تنها شباهت بین من و تو اینه که جفتمون نمیدونیم تو کی هستی. من حداقل وانمود نمیکنم فهمیدم خودم کیام. تو اما هر چند وقت یهبار یه صورت جدید به خودت میگیری؛ یه لحن جدید، یه اخلاق جدید، یه زخم جدید. انگار هر نسخهای از تو فقط تا وقتی واقعیه که یکی تماشاش کنه.
