𝗩𝗜𝗼𝗻𝗲𝗜𝗖𝗘🌑

شب‌ها دلم از همه‌چیز سنگین‌تر می‌شود. خاطره‌ها بی‌دعوت می‌آیند، حرف‌هایی که هرگز گفته نشدند کنارم می‌نشینند و من با خودم تنها می‌مانم در شلوغ‌ترین سکوت دنیا. دلم برای چیزهایی تنگ است که هرگز اتفاق نیفتادند، برای آدم‌هایی که بودند اما نماندند، برای خودم وقتی هنوز امید این‌قدر درد نداشت. دلِ من خسته است… نه از رفتن، نه از ماندن؛ از این بلاتکلیفیِ طولانی که نمی‌داند باید قوی باشد یا بالاخره بشکند. این حالِ دلِ من است؛ دلگیری عمیق، بی‌صدا، بی‌اشک… غمگین به اندازه‌ای که فقط خودِ دل از آن خبر دارد.

دلِ من این روزها بیشتر شبیه زخمی‌ست که نه خون می‌آید نه خوب می‌شود؛ فقط هر بار که نفس می‌کشم یادش می‌افتم. انگار دلم از بس خودش را نگه داشت یادش رفت چطور رها شود. همه‌چیز را قورت داد، همه‌چیز را سکوت کرد، تا جایی که دیگر حتی فریاد هم در آن گم می‌شود. من می‌خندم اما دلم پشت آن خنده آرام فرو می‌ریزد. هیچ‌کس نمی‌فهمد چقدر سخت است وقتی دلت می‌خواهد یکی فقط بپرسد: «واقعاً خوبی؟» و تو بتوانی برای اولین بار راستش را بگویی.

اگه دست به موهام زدی و بهت چیزی نگفتم بدون خیلی دوست دارم.

🫴🏼💔

یه روزی از یکی می‌گذری و بعد از اون احساس می‌کنی دیگه توانایی گذشتن از هر چیزی رو داری.🫴🏼

هیچکس مثل من نگات نمی‌کنه، هیچکس مثل‌ من دوستت نداره، هیچکس مثل من بهت اهمیت نمیده، هیچکس مثل من به تک تک جزئیات تو توجه نمی‌کنه، هیچکس مثل من بلدت نیست، هیچکس مثل من نگرانت نمیشه، هیچکس مثل من قربون صدقت نمی‌ره، هیچکس مثل من ازت تعریف نمی‌کنه و هیچکس مثل من عاشق چشمات نیست.💔