‌ 𝐷𝑒𝑎𝑟 𝑌𝑒𝑜𝑠𝑎𝑛𝑔┊دیلی یوسانگ

اینجا تاریکه، سرد و افسرده‌ست جایی واسه تکیه کردن نیست نمیتونم چیزی ببینم کجا باید برم؟ من تو این مکان تنها موندم چرا نمیتونم فرار کنم ؟ خیلی دیره ؟ اوه نه خیلی دیر نیست.. مطمئنم یه دلیلی هست میدونم تقصیر من نیست دارم خوب پیش میرم فقط دارم سعی میکنم دوباره زندگی کنم حتی بعضی وقتا که اینطوری پوچ به نظر میرسم به گوشه یه اتاق خالی تکیه میزنم و گریه میکنم یه اعتراف به هیچکس همه چی درست میشه، همه چی درست میشه...

من فقط آرزو میکنم روزی دوباره تورو ببینم انگار نمیشه به عقب برگشت مثل اینکه در رویا خواب دیده باشم بخاطر دنبال تو گشتن گُم شدم تو رویایی مثل تو زندگی میکنم که هیچوقت نمیتونم ازش بیدار بشم هر روز و هر شب من دنبالت میکنم دیدار چشم ها در اون لحظه کوتاه لحظه ای که تمام احساسات متوقف میشن لرزش کوچیکی که درونم پخش میشه مثل یه مجنون دنبالت میگردم و وقتی بیدار میشم دوباره سر جای اولم هستم