eleutheromania,
Открыть в Telegram
226
Подписчики
+124 часа
+97 дней
+930 дней
Архив постов
ادم های زیادی رو از دست دادم
و بیشتر از همه دلم برای لیلی تابستون تنگ شده،یا حتی لیلی قبل از تابستون.
وقتی با کسی که شخصیتش بهم نزدیکه یا از هم‌صحبتی باهاش لذت میبرم حتی چند کلمه حرف میزنم یکمقدار همچیز برای چند لحظه منو خوشحال میکنه:(.
میتونستم مگسی باشم و جاهای مختلفی برم ولی unfortunately انسان شدم و unfortunately پرواز کردن رو یاد نگرفتم.
امروز از اون باتی‌که توی تلگرام پیدا کرده بودم خیلی وقت پیش که یک یادنامه ای از رها بود برام نوتیف اومد،باعث شد که دوباره برم و چنلش رو بگردم،از وقتی که نیست دیدن چنلش واسم یک بخش بزرگی شده،کلماتش توی ذهنمه،و همش بهش فکر میکنم،احساس میکنم تنها راه زنده نگه داشتن حس و روحش توی ذهنم دیدن عکساش و خوندن افکارشه،گاهی یهو میرم و میبینمشون و بهش فکر میکنم،و افسوس میخورم که ادمی با این همه زندگی و امید نتونست به چیزایی که دوست داره برسه،همچیز این روز ها من رو یاد رها میندازه.
نامجون همیشه ادمی بوده که سبک زندگیش،صحبت کردنش،جوری که فکر میکنه و راجبش صحبت میکنه منو تحت تاثیر گذاشته همیشه،یک شخص خاصیه واسم،همچیزش از یک زمانی،یک روزی بخش بزرگی از زندگی من شد،و من رو وادار به این کرد که زندگی کنم،طرز فکرش من رو به ادم بهتری بودن توی زندگی حداقل نزدیک کرد،دوسش دارم،همچیز راجب این ادم رو دوست دارم،چونکه بوی زندگی میده.
+3
When I was younger, I heard whispers of an ancient legend in which Chinese gods tied an invisible red string around the pinky fingers of two people who were destined to meet. I would sit up in bed, wondering who my string connected to; if we had already crossed paths, if they were sat up wondering too. It comforted me, knowing that I would end up exactly where I was meant to be. I heard the old proverb a thousand times over the years: the string can tangle and stretch but it will never come undone or break; place and circumstance don't even come into play.
I had been in awe of the story my whole life and yet, when I met you, I couldn't help but think: you may not be my soulmate but if the gods allowed me to, I swear, I would cut all my strings and run to you.
