آبان ؛

یکی‌از بهترین سریال های ایرانی که دیدم زخم کاری بود. محتوای جالب ، شخصیت های جالب و بازیگرای خوبش قسمتای اخرش با این موزیک آشنا شدم. چند تا نسخه ی متفاوتشو دانلود کردم. دوست داشتم به اشتراک بزارمش🤓.

و نسخه ای که بیشتر به دلم نشست این بود

اما سفر نیست علاجِ این درد.

دیروز داشتم توی ناشناس با یکی درمورد گذر کردن از آهنگای چاووشی حرف میزدم. بیشتر شبیه یه درد و دل بود گفتم من چاووشی رو با کسی که از صداش متنفر بودم (قمیشی)توی زندگیم جایگزین کردم ولی هنوزم دلم نمیاد موزیکایی که شاید بدترین لحظات عمرم رو باهاشون آروم شدم پاک کنم. تا اینکه گفت وقتی یه خواننده انقدر وارد روتین زندگی آدم می‌شه، دیگه فقط آهنگاش نیستن، با کلی خاطره و حال‌وهوای مختلف گره می‌خورن. فکر کنم واسه همینه که هنوزم دلت نمیاد پاکشون کنی. و بله شاید هم واقعا با خاطره های من گره خوردی آقای چاووشی(:

محزون تر از کمانچه ی کلهرم.

جای این موزیک اینجا خالی بود‌.

«میگویند: برایت خواب‌های خوشی را آرزومندیم خواب زیبا به چه کارمان می‌آید وقتی ما گرفتارِ بیداری دردناکی هستیم...»

محمود درویش

عجیب نیست که با گوش دادنش به گریه افتادم؟ امسال تعداد زیادی بابا هستن که دختر ندارن.