asterîa

سبک اینجارو باید عوض کنم

روحش به پاییز تعلق داشت؛ به خش خش برگ ها و هواى مه آلود، به نم نم باران، و بوى خاک هاى خيس، به قهوه هاى گرم در صبح هاى سرد، به قدم زدن روى برگ هاى زرد زير باران، آرامش را مديون سكوت و شب بود؛ غرق مى شد در آبی نيمه شب آسمان؛ دنياى آدم هارا رها كرده بود و در كنج ساكتی از جهان خودش، لا به لاى خيابان هاى بارانى و قهوه، لابه لاى آواز شجريان و شعر، ماه را تماشا مى كرد. در خیابان قدم می‌زد و عطر زندگی را، نفس مى كشيد .

روحش به پاییز تعلق داشت؛ به خش خش برگ ها و هواى مه آلود، به نم نم باران، و بوى خاک هاى خيس، به قهوه هاى گرم در صبح هاى سرد، به قدم زدن روى برگ هاى زرد زير باران، آرامش را مديون سكوت و شب بود؛ غرق مى شد در آبی نيمه شب آسمان؛ دنياى آدم هارا رها كرده بود و در كنج ساكتی از جهان خودش، لا به لاى خيابان هاى بارانى و قهوه، لابه لاى آواز شجريان و شعر، ماه را تماشا مى كرد. در خیابان قدم می‌زد و عطر زندگی را، نفس مى كشيد .

کره خر.🥹

خیلی نازییییی:))) چشماشو🤏🏻

چی؟نه خودمم

خودتی؟..یا خواهر؟

تو زندگیم فقط در حق یه نفر بدی کردم :

استاد دانش خانواده واقعاً داره کسشر میگه

من هروقت زیاد خوابیدم یعنی اوضاع خوب نبوده

وقتی دلم گرفته بود به کی زنگ زدم ؟

maybe i'm the problem