-نرگس بارون‌نخورده

حالا اگه ما جلوی اربعین رفتن ی نفرو می‌گرفتیم تا الان شیش بار کارما پس داده بودیم

اگر چنین غلطی را ترامپ تکرار کرد بار دیگر در توییتر ترند میشویم و مردم جهان از ما سخن خواهند گفت.

اگر هم تکرار کرد یک قبر دسته جمعی دیگر میکنیم و بار دیگر بهترین عکس جشنواره بین المللی را به نام خودمان ثبت میکنیم

وقتی یکی میگه دشمن نادان دلم میخواد دهنشو با بتن پر کنم تو نادان تری فعلا

کانالای خبری منتظرن جنگ بشه تبلیغات بگیرن

فکت: «جمله توله سگ رضا خان به این میگن فراخوان »شاهکار شعاری قرنه

واقعا چه بلایی سر شخصیت فاخر و سنگین و رنگینم امده است؟

شاید یسریایی که فک میکنن بی ادبم نمیدونن که ما اطرافمون انگل ادب‌خوار داریم.

الان اموزش پرورش به دانش اموزای سیریک میگه بهانه نیاورید

هرکیم بهت گفت متعصب تف کن تو صورتش بگو اره اره هستم (لحن اون خانومه تو ورزشگاه)

من کلا جدای از پیامرسانا تفریحم با گوشی، یوتیوب و پینترسته. بعد خب معمولا وقتی پیجی، چنلی از یکی پیدا می‌کردم که ممکن بود عقایدش با من فرق کنه خیلی اهمیتی نمی‌دادم و دنبالش می‌کردم؛ شاید نهایتا لایک و ساب بهش نمی‌دادم. ولی از بعد جنگِ اینسری، حتی جدای از فضای مجازی بخوایم بگیریم (یعنی دنبال کردن اشخاص و کمک به دیده شدنشون) حتی محصولاتی که می‌خریم و در کل همه چیز رو انگار با وسواس بیشتری انتخاب می‌کنم؛ واقعا انگار این دفعه همه چی فرق می‌کنه و کافیه بفهمم اون فرد حامی آمریکا و اسرائیل و پلهوی فن و موارد مربوطه‌ست، کلا کنارش می‌ذارم بااینکه ممکنه قبلش خیلی محتواش و یا چیزی که بهم می‌داد رو دوست می‌داشتم (مثل خیلی از یوتیوبرا) داشتم فکر می‌کردم شاید قبل این ماجراها هم اگر انقدر وسواس داشتم توی انتخاباتم، نه فقط من به تنهایی بلکه هممون، کمتر به اینجور آدما با افکار چرت، پروبال داده می‌شد... اما خب تصمیم دارم حالا که دیگه می‌دونم و حق هم به طور خیلی ملموس تری واضح شده، دیگه حتی در حد یک ویو یا خرید یک قلم از اون جنس هم به اون افراد کمک نکنم. امیدوارم توی اینکار کمکاری نکنم و انجامش بدم.

مغزم دیگر نمیتانه. صبح پاشدم ازمونا تعویق خورده باشه ممنون

بله.مردم یه پابلیک دارن خیلی شیک و متشخص ظاهر میشن یه پرایوت دارن ناراحتیا و خوشحالیاشونو ابراز میکنن فقط من روی دلقکمو توی مجازی وکوچه و خیابون و جلوی اشنا و غریبه و در کسری از ثانیه نشون میدم.

کاش اون دوستم بودم که با تکنولوژی قهره

یادمه توی بله تعریف میکردن که چه کتابایی خوندن و چه فیلما و مستندایی دیدن مردم صبح پامیشن نمیدونم ویتامینB میخورن. من هنوزم که هنوزه صبحامو با خاک تو سرت شروع میکنم که توی این سن هنوز هیچ خاکی تو سرم نریختم

معلم جامعه ام هستین؟

نمیدونم چجوری بگم ولی خیلی تحمل کردم و دیگه از همینجا دارم شروع میکنم به دیوانه شدن.

دو دییقه چهل تا اژیر پشت هم قطار نکنید ببینیم چه خاکی تو سرمون بریزیم

نمیشد اتش بس میبودم؟نه خم میشدم نه میشکستم نه چیزی به روی خودم میاوردم

کاشکی یا دغدغه ام از هفته دیگه شماره رنگ روغنم باشه یا الان بمیرم