پستو
Открыть в Telegram
اتاقِ کوچَک مَن زغوغای جهان به گوشه ای پناه میبرم ! @pastooo20bot/Pary @pastoooo20bot/Roia🕊 @Elnazimxbot/Elnaz
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
212
Подписчики
-324 часа
-317 дней
-4330 дней
Архив постов
211
یادمه وقتی بچه تر بودم میخواستم آدمی بشم که به همه کمک کنم همه دوستم داشته باشن همیشه کنارشون باشم ولی هرچی گذشت دیدم ادما از این و اون ضربه خوردن و مهربونی درونشون نیست بازم با خودم گفتم عیبی نداره من از مهربونیم دست نمیکشم هی گذشت...
تا اینکه فهمیدم خوبی و مهربونی تو ذاتمه چون هرچقدرم بدی ببینم نمیتونم بد باشم و خودمو بخاطر همین مهربونی نامحدودم دوست دارم
👤 سیلوا@pastooo
211
شمع گریه میکرد از اینکه داره میسوزه
اما نمیدونست کسی که داره اونو میسوزونه نخ درونشه...
👤 مسیح@pastooo20
211
من دوام اوردم
باز هم دوام می اورم
ولی دلم میخواست معنی زندگی ام
چیزی بیشتر از دوام اوردن باشد...
@pastooo20
211
دوست داشتنِ بعضی ادم ها، مثل اشتباه بستن دکمه های پیراهنه که تا به اخرش نرسی نمی فهمی که از همان اول، اشتباه کرده ای...
@pastooo20
211
نسل ۷۰ و ۸۰ بیعرضه و بیبند و بار نبودن..
به ما که رسید گرونی، پشت گرونی، تورم پشت تورم بود
به ما که رسید جنگ پشت جنگ، اعتراضات پشت اعتراضات بود
هرگاه خواستیم به شرایط عادی برگردیم همسنامون جلو چشمامون کشته شدن و خونشون کف خیابون ریخته شد
خشکسالی، بی ابی، بی برقی، بیگازی، قطعی اینترنت...
ما ارزونی رو دیدیم اما تا اومدیم به خودمون بجنبیم و وارد جامعه بشیم همه چی گرون شد و از زمین و زمان عقب افتادیم و پشت در موندیم
ما خلاق بودیم، باعرضه بودیم، ماهر بودیم، پر تلاش بودیم
ولی ما به جبر باختیم نه به بیعرضگی خودمون
چیزی که از دستمون خارج بود...
@pastooo20
211
ادما گاهی با سلاحی که خودتون دستشون دادین بهتون ضربه میزنن
سریال هیچ اتفاقی برای ما نمی افته@pastooo20
211
“Crying helps me slow down and obsess over the weight of life's problems.
«گریه باعث میشه آروم بشم و وزن واقعی مشکلات زندگی رو حس کنم.»
دیالوگ | درون و بیرون1 |@pastooo20
211
خندیدم تا وانمود کنم حالم خوب است، گریستم تا سبک شوم، به خواب پناه بردم تا از رنج هایم بگریزم، اما بار غم، همچنان بر دوش جانم سنگینی میکرد.
@pastooo20
211
فقط دلم خواست بیام و بگم:
دلم براتون تنگه شده
شما زیبا و ارزشمندین
بودنتون اینجا رو برای من دوستداشتنی کرده. 🤍
211
ولی نمیخوام بیام اینجا حرف انگیزشی بزنم. نمیخوام بگم «قوی باشیم» و «همهچی درست میشه» وقتی خودمم فعلاً نمیدونم چطور باید با این روزا کنار بیام.
211
یه عالمه چیز میز توی ذهنمه؛
از اتفاقایی که هنوز از یادم نرفته، از جنگ و بچههایی که پیشمون نیستن نتونستم راحت از کنارشون رد بشم، از حال این روزای مردم، از نگرانی فردا، از اینکه هر روز یه چیزی گرونتر میشه و آدم نمیدونه آخرش قراره چی بشه...
211
چند روزه نیومدم اینجا، نه اینکه حرفی نداشته باشم؛ اتفاقاً انقدر حرف توی سرمه که نمیدونم از کدومش شروع کنم.
