|رِهــآن|

شما مثل من نباشید

چه رفتار زشتی دارم واقعا الان باید میگفتم خوش اومدین و ... ‌.💥

اینجا هم ادمین شدمممم

بعضی شب‌ها ذهن آدم شبیه اتاقی می‌شود که چراغش خاموش است، اما چیزی در آن بیدار مانده. فکری که نمی‌گذارد سکوت، واقعاً سکوت باشد. هرچه گذشته، دوباره برمی‌گردد؛ یک نگاه، یک جمله، یک سکوت کوتاه... و ذهن، از میان همان چند ثانیه، داستانی می‌سازد که شاید هیچ‌وقت وجود نداشته. آدم کم‌کم به چیزهایی فکر می‌کند که اتفاق نیفتاده‌اند، به جواب‌هایی که دیر پیدا شدند، به رفتن‌هایی که شاید می‌شد مانعشان شد. و عجیب اینجاست که آخر شب، دیگر نمی‌دانی از گذشته فرار می‌کنی یا از چیزی که ذهنت از آن ساخته است.

بعضی شب‌ها ذهن آدم شبیه اتاقی می‌شود که چراغش خاموش است، اما چیزی در آن بیدار مانده. فکری که نمی‌گذارد سکوت، واقعاً سکوت باشد. هرچه گذشته، دوباره برمی‌گردد؛ یک نگاه، یک جمله، یک سکوت کوتاه... و ذهن، از میان همان چند ثانیه، داستانی می‌سازد که شاید هیچ‌وقت وجود نداشته. آدم کم‌کم به چیزهایی فکر می‌کند که اتفاق نیفتاده‌اند، به جواب‌هایی که دیر پیدا شدند، به رفتن‌هایی که شاید می‌شد مانعشان شد. و عجیب اینجاست که آخر شب، دیگر نمی‌دانی از گذشته فرار می‌کنی یا از چیزی که ذهنت از آن ساخته است. @rehan_sto|nazanin

نه نه قررربونت من دیگه نمیخوام به اون کابوس برگردم😭

قهوه اثر نمی‌کند شیره مگر مدد کند.

پریا جان شما نمی‌خوای دوباره از اول بخونی؟🌟

عمیقا ناراحتم کسی هم رشتم نیست حداقل به اون بگم 👩‍🦯

از دوستاتون استفاده ابزاری کنید خوش میگذره🌟

کاشکی از خدا یه چیز دیگه میخواستم🌟 (فوبیای مار دارین باز نکنین)

در آینه، آدمی را می‌بینم که آرام به نظر می‌رسد؛ چهره‌ای آشنا، لبخندی که سال‌ها تمرینش کرده‌ام، و چشمانی که خوب می‌دانند چگونه چیزی را پنهان کنند. اما پشت این ظاهر، آدم دیگری زندگی می‌کند؛ کسی که از سکوت خودش خسته است،با خودش بیگانه شده و هر شب، تمام نقش‌هایی را که برای جهان بازی کرده،یکی‌یکی از تنش بیرون می‌آورد. چه مضحک است... همه مرا همان‌طور می‌بینند که وانمود می‌کنم، جز خودم؛ من تنها کسی هستم که می‌داند پشت این چهره، چه حقیقت آشفته‌ای پنهان شده است. @rehan_sto|nazanin