آغوْشِـ‌تـوْٓ

سکوت روش مورد علاقه‌ام برای گفتن اینه که ارزشش رو نداری.

شدیم کلی تحمل با یذره آدم .

شخصيت واقعى يه آدم رو وقتى می‌بينى كه ديگه وجودت براش هيچ سودی نداشته باشه.

از آدم بی ذوق بدم میاد. از آدمی که ذوقم و کور میکنه بیشتر.

دوست داشتن آدما از توجه کردن‌هاشون پیداست، دنبال کلمات نگرد‌.

تو دایره ارتباطم فقط منو دایره موندیم.

کاش اینقدر همه چیز یادم نمیموند.

‏زندگی بهت یاد میده بعضی چیزارو با اینکه دوسشون داری باید تموم کنی.

‏هيچوقت به هيچكس اين اطمينان رو ندين كه هر كارى هم بكنه شما رو از دست نميده.

غم فقط اونجا که محمود درویش به معشوقه‌‌ اش گفته بود: «شاید برای تو چیز مهمی نبود ریتا، اما قلب من بود».

آدمای قوی، قبل از اینکه عصبانی بشن، فاصله می‌گیرن. این فاصله، احترامه؛ نه قهر.

یسری چیزها وقتی قشنگن که بدون درخواست انجام بشن، نه وقتی خودت میگی.

توى زندگى يه چيزى رو خوب فهميدم، كسى كه دوستت داشته باشه حتى سكوتت روهم مى شنوه.

زندگی همینقدر عجیبه که پارسال یه آدم‌هایی تو زندگیت بودن که فکر میکردی ابدین و الان نه برات مهمن، نه خبری ازشون داری.

از یجایی به بعد شاید بارها بهش فکر کنی، ولی دیگه با کسی راجبش حرف نمیزنی.

دیگه فحشی پیدا نمیکنم که برازنده‌ی این زندگی باشه.