𝐏𝐢𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐆𝐫𝐚𝐜𝐞

علاوه بر غمگین شدن برای زندگی خودتون برای اونم باید ضجه بزنید و غمتون گین بشه 🗣️

اینم جزو دسته‌ی اوله‌.. کتاب و فیک خوندن ( اگه عاقبت نباشه ) میتونه حواستونو پرت کنه یکم

شیشمی هم اینه که از یه روشی استفاده کنید که آرومتون کنه.. بعضیا مینویسن، بعضیا با خودشون حرف میزنن، بعضیا میرن توی تصوراتشون.. اینم میتونه چند درصد حالتونو بهتر کنه و شرایطو قابل تحمل تر کنه

پنجمی هم تراپی یا صحبت کردن با آدمای قابل اعتمادتونه.. اگه شرایط تراپی رفتن دارید که عالیه اما اگه ندارید سعی کنید با یه آدمی که اطمینان دارید بعدا همونارو تو سرتون نمیکوبه راجبش حرف بزنید

چهارمی مدتیشینه.. شاید جدیش نگیرید اما واقعا تاثیر داره و میتونه تا حدی ذهنتونو مرتب یا آروم کنه

سومی ورزش کردنه.. لازم نیست ورزشای سنگین و خسته کننده رو بخواید انجام بدید.. چیزای سبک و آروم مثل پیاده روی یا یوگا یا حتی چندتا نرمش کافیه

آهنگم خیلی موثره دست کمش نگیرید

دومی گوش کردن پادکست و کتابای صوتیه. هر ژانری که خودتون دوست دارید پیدا کنید و گوش بدید. اگه روانشناسی دوست دارید من مجتبی شکوری و پادکست سایکودید رو پیشنهاد میکنم. شاید نتونن کامل حالتونو بهتر کنن اما حداقل ریشه‌ی حالت های روحی روانیتونو میفهمید و میشناسید و میتونید تحلیلشون کنید و کمتر حس بدی نسبت به خودتون داشته باشید

یا اگه وقت ندارید مثلا درس میخونید یا سرکارید از یوتیوب و .. موسیقیای بی کلامشو پیدا کنید و موقع درس خوندن و کاراتون گوش بدین.. اینطوری شاید هم متمرکز تر بشید هم کلافه نمیشید

اولیش اینه که فیلم و سریال و انیمه ببینید.. برای چند دقیقه یا چند ساعت هم که شده میتونن حواستونو پرت کنن و ذهنتونو بجای اینکه درگیر مشکلات بشید درگیر خودشون کنن

حتی اگه شرایط قابل تغییر نباشه اما یسری کارا هستن که میتونید انجام بدید که حداقل حال روحیتون بدتر از این نشه و بتونید هندل کنید زندگی رو.

وی بالای منبر میرود *

ولی فرار کردن از خودتون، گذشتتون، اشتباهاتتون و آدمی که هستید چیزیو تغییر نمیده.. فقط خستگیتونو بیشتر میکنه و باعث میشه انرژی هیچکاری رو نداشته باشید و هیچی خوشحالتون نکنه و هر چی که شروع میکنید دیگه حوصله ادامه دادن و تموم کردنشو نداشته باشید

شرایطم خیلی تاثیر داره البته.. گاهی شرایط جوری نیست که شما بتونید خیلی راحت تغییرش بدید یا گاهی اصلا قابل تغییر نیست

در کل بنظرم خستگی مفرط ذهنی و گاهی جسمی از این میاد که شما هنوز خودتونو نپذیرفتید و نبخشیدید.. هنوز قبول نکردید که حق دارید و داشتید گاهی اشتباه کنید.. قبول نکردید شمام لایق بخشیده شدن و دوست داشتن خودتونید.. و این خیلی عمیقه و چیزی نیست که با دو تا پادکست و روتین و پوستی بتونید از بینش ببرید..

آره درسته بنظرم.. و این پذیرش غمه چیزیه که زمان بره و به تجربه نیاز داره

نه ولی جدا از شوخی.. واقعا نمیدونم.. واسه من اینطوری بود که سعی کردم روتین زندگیمو درست کنم.. پادکست و چیزای حال خوب کن ببینم و گوش بدم.. به خودم برسم اما اونقدر فرقی نکرد.. هنوز خستم.. هنوز غمم گینه‌.

تریاک بک-

نانازبلاها سر رتبه و اینا ناراحت نباشید.. شما تلاشتونو کردید. تازه اونم تو این شرایط مزخرف و با این حجم از دغدغه و بدبدختی. غصشو نخورید باشه؟ تقصیر شما نیست

نمیتونم بگم خوشبحالت چون خودم تجربش کردم و اینم بدی خودشو داره ولی از این حالتی که همش غمگین باشی بهتره