گردم بعد از مرگ در لباسی دیگر و در جهانی دیگر دوباره تو را دوست خواهم داشت🤍

با من از اندوهت بگو؛ رنگ مورد علاقه ‌ات را که هر کسی میتواند بداند...

عشق شما چنین کرد با من که بهار با درختان.

یلدا سیدی

شد ز غمت خانهٔ سودا دلم در طلبت رفت به هر جا دلم

مولانا

تمام زندگیم بوی جنگ میده، تو اما شبیه صلحی! و تنها چیزی که یه جنگ زده میخواد، صلحه.

فقط اونجا که عباس معروفی میگه:

من فقط نگاهش میکردم این همه قشنگی کجای خلقت پنهان شده بود؟ که حالا یکباره همه اش بریزد توی بغل من...

قلب من فقط به این امید می تپد که تو هستی، تویی وجود دارد...

شاملو

چو توی شادی و عیدم چه نکوبخت و سعیدم دل خود بر تو نهادم به خدا نیک نهادم

مولانا

گفتی نظر خطاست، تو دل می‌بری رواست؟ خود کرده جرم و خلق گنهکار می‌کنی

سعدی

امید شاید هم در صفحه‌ی بعدی باشد کتاب را نبند

جمال ثریا

تو می‌پرسی: «حالت خوب است؟» و من چنان گل از گلم می‌شکفد و می‌گویم «عالی‌ام» که انگار نه انگار امروز غمگین‌ترین و بدبخت‌ترین آدم جهان بودم...

شیرین

مصلحت نیست قیاس رخ تو با خورشید شمس اگر اذن طلوع از تو بگیرد هنر است.

خانه ات سرد است ؟ خورشیدی در پاکت می گذارم و برایت پست می کنم. ستاره ی کوچکی در کلمه ای بگذار و به آسمانم روانه کن بسیار تاریکم...

منوچهر آتشی

بقیه زندگیمو صرف شناختن تو میکنم:)💛