مُبـی؛

بگذار امیدواری در سیاه‌ترین روز‌ها هنر تو باشد

بعضی چیزها برای گم شدن هستن. بیخودی دنبال پیدا کردن‌شون نباش.

چیزی نیست که بشود با گریه و فریاد و گذرِ زمان فراموش کرد؛ عزیزم، ما چیزی را تجربه کرده‌ایم که دردش تا استخوان‌هایمان رسیده، و آدم درد به استخوان رسیده را هرگز از یاد نمی‌برد.

شاید باورش سخت باشه اما آدم‌ها گاهی حتی از خستگی هم خسته می‌شن. از خسته‌شدن از خستگیِ خستگی هم خسته می‌شن. حتی از تمام خستگی‌های پی‌در‌پی بعدش هم خسته می‌شن. واقعا کلافه‌کننده‌ست. کاش زندگی این‌قدر پیچیده نبود.

-

کم اند کسانی که با چشم شان میبینند و با مغزشان فکر می‌کنند.

برای تجربه کردن یه سری چیزها خیلی جوون بودم، و برای تجربه نکردن یه سری چیزها خیلی پیرم.

معلومه که ول‌کنِ مسیرم نیستم؛ فقط اگه یه روز بفهمم دیگه مال من نیست، بی‌سر و صدا کنار می‌کشم.

و من خودم را با خستگی تمام از میان این فصل عبور می‌دهم، به این امیدِ نور کم‌سویی که در دوردست‌ها می‌درخشد.

از یه طرفم ،جون به لب هام رسیده..:

از اول جوونه میزنم،دوباره به دنیا میام.

من هنوز امید دارم،امید دارم که یه روز بالاخره،دوباره سبز میشم🫠🌱.

زندگی من ارزش زیستن نداره. حیف اون ۴۰ هزار تن که زندگی‌شون ارزش زیست داشت و مُردن. حداقل اگر من می‌مردم چیزی برای ناراحتی و دلی برای دلتنگی نبود.

بنگرید در این زمینِ کهن؛ که خون جوان را چه آسوده می‌مکد.

بهرام بیضایی

یه پرامپت بفرستید منو از دنیا خارج کنه‌.

مرسی.

نمیدونم، شاید اصلا نباید به دنیا می اومدم.

«هرچه بیشتر به زندگی چنگ زدیم، بیشتر از دستمان لغزید.»

بوف کور - صادق هدایت

دل این انسان‌های زیباتر از گل را شکستید. کاش باغ‌هایتان هیچ‌وقت بهار نبیند.

- احمد عارف