400
Подписчики
-424 часа
-137 дней
+430 дней
Архив постов
400
به خودم میام میبینم ساعت هاست که غرق شدم توی دریایخاطرهها.مهم نیست چقدر بگذره،مهم نیست اون آدم رفته باشه یا نه. من هیچ وقت خاطرههاشو نمیتونم ول کنم . اصلا حقشو ندارم.خاطره باید زنده بشه بابد با فکر کردن بهش برای بار صدم به لبت خنده بیاد حتی اگه بعدش اشک به چشمت بیاد.خلاصه خاطره نباید خاک بخوره توی جعبههای بالای کمد یا بین قفسهی کتابهای خوانده شده.باید به یاد بیاد حتی اگه عذابه .
