17 ‘𝖲𝖾𝗅𝗈𝗋𝖾

صدام کن هوشی؛ چون زندگی بدون یه مقدار ذوق بی‌دلیل و رفتارای غیرقابل‌پیش‌بینی، زیادی بی‌مزه میشه.

صدام کن جاشوا؛ چون یه بخشی از من هنوز به چیزای ساده‌ای مثل موسیقی، غذا، خنده‌ی دوستام و یه شب آروم زیادی وابسته‌ست.

صدام کن سونگکوان؛ چون بعضی وقتا تنها چیزی که برای بهتر شدن یه روز بد لازم دارم، یه نفره که بذاره غر بزنم و آخرش هم باهام بخنده.

میخوام جونگهان بایسدارو بوسشون کنم خیلی ناز و بامزه‌ن :(

صدام کن جونگهان؛ چون زندگی خودش به اندازه‌ی کافی جدیه، یکی هم باید هر از گاهی خرابکاری کوچیک و بامزه بهش اضافه کنه.

صدام کن ورنون؛ چون آرامش من بیشتر شبیه آزادیه، اینکه بذارم خودم چیزایی که دوست دارم رو پیدا کنم و لازم نباشه برایشون تأییدیه بگیرم.

صدام کن دینو؛ چون تعریف کردن از خودم؟ سخت. ثابت کردنش؟ بذار عمل حرف بزنه.

صدام کن وونو؛ چون می‌تونم وسط شلوغ‌ترین جمع، یه گوشه بشینم و با کتابم وارد بُعد دیگه‌ای بشم.

صدام کن جاشوا؛ چون آرامشم شاید ساکت باشه، ولی وقتی کسی برام مهم باشه، مهربونیم خودش حرف می‌زنه.

صدام کن دوکیوم؛ چون حتی وقتی خودم یه روز سخت دارم، هنوز دلم می‌خواد یه جوری حال آدمای دورمو بهتر کنم.

صدام کن سونگچول؛ چون همیشه قبل از اینکه کسی چیزی بخواد، حواسم به آدمای خودم هست.

سونگچول بایسد؛ از اون آدماییه که وقتی دوستت داره لازم نیست هر دقیقه به زبونش بیاره؛ بیشتر توی رفتارش می‌بینیش. حواسش به آدمای کنارش هست، گاهی زیادی مسئولیت رو خودش برمی‌داره، ولی پشت اون ظاهر محکم، یه آدم خیلی نرم و احساسیه که فقط دوست داره مطمئن باشه آدمای مهمش حالشون خوبه. اون فوق‌العاده‌ست !!

ورنون بایسد؛ از اون آدماییه که ممکنه وسط یه جمع ساکت باشه، ولی توی سرش هزار تا فکر و کنجکاوی در جریانه. چیزای عجیب و متفاوت رو راحت رد نمی‌کنه؛ می‌ایسته، نگاهشون می‌کنه و سعی می‌کنه بفهمتشون. یه جور آزادی آروم توی شخصیتشه؛ انگار برای خودش زندگی می‌کنه، نه برای اینکه بقیه تأییدش کنن. اون فوق‌العاده‌ست !!

هائو بایسد؛ از اون آدماییه که لازم نیست برای باهوش و مستقل بودنش سر و صدا کنه. سلیقه‌ی خودش رو داره، به چیزایی که براش مهمن وفاداره و حتی توی شلوغی هم یه گوشه از خودش رو برای آرامش و چیزایی که دوست داره نگه می‌داره. یه جور ظرافت محکم توی شخصیتشه؛ آرومه ولی اصلا ساده نیست. اون فوق‌العاده‌ست !!

جون بایسد؛ از اون آدماییه که یه جور خاصی با دنیا برخورد می‌کنه؛ ممکنه یه لحظه کاملا ساکت باشه و لحظه‌ی بعد با یه حرکت عجیب یا یه شوخی بی‌هوا همه رو بخندونه. همون ترکیب خجالتی‌بودن و شیطنتش باعث میشه هیچ‌وقت دقیق ندونی قراره حرکت بعدیش چی باشه. اون فوق‌العاده‌ست !!

دینو بایسد؛ از اون آدماییه که هنوز می‌تونه با یه چیز کوچیک ذوق کنه ولی پشت اون شوخی‌ها یه جاه‌طلبی قشنگ هم داره؛ دوست داره بهتر بشه، یاد بگیره و خودش رو ثابت کنه. انگار هر بار یه قدم جلوتر میره، بی‌سروصدا به خودش میگه هنوز تموم نشده. اون فوق‌العاده‌ست !!

وونو بایسد؛ از اون آدماییه که لازم نیست وسط شلوغی خودش رو ثابت کنه؛ یه گوشه می‌شینه کتابش رو می‌خونه بازی می‌کنه یا فقط به حرفای بقیه گوش میده. آروم بودنش یه جور جذابیت خاص داره، ولی وقتی با آدمای خودش راحته، اون سمت شوخ و شیطونش یهو پیداش میشه. اون فوق‌العاده‌ست !!

ووزی بایسد؛ از اون آدماییه که خیلی چیزا رو بلندبلند نمیگه ولی وقتی چیزی براش مهم باشه با تمام دقت و جدیتش پاش می‌ایسته. یه جور آرامش محکم داره؛ کم‌حرف، دقیق، و از اونایی که احساساتش رو بیشتر با کاری که انجام میده نشون میده تا چیزی که میگه. اون فوق‌العاده‌ست !!