𐙚 𝑷𝒐𝒏𝒅𝑷𝒉𝒖𝒘𝒊𝒏 𐙚

پووین: من واقعاً اصلاً عادت ندارم همچین چیزی بپوشم. پووین: می‌تونم توی سریال High & Low معلم بشم یا یه همچین نقشی داشته باشم؟

“هر اتفاقی هم که بیفته، واقعاً ازتون ممنونم که دوستمون دارید و ازمون حمایت می‌کنید... می‌خوام بدونید که من و پوند، ما هنوز اینجاییم.”»

برای پسر عزیزم، جایدی، مهربانِ من 🤍 بابایی خیلی دوستت دارد، جایدی. ممنونم که به دنیا آمدی تا بابایی بتواند دوستت داشته باشد. تو روشنایی زندگی بابایی، لبخندش و یکی از زیباترین شادی‌های زندگی او هستی. مهم نیست در آینده که بزرگ شدی چه کسی می‌شوی یا کدام مسیر را برای زندگی‌ات انتخاب می‌کنی؛ بابایی می‌خواهد بدانی که تو همیشه عزیزترین و دوست‌داشتنی‌ترین فرد در قلب او خواهی بود. شاید بابایی پدر کاملی نباشد، اما قول می‌دهد عشقی که به تو دارد، خالص‌ترین و صادقانه‌ترین عشقی باشد که یک پدر می‌تواند به فرزندش هدیه دهد. امیدوارم دنیا با تو مهربان باشد؛ درست مثل نامی که بابایی صدایت می‌کند، عزیز دلم. امیدوارم با شادی بزرگ شوی، همان‌طور که خودت دوست داری باشی و اگر روزی دنیا با تو نامهربان بود، یادت باشد که همیشه بابایی‌ای وجود دارد که بی‌قیدوشرط دوستت دارد. بیشتر از هر کسی دوستت دارم، جایدیِ من، پسر مهربانِ بابایی 🤍

سلام به همه امروز یه چیزهایی هست که می‌خوام به همه‌ی دانگ‌جانگ‌ها بگم. نمی‌دونم آیا می‌تونم تمام احساساتی رو که الان توی قلبم دارم، با کلمات به همه‌تون منتقل کنم یا نه. چون از همون روز اولی که این مسیر رو با هم شروع کردیم، واقعاً هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یه روز مجبور بشم چنین پیامی بنویسم. این ۵ سال برای من دوران واقعاً خاصی بوده و معنای خیلی زیادی برای زندگی‌م داشته. حتی یه لحظه هم نیست که ازش پشیمون باشم، چون تمام لحظه‌هایی که با هم گذروندیم، برای من خاطراتی ارزشمند بودن. ما بارها و بارها اتفاقات زیادی رو با هم پشت سر گذاشتیم؛ شادی، غم، رسیدن به آرزوهامون، ناامیدی، لبخند، خنده و اشک. فرقی نمی‌کرد چه روزهایی رو می‌گذروندیم، همه‌ی شما همیشه اینجا، کنار من بودین. همه‌ی شما باعث شدین بفهمم روزهایی که خسته‌ام یا احساس می‌کنم دیگه توانی برای ادامه دادن ندارم، کافیه فقط برگردم و پشت سرم رو نگاه کنم؛ اون‌وقت همیشه همه‌تون رو همین‌جا می‌بینم. کنارم هستین، بهم دلگرمی می‌دین، کمکم می‌کنین، هلم می‌دین تا جلو برم و چراغی می‌شین که مسیر پیش روم رو روشن می‌کنه؛ حتی روزهایی که خودم هنوز نمی‌تونم اون مسیر رو ببینم. ممنونم که باعث شدین یه پسر معمولی که یه زمانی حتی ارزش خودش رو هم نمی‌دید، کم‌کم یاد بگیره به خودش ایمان داشته باشه؛ جرئت کنه فکر کنه، جرئت کنه رویا داشته باشه و جرئت کنه برای رسیدن بهشون دست به کار بشه. ممنونم که بهم فرصت دادین یاد بگیرم، اشتباه کنم و دوباره تلاش کنم، خودم رو بهتر کنم و بفهمم که من هم می‌تونم به آدمی تبدیل بشم که وجودش ارزشمند باشه. ممنونم که دست این پسر رو گرفتین و ذره‌ذره کمک کردین بزرگ بشه تا به جونگِ امروز تبدیل بشه. و مهم‌تر از هر چیزی، ممنونم که جونگ رو همون‌طوری که هست دوست داشتین؛ حتی روزهایی که خود جونگ هنوز نمی‌دونست چطور باید خودش رو دوست داشته باشه. ♥️ من باور دارم که هر رابطه‌ای هم روزهای خوب داره و هم روزهای بد. با گذشت زمان، گاهی ممکنه دو نفر رشد کنن و مسیر رشدشون به سمت‌های متفاوتی بره. اما می‌خوام همه‌تون این رو بدونین که با وجود اینکه امروز مسیرمون تغییر کرده، شادی‌ای که توی این ۵ سال تجربه کردیم، همچنان واقعی و پابرجاست. تمام خنده‌ها، تمام لبخندها، همه‌ی خاطرات و تمام موفقیت‌هایی که با هم داشتیم، واقعاً اتفاق افتادن. هیچ تغییری نمی‌تونه برگرده و ارزش اون لحظه‌ها رو از بین ببره. من هیچ‌وقت اجازه نمی‌دم این تغییر، ارزش تمام چیزهایی رو که با هم ساختیم کم کنه؛ چون این ۵ سال واقعاً معنای خیلی زیادی برای زندگی من داشتن و می‌دونم که برای قلب تک‌تک دانگ‌جانگ‌ها هم به همون اندازه ارزشمند بودن. از همه‌تون عذر می‌خوام. متأسفم که این تغییر ممکنه باعث ناراحتی یا ناامیدی خیلی‌هاتون شده باشه. متأسفم که شاید داستان ما اون پایان قشنگی رو که توی رمان‌ها می‌بینیم نداشته باشه. اما می‌خوام مطمئن باشین که این تصمیم از پذیرش واقعیت و درک متقابل دو نفری گرفته شده که زمانی این مسیر رو با هم طی کردن. گاهی پذیرفتن اینکه مسیرمون دیگه مثل قبل نیست، می‌تونه خیلی سخت باشه. اما من باور دارم که صادق بودن با احساسات خودمون و واقعیت، چیزیه که باید به همدیگه هدیه بدیم.

اگرچه امروز ممکن است همه‌چیز آن‌طور که زمانی با هم رؤیایش را داشتیم پیش نرود، اما می‌خواهم بدانی که نرسیدن ما به مقصد نهایی در کنار یکدیگر، به این معنا نیست که مسیری که با هم طی کردیم، بی‌ارزش بوده است. ممنونم بابت تمام چیزهایی که در این مدت برای هم داشتیم، رفیق. مهم نیست در روزهای آینده هرکدام از ما تا کجا رشد کنیم و چقدر از هم دور شویم، تو همیشه بخش مهمی از خاطرات من باقی خواهی ماند. من هنوز باور دارم که آن ستاره قطبی همچنان در وجود توست. مراقبش باش و نگذار خاموش شود، رفیق. به سلامت، برادر من. 🤍