دقیقه ای مکث

سوره شوری، آیه ۲۵: «وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ» و اوست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و از گناهان درمی‌گذرد و آنچه را انجام می‌دهید می‌داند. این آیه در ادامه‌ی آیات پیشین سوره شوری که درباره‌ی قدرت و ربوبیت خداوند سخن می‌گویند، بر دو صفت مهم الهی تأکید دارد: قبول توبه و عفو از گناهان، همراه با علم کامل او به اعمال بندگان. نکته‌ی ظریف آیه این است که پذیرش توبه را «از» بندگان (عَن عباده) بیان کرده، نه صرفاً «برای» آنان، که برخی مفسران آن را نشانه‌ی نوعی تکریم و نزدیکی در پذیرش توبه دانسته‌اند. @daghigheyimaks

آیه ۲۷ سوره شوری: «وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَٰكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ» و اگر خداوند روزی را برای بندگانش گسترده می‌کرد، در زمین طغیان و سرکشی می‌کردند؛ ولی به اندازه‌ای که بخواهد نازل می‌کند. همانا او نسبت به بندگانش آگاه و بیناست. @daghigheyimaks

آیه ۸۱ سوره یس: أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ ۚ بَلَىٰ وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ «آیا کسی که آسمان‌ها و زمین را آفرید، توانا نیست که مانند آنان را بیافریند؟ آری، اوست آفریننده‌ی دانا @daghigheyimaks

سوره هود ایه 15 16 مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ کسانی که زندگی دنیا و زیور آن را بخواهند، پاداش کارهایشان را در همین‌جا به طور کامل به آنان می‌دهیم و چیزی از آن کاسته نمی‌شود أُولَٰئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ ۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا فِيهَا وَبَاطِلٌ مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ اینانند که در آخرت جز آتش برایشان نیست، و آنچه در دنیا انجام داده‌اند بی‌اثر می‌شود و اعمالشان باطل خواهد بود. @daghigheyimaks

سوره مؤمنون، آیه ۹۱: مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِن وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُ مِنْ إِلَٰهٍ ۚ إِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ إِلَٰهٍ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ «خداوند هیچ فرزندی برای خود نگرفته است و هیچ معبود دیگری همراه او نیست؛ [زیرا اگر چنین بود] در آن صورت هر خدایی آنچه را آفریده بود با خود می‌برد (به‌طور مستقل تصاحب می‌کرد) و برخی از آن‌ها بر برخی دیگر برتری می‌جستند. منزه است خداوند از آنچه [مشرکان درباره‌ی او] وصف می‌کنند.» @daghigheyimaks

سوره نور، آیه ۴۵: ﴿وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ مَاءٍ ۖ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ بَطْنِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ رِجْلَيْنِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ أَرْبَعٍ ۚ يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ﴾ و خداوند هر جنبنده‌ای را از آب آفرید؛ پس برخی از آن‌ها بر شکم خود راه می‌روند، برخی بر دو پا راه می‌روند و برخی بر چهار پا راه می‌روند. خداوند هر چه بخواهد می‌آفریند؛ همانا خداوند بر هر چیزی تواناست. @daghigheyimaks