🥣

دارم شرق بهشت میخونم (از خودتون گرفتم) و پیامک اومد که خوشه‌های خشمم هم دست پسته (بازم از خودتون گرفتم) و هوا پاییزیه و خیلی کیف میکنم

But what about those who had so many plans for their lives, but whose hopes and dreams were cut short by a bullet to the heart? So, no. You can be late in your life. And your life isn’t fully yours as long as you’re just a bullet away from losing it.

I have a question..once I read a quote which said: how can you be late in life, when it's your life Do you believe is it true?

کاشکی از قهوه بود.

https://t.me/itsnarans/2139 همین قهوه رو میخوری که دستات میلرزه دیگه

@Itsnaranbot حال و احوال و از این حر‌فها.

به دست‌های لرزانم خیلی توجه نکنید. دیگه پیر شدم.

صبح خیلی دیرم رو با یک لیوان قهوه و یخ‌های ستاره‌ای شروع کردم. (که برای یک دقیقه هم ستاره‌ای نمی‌مونن و زود آب می‌شن و من همیشه ناراحت می‌شم.) و خواستم به شما یادآوری کنم که ماگ‌ شگفت‌انگیز سرو وجود داره.

هیچ‌وقت برام آهنگ گوش دادن با فاطمه قدیمی نمی‌شه. همیشه هم آهنگامون تکراریه، وسطاش هم ریلز اینستاگرام می‌بینیم، انقدر میخندیم تا کبود می‌شیم. کلا وقتی پیش فاطمه‌م یه آدم دیگه‌م و یه جور دیگه خوش می‌گذره. تازه توی مترو موج مکزیکی هم می‌ریم و آدم‌هارو می‌ترسونیم.

بعدشم رفتم پیش ناران و باهم رفتیم تا بازار. برگشتنی هم هوا طوفانی شد و تا برسیم به مترو برای بقا جنگیدیم! به معنای واقعی کلمه موش آب‌کشیده شده بودیم و کاملا از شرایط راضی بودیم. توی راه برگشت به رسم عادت باهم‌ موزیک گوش دادیم و بلند بلند خوندیم.

یکمی به گلدونم گفتم دوسش دارم و دوست دارم زود خوب بشه. الآن سه تا جوونه جدید زده. بهش قهوه هم می‌دم می‌خوره تازه فکر کنم اونم روی حالش تاثیر گذاشته. بقول دوستم همه چیزی که می‌خوام همینه، یکم محبت. و البته قهوه.

امروز رو زنده می‌مونم، تا ببینم فردا چی پیش میاد. شاید فرداام بارون اومد و بازم زنده موندم.

برای اولین توی این روزها یکم احساس سبکی دارم، اونم بخاطر اینه که با فاطمه و کلی وسیله موندیم زیر بارون، دوییدیم و یکم امیدوار بودیم.

دانشگاه با چای و خنده‌های الکی و بلولیمونادی می‌گذره که مجبورم بگم خوشمزه‌ست ولی نیست. با غرغرهای زیادی و خندیدن و به گریه افتادن می‌‌گذره. با دیدن غریبه‌هایی که یه زمانی دوستم بودن. با نشستن سرکلاس‌ها و احساس نااُمیدی و حل کردن سودوکو. با نااُمیدی. با نااُمیدی زیاد.

از خوشحالی‌های امروزم اینه که بالاخره می‌شینم سر کلاس‌ شعر فریما. بعد از مدت‌ها!

با اینکه هیچ اسمی رو یادم نمی‌مونه ولی واقعا خوش‌ می‌گذره.

اساطیر واقعا بامزه‌ست.

کلا نمیدونم چی به چیه