𝑴𝒆𝒍𝒐𝒅𝒚؛

چه شب های تا صبح بیدار ماندم به این فکر کردم کجای زندگیم آدم بدی بودم تا لایق این همه غم نارحتی مریضی باشم:)

میگفت: قلب من مؤدب است اگر روزی بخواهی بروی براس خداحافظی خواهد ایستاد

دداش امن لتوش دریژ ترم

اون عشقی این همه ازش حرف میزدی این بود؟

یادش بخیر کلاس هفتم بودم یه معلم داشتم راونشناس کل کلاس بود یه نصیحتی کردم بهمون گفت دوستاتون نزدیک نگه دارید ولی دشمانتون نزدیک تر گفت دوست اگه واقعی باشه چه نزدیک باشه چه دور نمیزنه اما اگه دشمنت نزدیک باشه اشتبا بزنه برنده بازی توی

زرنگ من بودم من کشیدم بیرون چسبیدم به کار و زندگیم

نه، محبتشان برایت قصری می‌ساخت؛ من از نفرتشان برایت قبری

هر وقت گفتن «تو نمی‌تونی چون دختری بذار عملت جوابشون باشه یه فیلم هم ازش بذار تا ببینن دخترای این مملکت نه‌تنها از پسش برمیان بلکه گاهی از خیلی‌ها هم بااستعدادتر و با‌شعورترن مشکل دخترها ناتوانی نیست محدودیته وگرنه اگه فرصت برابر داشته باشن خیلی از قله‌هایی که گفتن برای شما نیست رو فتح می‌کنن

فرق من با شما ها اینه که شما روی ماشین یه تیکه اهن تقویتی میکند منم پاهاو بازو هامو واسه مسابقه که باید نفسمو حبس کنم😂🥹

ارە خب قرار بود تا اخرش باهم باشیم وسط راه بنزینش تموم شد!

تو منو هل دادی دیگه به تو چه کی منو گرفت!

بخوان مرا و مخوان جز مرا که می‌میرم.

تو برآورده نشدی منم دیگه ارزویی نکردم :)🖤

بدی🤣

اوه سانیا نیه 🤣🤣🤣