“مُــحِــبْ”

-

امـامـ حسیـنِ ¹²⁸ گـریه هایـ شبونه…

و در آخر همه ما تبدیل به یک داستان خواهیم شد؛

خیلی حرف جالبی بهم زد: هر بار که سطحتون بالا میره، چیزی را از دست میدین؛ یک عادت، یک دوستی، یک رابطه، یک نسخه از خودتون. این باخت نیست. این هزینه‌ی وروده.

یجوری که انگار بعد کلی گریه سبک میشی و دلتو میبره کربلا…❤️‍🩹

-ولی چای روضه یچیز دیگه است:>>>>

به علی رفته آخر آن قد و بالای اکبر💔

-خوش قد و بالای من..

این که دلتنگِ توام اقرار می‌خواهد مگر؟

• أیهاالعزیز

-رفتی و جان ما را هم بردی-

از دلتنگی برای وادی‌السلام ، نجف ، کربلا ، سامرا ، سوریه ، قم و در آرزوی زیستنِ هم‌زمان در حرم‌ها ، می‌تونم رو پیشونیم حک کنم : ز ما هر ذره خاک افتاده جایی🖤

داستان مغناطیس کشنده شهر نجف برای آنان که در آن نزیسته‌اند گفتنی نیست ! باید چشیده باشی تا بتوانی درک کنی برای کسی که چند صباحی در آن بوده باشد ، خروج از آن حکم مرگ را دارد:))

ء| آیت‌اللّٰه‌قاضی

😵‍💫

در تاریخ بنویسید سرزمینی به نام « جنوب » کل میز ایران رو ي تنه حساب کرد ..

مشو در پیچ و تاب رنج و غم گُم بر هر حالت تبسم کن ، تبسم . . .

نمی‌دونم این آهنگ بی‌کلام برای زیر صدای مجری‌های راهیان نور استفاده میشه 😅یا فقط یه قطعه ساده‌ست… اما هرچی هست، یه حس خاص و آرومی داره که آدمو می‌بره یه جای دیگه:) امیدوارم شما هم از شنیدن این شاهکار لذت ببرین