203
Подписчики
Нет данных24 часа
-107 дней
-2930 дней
Архив постов
203
در میانهی گرمای رنگها،
گلی آبی آرام شکفته است؛
انگار تکهای از آسمان
بر سفرهی روزهای زمینی نشسته باشد.
برگهایش قصهی باران را زمزمه میکنند
و نورِ کمرنگِ جانش،
میان سایهها راه خود را پیدا میکند.
گاهی زیبایی همین است؛
بیهیاهو شکفتن،
در جایی که هیچکس انتظارش را ندارد.🩵
