𝐏𝐢𝐍𝐞𝐀𝐩𝐩𝐥𝐄

اکثرتون رو به یه لواشک/الوچه می‌فروشم.

آدمی سعادتش رو به رشدش مدیونه، رشدش رو به یادگیری از شکست‌هاش، شکست‌هاش رو به جسارتش، جسارتش رو به موفقیت‌های قبلیش، موفقیت‌های قبلیش رو به تلاشش، تلاشش رو به پشتکارش، پشتکارش رو به انگیزه‌ش، و انگیزه‌ش رو، گاهی، به زخم‌هاش... زخم‌ها دردناکن، اما می‌تونن بانی سعادت هم بشن

دست و پای الکی نزن، حیف ذهنت که درگیر باشه، حیف قلبت که سنگین باشه، حیف چشمات که خواب نره، حیف دستت که بلرزه، هیچی مهمتر از آرامش و خوشحالیت در لحظه، در دقیقه به دقیقه‌ای که زندگی می‌کنی نیست. در آخر چیزی که سهم تو باشه میاد سمتت، موندی می‌مونه و رفتنی هم می‌ره.

یه سری آدما؛ یه ورژنی‌ از منو‌ داشتن که دیگه تکرار نمیشه.

‏اتفاقا خیلی خوبه آدم هول باشه، به شرطی که هول یک نفر باشه تا همیشه.

کاش میشد اون ورژنِ لوس و مظلوم و احساساتیم رو بندازم جلوی سگ‌.

Day 117

اندازه یک قرن آرزو دارم، اما حوصله‌ی یک لحظه بیشتر زیستن را هم ندارم .

واسم آهنگای با قصد و غرض بفرست بفرست بگو یاد تو افتادم بفرست بگو تورو توصیف میکنه

یاد تو هرجا که هستم با منه

Day 116

کجا می‌خوای برگردی؟ من خودمم از اونجا رفتم.