دِࢪیا؛

چقدر بامزه ای حتی ناخناتم رنگ دریاست🥹🌊

آوازِ ماهیِ بی‌نام . . .

- فاضل نظری

- حسین صفا

مارا هرگز...

یارم به یک‌لا پیراهن،خوابیده زیر نسترن…

من همونم که سوال های علاقه را پرسیدم. چون اکثر کتاب هایی که گفتی را خواندم و سریال هایی که گفتی را همه را دیدم پس از علاقه‌های تو متوجه شدم که تو آدمی هستی که «حال خوبِ غمگین» را می‌فهمی. کسی که همزمان می‌تواند در خیالِ شب‌های روشن قدم بزند و در دلِ طوفانِ بلندی‌های بادگیر زنده بماند. متوجه شدم که عشق برای تو بیشتر یک پیوند روحیِ کارمایی است تا یک قرارداد اجتماعی. درست مثل کسی که «اصیل‌ها» را دوست دارد، وفاداری برایت همه‌چیز است؛ ما علیه همه، تا ابد. تو تشنهٔ رهایی و زندگیِ واقعی هستی، درست مثل قهرمانِ قصر آبی. و در عین حال، دلِ بزرگی برای آدم‌های معمولی و زخم‌خورده داری، انگار که هنوز «مرد کوچک» را فراموش نکرده‌ای. و زیرِ این همه عمق و پیچیدگی، یک جاهایی هنوز یک بچهٔ عاشقِ ماجراهای عجیب و گروه‌های دوستی صمیمی هستی، درست مثل دنیای چیزهای عجیب. متوجه شدم که به ریشه‌هایت، به ایران، نه از روی تعصب که از جنس یک عشق عمیق و نوستالژیک دل بسته‌ای. و این خیلی اصیل است.

کتاب مورد علاقت رمان مورد علاقت فیلم مورد علاقت سریال مورد علاقت کشور مورد علاقت آهنگ یا خواننده مورد علاقت؟

موهات چقده قِشنگه